ΜΑΤΙ: Ο πυροσβέστης που συγκλόνισε με το κείμενό του, διώκεται πειθαρχικά από την υπηρεσία του

Mία συγκλονιστική ανάρτηση ενός πυροσβέστη που έδινε μάχη στο Μάτι, ένα κείμενο που έκανε το γύρο του διαδικτύου και όλοι συγκινήθηκαν από αυτό, έγινε αφορμή αυτός ο πυροσβέστης να τιμωρηθεί!

Ο Νίκος Ρουκούδης διώκεται πειθαρχικά από την υπηρεσία του ακριβώς γιατί …τόλμησε να κάνει αυτή την ανάρτηση. Και μάλιστα κινδυνεύει να πληρώσει πρόστιμο το 1/11 του μισθού του, 100 ευρώ δηλαδή, επειδή -απλά- έγραψε τα συναισθήματά του στον λογαριασμό του στο facebook.

Παρακάτω μπορείτε να θυμηθείτε το κείμενο-γροθιά στο στομάχι του πυροσβέστη...

«Αυτήν την ώρα είμαι στο υπηρεσιακό λεωφορείο και επιστρέφω (σ.σ. από το Μάτι) στην οικογένεια και το σπίτι μου. Θα δω ξανά την κόρη και την γυναίκα μου. Θα τους αγκαλιάσω όπως ποτέ ξανά… Θα κάνω ένα μπάνιο και θα προσποιηθώ πως επιστρέφω σιγά σιγά στην ρουτίνα μου… Δεν είναι τίποτα ίδιο όμως… Δεν το εξηγείς, ούτε με λόγια, ούτε με φωτογραφίες… Άλλωστε πως να εξηγήσεις κάτι που, ούτε εσύ το έχεις χωνέψει; Πόση λύπη και τραγωδία να χωρέσει σε λίγα στρέμματα; Πόσες ψυχούλες χαμένες… Άδικα και γρήγορα… Πόσες περιουσίες στάχτη… Είστε όλοι καλά(;), ρωτούσα ανθρώπους που έβρισκα στο δρόμο να μαζεύουν ότι τους έχει απομείνει… Πως να είμαστε καλά αγόρι μου(;) η πιο συνηθισμένη απάντηση… Πως να είναι οι άνθρωποι καλά ρε μαλάκα, όταν έχασαν συγγενείς, φίλους, γείτονες, περιουσία και ελπίδα... Τουλάχιστον είστε ζωντανοί, προσπαθούσα να τους πω και να τους ηρεμήσω… Μάταια πολλές φορές… Δεν ξέρω πως να το περιγράψω όλο αυτό, δεν μπορώ να το περιγράψω και δεν ξέρω εάν χρειάζεται… Δεν γίνεται να μετρήσεις πόσοι άνθρωποι ήρθαν για βοήθεια. Πόσοι μας ρώτησαν αν θέλουμε νερό και φαγητό… Αν χρειαζόμαστε το οτιδήποτε… Υπέροχοι, απλοί άνθρωποι, χωρίς όνομα, χωρίς αντάλλαγμα δίνουν ελπίδα και βοήθεια, απλόχερα. Μια ομορφιά μέσα στη φρίκη και την μαυρίλα… Σεβασμός και συγκίνηση… Κανένας πυροσβέστης δεν θεωρεί τον εαυτό του ήρωα. Δεν θέλει να γίνει ήρωας… Θέλει να βοηθήσει, να σώσει, δηλαδή να κάνει την δουλειά του σωστά και με το παραπάνω, και να επιστρέψει σπίτι του… Κι αν είναι ήρωες οι πυροσβέστες, σούπερ-ήρωες είναι οι εθελοντές, οι πολίτες που έδωσαν το "παρών", τα σπίτια, τα ρούχα, τα χρήματα και τον χρόνο τους για να βοηθήσουν… Οι γιατροί, οι νοσηλευτές, οι διασώστες, οι αστυνομικοί…Υπέροχοι και υπεράνθρωποι συνεργάτες... Την πρώτη μέρα μετά το πρώτο σοκ και την κούραση κάθισα να βγάλω μερικές φωτογραφίες. Ανοίγοντας το κινητό η κάμερα ήταν γυρισμένη και αντίκρυσα το πρόσωπό μου. Οχι μόνο είχα επηρεαστεί, αλλά είχε αλλάξει το βλέμμα μου μια για πάντα. Καλό παράδεισο ψυχούλες μου. Μακάρι η απώλειά σας να διδάξει και αποτρέψει μελλοντικές καταστροφές. Μακάρι...».