Καμπανάκι κινδύνου για την αλόγιστη χρήση φαρμάκων από τα παιδιά

Η πολυφαρμακία ή η άσκοπη χορήγηση φαρμάκων ιδιαίτερα στα παιδιά εξελίσσεται σε μείζον πρόβλημα για την ελληνική κοινωνία. Τα τελευταία χρόνια υπάρχουν παράγοντες που αυξάνουν την πίεση των γονέων προς τους γιατρούς, οι οποίοι και αυτοί με τη σειρά τους εμπλέκονται στο πρόβλημα.

Αυτοί οι παράγοντες είναι η ασυμβατότητα της αρρώστιας με την παιδική ηλικία και η εύκολη πρόσβαση στα φαρμακεία, όπως τόνισε η Χρύσα Μπακούλα, ομότιμη καθηγήτρια Παιδιατρικής ΕΚΠΑ, μιλώντας σε διάλεξη του Ινστιτούτου Δημόσιας Υγείας του Αμερικανικού Κολεγίου Ελλάδος με θέμα «Ιδιαιτερότητες της Παιδιατρικής, Δημόσια Υγεία».

Η κ. Μπακούλα προσέθεσε ότι ιδιαίτερα τα αντιβιοτικά, προσφιλή σε όλους, κατά κανόνα δεν αντιμετωπίζουν τις ιώσεις που είναι συνηθισμένες στα παιδιά και μπορούν να περιοριστούν.

Εξήγησε επίσης, ότι για την οριστική αντιμετώπιση του φαινομένου απαιτείται σωστή ενημέρωση για τους γονείς και εκπαίδευση και επανεκπαίδευση για τους παιδιάτρους.

Από την πλευρά του ο διευθυντής του Ινστιτούτου Δημόσιας Υγείας πνευμονολόγος Παναγιώτης Μπεχράκης, ανέφερε ότι θα ζητήσει την παρέμβαση του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου, για έλεγχο του μη συνταγογραφούμενου φαρμάκου.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε η ομότιμη καθηγήτρια, η πολυφαρμακία είναι διεθνές φαινόμενο στον δυτικό κόσμο, και οι βιολογικές ιδιαιτερότητες που συμβάλλουν στην πολυφαρμακία είναι το γεγονός ότι το παιδί είναι ταχύτατα εξελισσόμενος οργανισμός και δίνει ιστορικό διά αντιπροσώπου (γονείς, συγγενείς).

Επίσης η ταχεία και απρόβλεπτη εξέλιξη νόσου, η κοινή συμπτωματολογία σοβαρών και μη νοσημάτων, τα περιορισμένα ευρήματα κλινικής εξέτασης και η αδυναμία επικοινωνίας με το παιδί οδηγούν στην «εύκολη» λύση του φαρμάκου.

Ωστόσο υπάρχουν και συναισθηματικές ιδιαιτερότητες που οδηγούν στην πολυφαρμακία στα παιδιά, όπως η ανασφάλεια και ο «πανικός» των γονιών, η πίεσή τους για άμεση επίλυση του προβλήματος και το ότι χωρίς δεύτερη σκέψη, καταφεύγουν στο φαρμακοποιό της γειτονιάς.

Τα συχνότερα χορηγούμενα φάρμακα είναι αναλγητικά-αντιπυρετικά-αντιφλεγμονώδη, βρογχοδιασταλτικά, αντιβιοτικά, γαστροπροστατευτικά και αναισθητικά.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, το παιδί που μαθαίνει στην εύκολη λήψη φαρμάκων, είναι ευάλωτο στη λήψη εξαρτησιογόνων ουσιών.