Χαλκίδα: Αρεσαν οι Επτά Επί Θήβας στο Ορέστης Μακρής

Η τραγωδία του Αισχύλου δεν διακρίνεται για τα στοιχεία της πλοκής της, αλλά είναι ένα λιτό έργο. Ο Ετεοκλής και ο Πολυνείκης αναλαμβάνουν την εξουσία από τον πατέρα τους Οιδίποδα. Ο Ετεοκλής εκδιώχνει τον Πολυνίκη και αυτός επιστρέφει πολιορκητής στη Θήβα έχοντας συμμαχήσει με τους Αργείους.

Ο Λιθουανός σκηνοθέτης απογυμνώνει το σκηνικό της παράστασης και τα κοστούμια των ηθοποιών. Θα έλεγε κανείς ότι είναι μια φτωχή παραγωγή από αυτή την πλευρά, αλλά το ενδιαφέρον του θεατή επικεντρώνεται αποκλειστικά στις ερμηνείες των ηθοποιών και στα ποικίλα νοήματα που ξεπηδούν μέσα από την τραγωδία.

Ο ρόλος του ηγέτη και η σχέση του με τους εξουσιαζόμενους (εν προκειμένω το χορό) περνά μέσα από διάφορα στάδια. Ο Ετεοκλής αν και αρχικά διστάζει να αναλάβει τον ηγετικό του ρόλο, την ώρα που οι πολιορκητές βρίσκονται προ των πυλών, στη συνέχεια γίνεται ορμητικός. Παρακινεί το φοβούμενο όχλο και τον μετατρέπει σε μια πολεμική αρμάδα που αλαλάζει και πιστεύει στη νίκη πάντα με τη βοήθεια των Θεών.

Οταν έρχεται, όμως, η ώρα να αντιμετωπίσει τον αδελφό του στην έβδομη πύλη, πραγματικά αδειάζει ψυχολογικά, δείχνει τις ανθρώπινες αδυναμίες του μπροστά στη αδελφοκτόνο μάχη και κουλουριάζεται επί σκηνής σε εμβρυακή στάση για να τον αγκαλιάσουν οι πολίτες του. 

Είναι μία από τις σκηνές που ο Γκραουζίνις χειρίζεται εξαιρετικά την τραγικότητα των ηρώων, ενώ το ίδιο συμβαίνει και στη μάχη του Ετεοκλή με τον Πολυνείκη, η οποία ξεκινά από μια αδελφική αγκαλιά και τελειώνει με μια νεκρική, καθώς και οι δύο σκοτώνονται.

Σε γενικές γραμμές, η παράσταση ήταν ενδιαφέρουσα σκηνοθετικά, αν και στις πρώτες σκηνές οι ηθοποιοί αποδίδουν τα λόγια σπασμωδικά, χωρίς καμία πειθώ.

Από τις ερμηνείες ξεχώρισε αυτή του Χρίστου Στυλιανού ως Ετεοκλή. Ηταν στιβαρός και πειστικός στο ρόλο του εμψυχωτικού ηγέτη και χειρίστηκε σχετικά καλά τις υπόλοιπες εκφάνσεις του τραγικού ήρωα. Να σημειώσουμε ότι ο ρόλος έχει δοθεί σε διπλή διανομή με τον Γιάννη Στάνκογλου, ο οποίος χθες ερμήνευσε τον "βουβό" Πολυνείκη.

Καλή και η Νάντια Κοντογεώργη στο ρόλο της Αντιγόνης. Εξαιρετικός ήταν ο Αλέξανδρος Τσακίρης στον περιορισμένο ρόλο του κήρυκα. Δεν έπεισε ως άγγελος ο Γιώργος Καύκας και η flat απόδοση των λόγων του υποβιβάζει την παράσταση. Από το χορό, οι ερμηνείες κινήθηκαν σε ικανοποιητικά επίπεδα, χωρίς φωτεινές εξαιρέσεις, αν και με κάποιες παραφωνίες.