ΛΗΛΑΣ ΒΑΣΙΛΙΚΟΥ: Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω

Πετυχημένη κατά το ήμισυ κρίνεται η φετεινή σεζόν για τον ιστορικό Λήλα Βασιλικού. Όπως το νόμισμα έχει δύο όψεις, έτσι κι ο Λήλας παρουσίασε και ...καλό, αλλά και ...κακό πρόσωπο.

Από τη μία, δεν θα πρέπει να παραγνωρίσουμε το γεγονός ότι ο Λήλας (πέρσι) έφτασε στο χείλος της Β' ΕΠΣΕ και κρατήθηκε στην Α' ΕΠΣΕ χάρη στην άνοδο του πρωταθλητή ΑΟ Χαλκίς στη Γ' Εθνική.


Από την άλλη, το καλοκαίρι που μας πέρασε, ο Λήλας ...ανασκουμπώθηκε, προχώρησε σε μεταγραφές ποδοσφαιριστών που προκάλεσαν ...αίσθηση (βλέπε Νικ. Μαστροκώστας, Βαγγ. Αυλωνίτης, Τσάγκος), γύρισαν οι Γίγας, Γιωρ. Τσαλιαγκός, Αγραφιώτης και σε συνδυασμό με μία πλειάδα νεαρών παικτών που δείχνουν να έχουν δυνατότητες, συγκροτήθηκε ένα σύνολο, ικανό να πρωταγωνιστήσει.

Άρα, εξαρχής, το σύνθημα που δόθηκε στο «στρατόπεδο» του Λήλα ήταν ότι «το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω».

Οι «στρατιώτες» όμως έπρεπε να λαμβάνουν οδηγίες κι από έναν ικανό «στρατηγό».

Κι αυτός δεν ήταν άλλος από τον Τάσο Ταυταρίδη, έναν από τους πλέον καταξιωμένους και «δουλευταράδες» προπονητές στην Εύβοια.


Ο Λήλας άλλαξε σελίδα και σε διοικητικό επίπεδο καθώς στον προεδρικό θώκο κάθισε ο Θανάσης Κοτσίφης έχοντας ως συνεργάτες αρκετούς Βασιλικαριώτες παράγοντες που έχουν υπηρετήσει και στο παρελθόν τον «ποταμό».

Παρόλα αυτά, η χρονιά δεν εξελίχθηκε όπως την περίμεναν οι άνθρωποι του Λήλα.

Κι αυτό γιατί μολονότι στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος η ομάδα έδειξε να ρολάρει οδηγώντας τις πρώτες πέντε -τουλάχιστον- αγωνιστικές τη βαθμλογική κούρσα, αρκετά προβλήματα ...δεν άργησαν να βγουν στην επιφάνεια.

Η ομάδα δεν ήταν ήρεμη κι αυτό είχε αντίκτυπο και στον αγωνιστικό χώρο.

Ο Λήλας σιγά - σιγά άρχισε να ...ξεφουσκώνει και πολύ γρήγορα βγήκε εκτός στόχου που δεν ήταν άλλος από το να κρατηθεί -μέχρι το τέλος- στο γκρουπ των πρωτοπόρων.

Υποχώρησε στη βαθμολογία, αλλά τελικά κατάφερε να τερματήσει στην 6η θέση, πίσω από την πρωταθλήτρια Ιστιαία, τον Ταμυναϊκό, την Αρτάκη, την ΑΕΚ Χαλκίδας και την Ερέτρια.

Είναι δε χαρακτηριστικό ότι ...μέσα - έξω δεν κέρδισε καμία από τις πρώτες πέντε ομάδες, δείγμα του ότι φέτος δεν ήταν έτοιμος για το κάτι παραπάνω. 

Συν τοις άλλοις δεν απέφυγε την αλλαγή προπονητή, αν και πολλοί ήταν αυτοί που υποστήριξαν ότι ...κακώς απομακρύνθηκε ο Τάσος Ταυταρίδης.


Τον οποίο βέβαια αντικατέστησε ένας εξίσου αξιόλογος προπονητής, ο Αργύρης Μαστραγγελής που ξεκίνησε τη σεζόν στον πάγκο του Ελλήσποντου.

Ήταν φανερό όμως ότι και ο Μαστραγγελής δεν μπορούσε να αλλάξει και πολλά πράγματα.

Ίσως αν παραμείνει στο πόστο του, την ερχόμενη περίοδο να μπορέσει να κάνει τον Λήλα ακόμη πιο ανταγωνιστικό, αν και οι τύχες της δημοφιλούς ομάδας θα εξαρτηθούν κατά ένα μεγάλο βαθμό (και) από τις διοικητικές εξελίξεις, που κάθε καλοκαίρι απασχολούν τον Λήλα σε σημείο να γίνονται ...σίριαλ.

Όπως ενδεχομένως να διαφοροποιηθεί και ο βασικός κορμός, με τον Λήλα να ρίχνει μεγάλο βάρος και στα τμήματα υποδομής.

«Αριθμητικά», κατά τη διάρκεια της σεζόν οι επιδόσεις του Λήλα ήταν ...μέτριες.

Σε 30 ματς είχε απολογισμό 13 νίκες, 4 ισοπαλίες (τις λιγότερες μαζί με την Αυλίδα) και 13 ήττες.

Σημείωσε 40 γκολ (με αιχμή του δόρατος τον έμπειρο Νικ. Μαστροκώστα) και δέχτηκε 33.

Από τα 40 γκολ ενεργητικό, ο Λήλας πέτυχε 20 γκολ στην έδρα του (από τις χειρότερες επιδόσεις) και 20 γκολ μακριά από το Βασιλικό.

Από τα 33 γκολ παθητικό, τα 14 τα δέχτηκε στο Βασιλικό και τα 19 γκολ εκτός έδρας.

Στον α' γύρο μάζεψε 25 βαθμούς και τα πήγε πολύ καλύτερα απ' ότι στον β' γύρο, όπου μάζεψε 18 βαθμούς.

Εξού και η ...πτώση του στην τελική κατάταξη.

Η επόμενη σεζόν αποτελεί έναν γρίφο για τον Λήλα όπως κάθε χρόνο.

Αν ξεκαθαρίσει νωρίς το διοικητικό τοπίο, μόνο τότε ο Λήλας θα μπορέσει να ξερμπερδέψει το κουβάρι, ελπίζοντας σ' ένα καλύτερο αύριο.