Με τα κόκκινα γυαλιά ερμηνεύουν τα εκλογικά ποσοστά

Το αποτέλεσμα των πρόσφατων εκλογών ερμηνεύτηκε ποικιλοτρόπως από τις συνδικαλιστικές παρατάξεις και οδήγησε σε σύγκρουση την πλειοψηφία της Διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Εύβοιας με την συνδικαλιστική παράταξη ΠΑΜΕ, η οποία -ως γνωστό- πρόσκειται στο ΚΚΕ. 

Με μακροσκελή ανακοίνωση η Διοίκηση του Εκλογικού Κέντρου Εύβοιας κάνει επίθεση στο ΠΑΜΕ, αναφέροντας - μεταξύ άλλων- τα εξής:

"«Πήρα κόκκινα γυαλιά και όλα γύρω σινεμά τα βλέπω» Από την μυθοπλασία του κινηματογράφου, μέχρι την στυγνή πραγματικότητα της καθημερινότητας, υπάρχει απέραντη άβυσσος.

Γράφοντας το δικό τους παραμύθι,  η Ταξική Ενότητα και το ΠΑΜΕ, επιχειρούν να εμφανισθούν ως μοναδικοί εκφραστές των συμφερόντων των εργαζομένων  και απόλυτοι εκπρόσωποι του Συνδικαλιστικού Κινήματος.

Επιχειρούν, κάνοντας προσθαφαιρέσεις , να εμφανίσουν το αποτέλεσμα των εκλογών ως θρίαμβο της παράταξής τους, αποκρύπτοντας πως η μείωση των αντιπροσώπων προερχόταν από Σωματεία, που είτε έπαψαν να υπάρχουν, είτε μειώθηκε η φυσική τους δύναμη, εξαιτίας της κρίσης που οδήγησε στο κλείσιμο επιχειρήσεων και μαζικές απολύσεις εργαζομένων.

Όσο για την δική τους αύξηση, είναι γνωστό σε όλους, πως δεν είναι προϊόν της  Συνδικαλιστικής τους πρακτικής αλλά αποτέλεσμα εξωγενών συμπτώσεων.

Βέβαια  είναι γνωστό, πως οι απώλειες αυτές προέρχονται από εργασιακούς χώρους και όχι από κλαδικά Σωματεία, τα οποία το ΠΑΜΕ αρέσκεται να δημιουργεί για να εξασφαλίζει αντιπροσώπους, προκειμένου να εμφανίζει την δική του δυναμική.

Αυτά τα Σωματεία εμφανίζει ως μαζικά, χρησιμοποιώντας τον κομματικό μηχανισμό και τις σπουδαστικές παρατάξεις στο όνομα της Εργατικής Τάξης και των αγώνων της.

Η προβολή των δύο γραμμών στο Συνδικαλιστικό Κίνημα, είναι από την φύση της υπονομευτική και διασπαστική και τους μόνους που εξυπηρετεί είναι τους εργοδότες, τις Κυβερνήσεις, το μεγάλο κεφάλαιο και τους εκφραστές τους.

Σαφώς και δεν υπάρχει ταυτότητα αντίληψης στις τακτικές και πρακτικές των Συνδικαλιστικών Παρατάξεων στην  υπεράσπιση των εργατικών δικαιωμάτων και κατακτήσεων.

Υπάρχει  όμως ένα μίνιμουμ  πεδίο, όπου μπορούν να ταυτιστούν οι αγώνες και οι διεκδικήσεις, ένα πεδίο όπου το ΠΑΜΕ συνεχώς το τορπιλίζει, αποφεύγοντας όπως ο διάολος το λιβάνι την  ενότητα που αυξάνει την δυναμική και κάνει το Συνδικαλιστικό Κίνημα, υπολογίσιμο αντίπαλο των αντεργατικών σχεδιασμών  εργοδοσίας, κυβερνήσεων, Ε.Ε. και όλων των εκφραστών του Διεθνούς Κεφαλαίου."