Ακόμη και οι ...μαϊμού ζητιάνοι συγκινούν τις Χαλκιδέες

Συγκεκριμένα ρωτήσαμε τέσσερις Χαλκιδέες: Δίνετε χρήματα σε ζητιάνους; Σας έχει περάσει από το μυαλό, ότι αυτός που ζητάει την βοήθειά σας, δεν έχει πραγματική ανάγκη, αλλά πρόκειται για απατεώνα;

Επιλέξαμε γυναίκες, διότι θεωρούμε ότι είναι πιο ευάλωτες συναισθηματικά από τους άντρες και δεν πέσαμε ...έξω. Όπως αποδείχτηκε, οι Χαλκιδέες συγκινούνται στη θέα ενός απλωμένου χεριού, που ζητάει βοήθεια.

Οι περισσότερες βοηθούν όλους τους ζητιάνους, χωρίς να  διερευνήσουν αν πρόκειται για αναξιοπαθούντες ή για "επαγγελματίες" επαίτες, διότι έτσι επιτάσσει η ανθρωπιά τους. Διαβάστε τι μας δήλωσαν:

Η Αργυρούλα Παπαϊωάννου δεν μπορεί να αντισταθεί στη θέα ενός μικρού παιδιού, που ζητάει βοήθεια και μας λέει σχετικά: "Ραγίζει η καρδιά μου, όταν βλέπω παιδάκια να ζητάνε βοήθεια και πάντα δίνω 50 λεπτά ή και ένα ευρώ, ανάλογα τι χρήματα έχω πάνω μου. 

Έχω αντιληφθεί πάντως ότι υπάρχουν πολλοί ζητιάνοι, οι οποίοι στην πραγματικότητα δεν έχουν ανάγκη, αλλά έχουν κάνει την επαιτεία επάγγελμα. Γι΄αυτό βοηθάω μόνο τα μικρά παιδιά."

Η Μαρία Καβάλου έχει ευαισθησία στους ανάπηρους και δηλώνει: " Όταν δω κάποιον ανάπηρο, ειδικά όταν του λείπει κάποιο μέλος του σώματός του τον βοηθάω πάντα, χωρίς να εξετάσω αν έχει πραγματικά ανάγκη. Μπορεί για παράδειγμα να παίρνει μεγάλη σύνταξη ή να διαθέτει περιουσία, αλλά εγώ δεν μπορώ να το ξέρω, όταν τον βλέπω στο δρόμο.

Η αλήθεια είναι ότι έχει γεμίσει ο τόπος ζητιάνους και οι περισσότεροι βαριούνται να δουλέψουν και προτιμούν να ζητιανεύουν, για να εξασφαλίσουν κάποιο εισόδημα. Αν κάποιος με ξεγελάσει και του δώσω χρήματα χωρίς να έχει ανάγκη, τι να πω το κρίμα είναι δικό του."

Η Έλσα Κέντρου ( στη φωτό με την κορούλα της Μαρίνα) είναι η πιο καλόπιστη, από τις κυρίες και δεσποινίδες που μας μίλησαν, αφού πιστεύει ότι: " Για να βγαίνει κάποιος στο δρόμο και να ζητάει ελεημοσύνη, χάνοντας την αξιοπρέπειά του, σημαίνει ότι έχει πραγματικά ανάγκη. Προσωπικά πάντα βοηθάω όποιον μου ζητήσει βοήθεια και πιστεύω ότι ελάχιστοι είναι οι ζητιάνοι που κοροϊδεύουν και στην πραγματικότητα δεν έχουν ανάγκη για βοήθεια."

Στον αντίποδα βρίσκεται η Δήμητρα Κικίδη, η οποία ποτέ δεν βοηθάει αγνώστους που ζητιανεύουν, γιατί όπως λέει: " Στη Χαλκίδα υπάρχουν πολλοί ...μαϊμού ζητιάνοι, που έχουν κάνει την ζητιανιά επάγγελμα. Εγώ σ΄αυτούς δεν δίνω τίποτε. Προσφέρω βοήθεια σε μία συγκεκριμένη κοπέλα, η οποία γνωρίζω πολύ καλά ότι έχει πρόβλημα υγείας και η βοήθειά μου πιάνει τόπο. Συνιστώ σε όλους να κάνουν το ίδιο, να ρωτήσουν στη γειτονιά τους ποια οικογένεια έχει πραγματική ανάγκη και να προσφέρουν ότι μπορούν."