Η λατίνα με το λαμπερό χαμόγελο, το γήπεδο-στολίδι της Νέας Μάκρης και η ανυπαρξία της πόλης της Χαλκίδας

*Του Γιάννη Τρυφωνίδη

Αρχές Σεπτεμβρίου 2025 με βλέψεις για ψηλά ξεκίνησε η προετοιμασία της φετινής σεζόν για τη γυναικεία Χαλκίδα στο γήπεδο Καλοχωρίου/Παντειχίου (σ.σ. η ομάδα έδωσε τα επίσημα ματς στον Βούρκο) και η αυλαία έπεσε χθες (23/5)/μετά από δέκα μήνες, στο γήπεδο της Νέας Μάκρης κόντρα στα Βριλήσσια.

Μετά την καθαρή νίκη με 3-0 (εδώ), στο στρατόπεδο της ευβοϊκής ομάδας υπάρχει κάτι περισσότερο από συγκρατημένη αισιοδοξία ότι θα καταφέρει να βρεθεί στα σαλόνια της Α' Εθνικής και ότι ο χρόνος κυλάει υπέρ της.

Τα κορίτσια στον γυρισμό χωρίστηκαν και θα ξαναβρεθούν -σίγουρα- εκτός γηπέδου. Ορισμένες κοπέλες, βέβαια, σύμφωνα με την ομάδα, αντί για τη Νέα Μάκρη βρέθηκαν στη Νορβηγία (!), για να παρακολουθήσουν τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ Γυναικών Μπαρτσελόνα-Λιόν (το σήκωσε η γυναικεία Προποντίδα της Καταλωνίας).

Στη Νορβηγία με το ζόρι πήγε ο Ολυμπιακός ρε φίλε για να παίξει με την Μπότο Γκλιμτ...

Εννοείται μακάρι τα κορίτσια να χάρηκαν την εκδρομή τους και να γυρίσουν με το καλό: εκτιμώ ότι είχαν βγάλει τα εισιτήρια -και πλήρωσαν λεφτά-, πριν προκύψει στη ζωή τους το δεύτερο μπαράζ με τα Βριλήσσια.

Απ' ότι καταλαβαίνω η διοίκηση ζήτησε ν' ακολουθήσουν την ομάδα στο χθεσινό μπαράζ, αλλά ήταν δύσκολη απόφαση για τα κορίτσια να ακυρώσουν μια εμπειρία που μπορεί να μην εμφανιστεί ξανά στο διάβα τους. Αλλά τα δίκια της τα έχει και η ομάδα. 

Όπως και να 'χει, η γυναικεία Χαλκίδα δεν ξέμεινε, όπως ο ΑΟΧ στην Α' ΕΠΣΕ, που τέλειωσε το πρωτάθλημα με 9 παίκτες.

Είχε 19-20 παίκτριες στην αποστολή και λαμβάνοντας υπόψη ότι τα συμπαθητικά Βριλήσσια δεν ήταν δα και το θηρίο που έπρεπε να σκοτώσουν, οι κοπέλες που μπήκαν στο γήπεδο αντικατέστησαν επάξια ένα μέρος της ...first unit.

Η αποστολή: Βελλή, Γεωργίου, Βαϊτση, Καββαθά, Πλυτά, Κόρδη, Μπριασούλη, Σοκάρας, Παβάλ, Αρκουλή, Χριστίνα Μακρή (Μίσσια, Κριθαρέλη, Ραμάν, Παναγοπούλου, Χρυσίνα, Κορλού, Κατσαντώνη, Καραγιάννη).

Η υπεροχή της Χαλκίδας ήταν δεδομένη, γιατί έκανε κουμάντο στο κέντρο από την αρχή: η Πλυτά, η οποία δεν βρέθηκε σε καλή μέρα στη Λαμία κόντρα στα Γρεβενά, αυτή τη φορά δεν έτρεξε άσκοπα, κινήθηκε σε λίγα μέτρα, έκοβε σαν τον καλό Μεϊτέ και είχε αποτελεσματική πρώτη/γρήγορη κάθετη πάσα.

Η Μπριασούλη πάτησε περισσότερους χώρους, αλλά και την περιοχή και διακρίθηκε.

Να ευχηθούμε και περαστικά στον "θηλυκό Βαγιαννίδη", τη Ζωή Γεωργίου, που γίνεται λόγος για διάστρεμμα. 

Αλλά τη διαφορά την έκανε στην επίθεση η λατίνα με το λαμπερό χαμόγελο.

Η Πορτορικανή Σοκάρας (πάνω σειρά, τρίτη από δεξιά, στην κάτω φωτό) που χαμογελά και φωτίζει (από τη Χαλκίδα) το Σαν Χουάν και το λιμάνι του Μαγιαγουές.

Όπως αναφέρουν  κύκλοι της ομάδας είναι αθλήτρια-υπόδειγμα, μια πραγματική ΚΥΡΙΑ! 

Και είναι και γειτόνισσά μου.

Νομίζω ότι ήρθε η ώρα να μιλήσει στην έντυπη "Γνώμη" με φόντο τα τρελά νερά.

Πέτυχε δυο προσωπικά γκολ με τον τσαμπουκά και την κλάση της και έγειρε την πλάστιγγα υπέρ της γυναικείας Χαλκίδας που πέρασε μια περίεργη βδομάδα μετά την ήττα από τη Λαμία.

Σ' αυτό το ματς η Χαλκίδα πιάστηκε αδιάβαστη, ήταν νευρική, δεν καταλάβαμε ποιο ήταν το σχέδιο, αλλά δεν θα ρίξουμε και στην πυρά το κόουτς Κώστα Σταμέλο, όταν ο Αταμάν, που συμφωνώ με τον Τσουκαλά που τον αποκαλεί "Αχταρμάν" επιλέγει -κόντρα στη Βαλένθια- σχήμα στο παρκέ με τρεις παίκτες, τους οποίους έχει εξαφανίσει όλη τη σεζόν. 

Μπάλα παίζουν και οι αντίπαλες ομάδες και μπορεί τα Γρεβενά να μην είναι ΠΑΟΚ, ΑΕΚ, Παναθηναϊκός και Τρίπολη, αλλά δεν είναι και του ...πεταματού. Δηλαδή, η μια από τις τρεις έγχρωμες παίκτριες που έχουν στο δυναμικό τους οι Σειρήνες, φοράει το περιβραχιόνιο της Εθνικής Κένυας.

Ούτε διαλύθηκε η Χαλκίδα από τα Γρεβενά. Ένα γκολ για το λούμπεν χώρισε τις δυο ομάδες, αλλά προφανώς περιμέναμε να δούμε καλύτερη εικόνα από τις δικές μας πρωταθλήτριες.

Δεν κατάφεραν να σηκώσουν το βάρος του "πρέπει". Χθες ήταν πιο απελευθερωμένες, έφτασαν στο γήπεδο δυο ώρες πριν τη σέντρα και απλώς μπήκαν στον αγωνιστικό χώρο και με συνοπτικές διαδικασίες ολοκλήρωσαν τη ...μισή δουλειά.

Ωστόσο, ο πρόεδρος Δήμος Λεοντής, είτε στην Α', είτε στη Β', αναζητά ισχυρούς συμπαίκτες για να χτίσει ένα οικοδόμημα σε πιο στέρεες βάσεις που θα καταφέρει να αφήσει αποτύπωμα στο γυναικείο ποδόσφαιρο.

Ο Γιάννης Παύλου βρέθηκε στο γήπεδο και αν δεν κάνω λάθος ταξίδεψε στην Αθήνα με τη μηχανή του.

Επίσης ο Θοδωρής Κωστάκης ήταν εκεί, ο άρχοντας της ...ατάκας.

Κάποια στιγμή εμφανίστηκε στην εξέδρα ο Γιώργος Σπανός με ένα σκυλάκι-μινιατούρα.

Και φωνάζει ο Θοδωρής "Τρυφωνίδη, ήρθε ο Σπανός με το ροτβάιλερ". Εντάξει ο Κωστάκης είναι μια διοργάνωση μόνος του, χωρίς προκριματικά.

Και φυσικά ο Δημήτρης Δούκας, ο οποίος (και) στην Νέα Μάκρη μιλούσε στο τηλέφωνο με υποψήφιους επενδυτές για τον ΑΟΧ.

Για το τέλος να πω ότι ...πάθαμε σοκ με τις εγκαταστάσεις του Δημοτικού γηπέδου της Νέας Μάκρης. Ένα γήπεδο, προσεγμένο, πεντακάθαρο και με ένα κυλικείο που ντρέπεσαι να πατήσεις μην το λερώσεις.

Βλέπεις τοπικά παιχνίδια και παράλληλα παρακολουθείς Super League και ξένα πρωταθλήματα στις συνδρομητικές πλατφόρμες, απολαμβάνοντας τον καφέ σου, το ποτό σου και το φαγητό σου.

Μπορεί να πάρει ο γονιός το παιδί του να παίξει στις κούνιες, ενώ στο εσωτερικό έχει μπιλιάρδο, πινγκ-πονγκ και τουαλέτες που αστράφτουν.

Στο στάδιο της Χαλκίδας (και όχι μόνο) αναρωτιέσαι ...τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε.

Δεν αναφέρομαι καν στο γήπεδο της Λαμίας που φιλοξένησε ομάδα στην κορυφαία επαγγελματική κατηγορία για πολλά χρόνια.

Στο χθεσινό γήπεδο αγωνίζεται ο τοπικός Εθνικός, ομάδα της ΕΠΣ Ανατολικής Αττικής, αλλά εκεί οι τοπικοί άρχοντες σέβονται τον πελάτη και τον φίλαθλο.

Εδώ, στον τόπο που δεν φυτρώνει ούτε τσουκνίδα, εφόσον (σ.σ. οι τοπικοί άρχοντες) πηγαίνουν που πηγαίνουν στις κατά τόπους φιέστες των ομάδων και βλέπουν το μαύρο μας το χάλι, γιατί δεν κάνουν κάτι να το διορθώσουν; Δεν μπορούν ή δεν θέλουν;