ΕΛΛΑΔΑ: Ξεπερνά τα 45 δις ευρώ η παραοικονομία

Το 1 στα 5 ευρώ που παράγονται στην Ελλάδα -περίπου 45 δισ. ευρώ τον χρόνο – εξαφανίζεται από τα ραντάρ της οικονομίας. Δεν φορολογείται, δεν καταγράφεται, δεν επιστρέφει ποτέ στην κοινωνία. Είναι το 21% του ΑΕΠ, ένας τεράστιος «κρυφός κουμπαράς» που, αν άνοιγε, θα μπορούσε να χρηματοδοτήσει παροχές, να μειώσει φόρους και να στηρίξει την ανάπτυξη χωρίς νέα μέτρα.

Ουσιαστικά πρόκειται για ένα παράλληλο σύστημα αξίας δεκάδων δισεκατομμυρίων που λειτουργεί κάθε μέρα δίπλα στην κανονική οικονομία. Με δικούς του κανόνες, με μετρητά, χωρίς αποδείξεις. Και όσο αυτό το σύστημα παραμένει τόσο το κράτος ψάχνει αλλού τα χρήματα, συνήθως στους ίδιους: τους μισθωτούς, τους συνταξιούχους και τις συνεπείς επιχειρήσεις.

Οι διασταυρώσεις δεν περιορίζονται πια στα δηλωθέντα εισοδήματα. Μπαίνουν στο παιχνίδι οι τραπεζικές κινήσεις, οι πληρωμές με κάρτες, οι αγορές, τα περιουσιακά στοιχεία, οι μεταφορές χρημάτων και οι καταναλωτικές συνήθειες. Αν τα νούμερα δεν βγαίνουν, ανοίγει έλεγχος. Το μοντέλο αλλάζει. Από το παλιό σύστημα των αποσπασματικών και συχνά τυχαίων ελέγχων περνάμε σε μια στοχευμένη ανάλυση κινδύνου, όπου το ζητούμενο δεν είναι μόνο τι δηλώνει κάποιος, αλλά κυρίως αν το δηλωθέν εισόδημα συμβαδίζει με τον τρόπο ζωής του.

Το 2026 προγραμματίζονται 194.000 έλεγχοι σε όλο το φάσμα της οικονομικής δραστηριότητας. Από αυτούς, 53.900 είναι φορολογικοί, 100.800 τελωνειακοί και 39.300 στοχευμένοι έλεγχοι υψηλού ρίσκου. Ο αριθμός από μόνος του δείχνει την κατεύθυνση. Το σύστημα σφίγγει και το κάνει οργανωμένα. Δεν πρόκειται για μια γενική εξαγγελία. Πρόκειται για έναν πλήρη σχεδιασμό που πατάει σε ποσοτικούς στόχους και ψηφιακά δεδομένα.