ΣΟΚ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΑΛΚΙΔΑ: Μεταφέρεται στη Βάρη ο εορτασμός του Αγίου Γεωργίου από την Σχολή Πεζικού
Στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων (ΣΣΕ) στη Βάρη Αττικής θα πραγματοποιηθεί φέτος, σύμφωνα με πληροφορίες, ο εορτασμός του Μεγαλομάρτυρα Αγίου Γεωργίου, προστάτη του Στρατού Ξηράς.
Η τελετή έχει προγραμματιστεί για την Πέμπτη 23 Απριλίου, στις 11 το πρωί, σηματοδοτώντας μια σαφή ρήξη με μια παράδοση δεκαετιών.
Μέχρι σήμερα, ο επίσημος εορτασμός πραγματοποιούνταν στη Σχολή Πεζικού στη Χαλκίδα, αποτελώντας σημείο αναφοράς για τον Στρατό Ξηράς και συγκεντρώνοντας την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία της χώρας.
Η φετινή επιλογή της ΣΣΕ παρουσιάζεται από την ηγεσία ως συμβολική κίνηση που αναδεικνύει τη νέα γενιά αξιωματικών, ωστόσο αποτελεί υποβάθμιση της Σχολής Πεζικού και απαξίωση της πόλης της Χαλκίδας, που φιλοξενεί την Σχολή από το 1947.
Η απόφαση κανονικά πρέπει να προκαλέσει έντονες αντιδράσεις, καθώς θεωρείται ότι δεν πρόκειται για μια απλή οργανωτική αλλαγή αλλά για μια κίνηση που «σπάει» τον πυρήνα μιας ιστορικής παράδοσης.
Ο εορτασμός αποσυνδέεται από τη φυσική του έδρα, τη Σχολή Πεζικού στη Χαλκίδα, έναν χώρο άρρηκτα συνδεδεμένο με την εκπαίδευση και την ταυτότητα του Πεζικού εδώ και σχεδόν έναν αιώνα.
Απόστρατοι ανώτατοι αξιωματικοί υποστηρίζουν ότι τέτοιες επιλογές αποδυναμώνουν το ηθικό και τη συνοχή των Ενόπλων Δυνάμεων, καθώς οι παραδόσεις δεν είναι τυπικές τελετές αλλά φορείς ιστορικής συνέχειας.
Η μεταφορά της τελετής ερμηνεύεται ως υποβάθμιση του ρόλου του Πεζικού, του Όπλου, που παραδοσιακά σηκώνει το μεγαλύτερο επιχειρησιακό βάρος.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο γεγονός ότι περίπου το 60% των αποφοίτων της ΣΣΕ κατευθύνεται στο Πεζικό, ενώ οι αξιωματικοί του υπηρετούν σε απαιτητικές συνθήκες, κυρίως στη μεθόριο και σε απομακρυσμένες περιοχές, με αυξημένες ευθύνες και συχνά περιορισμένους πόρους.
Παράλληλα, καλούνται να διοικήσουν μονάδες με χαμηλά ποσοστά επάνδρωσης, αντιμετωπίζοντας καθημερινά ζητήματα επιχειρησιακής ετοιμότητας.
Την ίδια ώρα, επισημαίνεται η αντίφαση ότι, παρά τον κομβικό ρόλο του Πεζικού, η εκπροσώπησή του στην ανώτατη στρατιωτική ηγεσία παραμένει περιορισμένη.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η αλλαγή στον εορτασμό δεν αντιμετωπίζεται ως ουδέτερη επιλογή, αλλά ως κίνηση με βαρύ συμβολικό φορτίο, που εντείνει την ανησυχία για τη θέση του Πεζικού στο σύγχρονο στρατιωτικό περιβάλλον.
