Χαμογέλασαν Ερέτρια και Στύρα, άναψαν τα αίματα στη Β' ΕΠΣΕ και το λαμπατέρ

*Του Γιάννη Τρυφωνίδη

Η Γ’ Εθνική επιστρέφει με το πρόγραμμα να χαρακτηρίζεται ευνοϊκό για την Αρτάκη, που πήρε δυο δώρα, το ένα οι δυο χαμένοι βαθμοί με τη Ρόδο (έτσι έπρεπε να γίνει) και το άλλο το γεγονός ότι δεν θα πάει στην Πετρούπολη και θα έρθει η παρέα του Λάμπρου Πολίτη στην Εύβοια. Και έπεσε το ματς τελευταία αγωνιστική.

Φανταστείτε να κρίνεται η άνοδος σ’ αυτό το παιχνίδι. Η προσέλευση του κόσμου με το Κεραμίδι πριν από δυο σεζόν θα μοιάζει με παιδικό πάρτι.

Οκ, θα πάει ο ΑΟΝΑ να παίξει δυο ματς κολλητά στη Ρόδο (διαβολοβδομάδα) και λογικά θα αποφύγει το πήγαινε-έλα και θα κανονίσει 5ήμερη.

Να έπαιζε και τα 5 ματς εντός έδρας δεν γινόταν. Και έχει κι ένα παραπάνω στο σπίτι της.

Αλλά για να βγει πρώτη η Αρτάκη καλείται να κάνει το απόλυτο και θα χρειαστεί μια επιπλέον γκέλα της Πετρούπολης (αν θεωρήσουμε ότι το αθηναϊκό γκρουπ θα ηττηθεί στην Εύβοια).

Στα τοπικά, είπε ένας φίλος ότι φταίει ο ανάδρομος Ερμής και γίνεται της κακομοίρας με φωνές για τη διαιτησία, ανακοινώσεις και ξανά ανακοινώσεις και το διήμερο που μας πέρασε σημειώθηκαν και «σκηνικά» που δεν τιμούν κανέναν.

Ο Μιαούλης τοποθετήθηκε με επίσημο τρόπο, θα το κοιτάξουμε το θέμα και ανάλογα θα γράψουμε ό,τι χρειάζεται στη «Γνώμη» της ερχόμενης Παρασκευής. Όχι στο egnomi.gr. Αν τα γράψουμε όλα εδώ, τι θα γράψουμε στη «Γνώμη», την ιστορία της ζωής μας;

Τα Βασιλικά πέτυχαν μεγάλη νίκη επί της Αναγέννησης στο Μαντούδι. Στο μεταξύ έγραψα εγώ «τη σόκαρε μέσα στο σπίτι της», έγραψε μετά από λίγο και το gazzetta, “Τσέλσι-Νιουκαστλ 0-1, τη σόκαρε στο Λονδίνο”. Τι να πεις…

Άρα τα Βασιλικά έγιναν …Νιουκαστλ. Θα πείτε τώρα το Μαντούδι είναι …Τσέλσι; Γιατί ποια είναι η Τσέλσι, δεν κατάλαβα, 5 έφαγε στο Παρίσι. Έχει η Τσέλσι Π.Δ. Σκριβάνο;

Το πρωί πήγα σε ένα μαγαζί να πιώ καφέ και έπεσα πάνω σε έναν βετεράνο των Βασιλικών, τον Νίκο Βυργιώτη, που ήταν ενημερωμένος για τη μεγάλη απόδραση.

Μου είπε ότι η σύζυγός του κατάγεται από τα Βασιλικά και έχει παίξει μπάλα στον Ατρόμητο, ο ίδιος κατάγεται από τις Πετριές.

Στην Ερέτρια, ο Απόλλων ήταν πιο καλός από τη Δροσιά. Ο ΑΠΚΟ δεν κατάφερε να απειλήσει ουσιαστικά την εστία του Ερμή (όχι του ανάδρομου, αλλά του Τόρα).

Στη Χαλκίδα ο Λήλας πήρε μεγάλο διπλό σε ένα ματς που η ισοπαλία -ενδεχομένως- να ήταν το πιο δίκαιο σκορ (αν δούμε τη μεγάλη εικόνα), αλλά οι φιλοξενούμενοι βρήκαν τη στιγμή τους με τον Βελαέτη, πανηγύρισαν το τρίποντο και βάζουν πλώρη για τη 2^η θέση.

Ο Βελαέτης που έχει γράψει τη δική του ιστορία στον χώρο και όποτε χρειαστεί είναι μάχιμος να τον ρίξει ο «στρατηγός» Μεθενίτης στη μάχη.

Δεν είναι διακοσμητικός. Στον αγώνα ΑΟΧ-Βασιλικά, στο ίδιο γήπεδο, πριν λίγο καιρό, μου είχε πει ένας παίκτης των Βασιλικών «εγώ πλέον δεν παίζω πολύ, είμαι γλάστρα στον πάγκο».

Δίπλα του καθόταν ακόμη ένας: Τον ρωτάω «ο διπλανός;» και μου απαντάει «καλά άστον, αυτός είναι ολόκληρο φυτώριο».

Αλλά μπράβο στα παιδιά, και στη διοίκηση, και στον προπονητή/παίκτη Χρήστο Ανέστη. Αν ήταν άλλη ομάδα στη θέση τους, μπορεί να τα είχαν παρατήσει. Τώρα, μετά τις δυο κόκκινες, αν είναι λίγο τυχεροί, ίσως συμπληρώσουν 11αδα. Κάποιο ξεχασμένο δελτίο θα υπάρχει στο συρτάρι να γίνει επιστράτευση.

Όπως και στα 11 (βασικά)+3 (αναπληρωματικά) παιδιά του ΑΟΧ αξίζουν «μπράβο». Το μόνο βολικό στην οικονομία του χρόνου είναι ότι δεν ψάχνουμε τη σύνθεση του ΑΟΧ στο καταφύγιο του Σταδίου. Εδώ και δυο μήνες γνωρίζουμε τους 11 και τους 3 αναπληρωματικούς.

Ρώτησα τον Γιάννη Παύλου σχετικά «τι θα γίνει αν τραυματιστεί κάποιος» και μου απάντησε: «Μα, οι μισοί παίζουν τραυματίες, τους έχω πει ότι εσείς θα παίζετε μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο».

Δηλαδή και τραυματίες πολέμου να είναι, θα παίξουν, δεν γίνεται αλλιώς. Είδατε ο Γιαλός που αποχώρησε με τραύμα στο κεφάλι. Οπότε να είστε λίγο πιο ελαστικοί με αυτά τα παιδιά, που παίζουν και καλή μπάλα και το έχουν πάρει …πατριωτικά.

Είχαν φάσεις και οι δυο ομάδες, ο ΑΟΧ ήταν ανώτερος στο ξεκίνημα των δυο ημιχρόνων, ο Λήλας ισορρόπησε και κράτησε περισσότερο την μπάλα.

Στο Κύπελλο (την Τετάρτη), το 3-5 του Ελλήσποντου από 3-1 μέσα σε 20 λεπτά είναι μια ανατροπή που ξεπέρασε σε φαντασία και τον τελικό του CL, Μίλαν-Λίβερπουλ, στην Πόλη, το 2005.

Μείωση του σκορ, ισοφάριση με πέναλτι και μετά στη φούρια ο ΑΟΧ να πάει ξανά για τα πολλά έχασε και τα λίγα. Οι Λαμψακιώτες έβαλαν το «τούρμπο» και χτύπησαν στην κόντρα.

Τα Στύρα πέτυχαν -κόντρα στην Αιδηψό- μεγάλη νίκη …μισή παραμονή. Προφανώς δεν είναι εξασφαλισμένα με 27 βαθμούς. Εδώ σου λέει ο κόουτς Ζέρβας ότι δεν είναι εξασφαλισμένη η Μακρυκάπα με 32.

Αλλά τα Στύρα έβγαλαν και το …άχτι τους με το νικητήριο γκολ στα χασομέρια, γιατί μέχρι τώρα αναβίωναν την τιμωρία του Σίσυφου.

Κάποια στιγμή θα γινόταν και η Προποντίδα θα έχανε ή θα κόλλαγε στην ισοπαλία: Στο Μπούρτζι συνέβη το δεύτερο.

Δεν υιοθετούμε τα παράπονα, ειδικότερα από τη στιγμή που δεν είμαστε στο γήπεδο, αλλά οφείλουμε να τα καταγράψουμε.

Αλλά δεν βγαίνει κάτι, εδώ βλέπετε κάθε Δευτέρα στο "11 αυτοί-11 εμείς" με VAR, κάμερες, παρακάμερες, σχολιαστές, καθηγητές διαιτησίας, συζητάνε ρε φίλε 2 ώρες, ανακυκλώνουν τα ίδια και στο τέλος δεν καταλήγουν σε ένα συμπέρασμα. Μου φαίνεται θα δω Porto Leone.

Η φάση είναι «θα πω ό,τι θέλω εγώ θα πω» που έλεγε και η αγρότισσα με τη Φεράρι, που είχε κερδίσει 420 φορές το Τζόκερ και εμείς δεν πιάναμε μια ισοπαλία στο ΠΡΟ-ΠΟ. Ευτυχώς σώζει την κατάσταση η Έλβη, η οποία μιλάει συνέχεια, αλλά εδώ μιλάει η Ταραμπάνκο, που αν της δώσει μια μπάλα θα την πάει στο τμήμα για βόμβα.

Είδα φωτογραφίες από το γήπεδο στο Μπούρτζι και είναι το λιγότερο ντροπιαστικές. Δεν αξίζει αυτό το μαρτύριο, πρώτα απ’ όλα στα παιδιά του Αγίου Νικολάου που παίζουν δεκαπέντε φορές σ’ αυτό το τερέν συν τις προπονήσεις. Εντάξει, δεν είπαμε το χορτάρι να είναι όπως στο μικρό σπίτι στο λιβάδι, αλλά όχι κι έτσι.

Μου έλεγε μια μητέρα το πρωί, πήγε ο γιος της να παίξει την Κυριακή (χθες) Κ14 παιδικό και όλοι οι γονείς κάνανε τον σταυρό τους. Και από τύχη δεν είχαμε τραυματισμό. Κλείστε το μέχρι να το φτιάξετε πριν (ξανα)γίνει η στραβή. Καλές οι διοργανώσεις φάιναλ φορ στο γυναικείο βόλεϊ, αλλά αυτό δε παλεύεται.

Όπως και οι προβολείς στο Στάδιο …όταν υποχωρεί το φως της μέρας. Δεν βλέπουμε τίποτα, να αλλάξατε λάμπες. Το λαμπατέρ του γραφείου μου αν το φέρω στο Στάδιο, περισσότερο θα βλέπουμε.

Την Τετάρτη έχουμε Κύπελλο Προποντίδα-Ταμυναϊκός σε νοκ άουτ παιχνίδι (sold out).  Φαβορί είναι οι φετινοί πρωταθλητές και κάτοχοι του Λιγκ Καπ, αλλά η Προποντίδα θα πουλήσει ακριβά το τομάρι της.

Η Λίμνη προελαύνει στον 1^ο όμιλο της Β’ ΕΠΣΕ και στο Κύπελλο, ο Νίκος Λιάσκος, μετά τα δυο γκολ κόντρα στον Μιαούλη στον νοκ άουτ προημιτελικό, πέτυχε χθες στο 90’ το νικητήριο γκολ στην “Fourtouna Arena” κόντρα στο “σκληρό καρύδι” Πισσώνα.

Η Μεσοποταμία του «σερ» Νίκου Κιαπέκου πήγε να χαλάσει τα εγκαίνια του γηπέδου της Ιστιαίας, αλλά η δεύτερη ΑΕΙ -που ακολουθεί τη Λίμνη- έσωσε κι αυτή την παρτίδα με μπάζερ μπίτερ. Μπορεί ο δήμαρχος Κοτζιάς να ξαναβγάλει την ομάδα από το γήπεδο και όταν ξαναμπεί μετά από ένα χρόνο να κάνει εκ νέου εγκαίνια. Αυτή η δουλειά γίνεται.

Στον 2^ο όμιλο ο Όλυμπος Γυμνού που έχει να χάσει από την …Κιβωτό του Νώε, πλησίασε στο -2 τον πρωτοπόρο Μιαούλη, 4 αγωνιστικές πριν το τέλος. Με τον Μιαούλη να καλείται στο φώτο φίνις να περάσει από την έδρα της Κύμης, που μαθηματικά είναι κι αυτή στο κόλπο. Εχω να πάω στην Κύμη για αθλητικό γεγονός από τότε που έπαιζε η ομάδα μπάσκετ. Πλησιάζει η ώρα να ξαναπάω…