Ο Καρβέλης, η μαεστρία της Προποντίδας και το καλοριφέρ του ΑΟ Χαλκίς

*Του Γιάννη Τρυφωνίδη

Με νίκη ξεκίνησε ο Ηλίας Φυντάνης στον πάγκο της Αρτάκης: Καλώς ήρθε στην Εύβοια. Το γεγονός ότι εκφράσαμε δημόσια την αντίθεσή μας με την λύση συνεργασίας με τον Καρβέλη (σ.σ. περισσότερα γράψαμε στην έντυπη "Γνώμη"), αυτό δεν σημαίνει ότι δεν ευχόμαστε τα καλύτερα στον νέο τεχνικό, ο οποίος πριν από δυο χρόνια είχε προσληφθεί από τον αείμνηστο Κούγια στην Κόρινθο και είχε απολυθεί 5 μέρες αργότερα. Πάντα υπάρχουν χειρότερα, Γιάννη Καρβέλη.

Όσον αφορά τον Καρβέλη θα θυμάται για πολλά χρόνια τις τρεις τελευταίες συνεργασίες του: Στον Αμαρυνθιακό ο Χρήστος Σουλάκος ήθελε να πάρει το πρωτάθλημα και το Σούπερ Καπ Ευρώπης στην πρώτη σεζόν της ομάδας της Βάθειας στη Γ’ Εθνική, στον ΑΟ Χαλκίς ο κόουτς θα έβγαζε περισσότερη άκρη αν έπεφτε με σωσίβιο στο τρίγωνο των Βερμούδων και στην Αρτάκη απομακρύνθηκε μετά από δέκα ματς αήττητος στο πρωτάθλημα δίχως να δεχθεί γκολ!

Πιστεύω ο Καρβέλης και πρωτάθλημα με την Ατλέτικο Μαδρίτης να κατακτήσει θα αποχωρήσει στο τέλος, επειδή σε 30 ματς (σ.σ. 29 νίκες) δεν θα κάνει το αήττητο, επειδή θα έχει φέρει μια ισοπαλία στο Μπερναμπέου με τη Ρεάλ.

Εξυπακούεται ότι τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο σε ένα κλαμπ έχει ο μεγαλομέτοχος, αλλά ακριβώς έτσι, τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο στη συγκρότηση/σύνθεση μιας ομάδας έχει ο προπονητής. Και μάλιστα δεν έχτισε ο ίδιος ο Καρβέλης την ομάδα.

Το υλικό που βρήκε με τα καλά του και τα κακά του προσπάθησε να βελτιώσει και τα κατάφερε. Από ‘κει και πέρα υπήρξαν ορισμένες διαφωνίες με τον Βαγιάννη, έγινε η πρώτη ρήξη και λίγες ώρες πριν τη σέντρα με τον Εθνικό Αστέρα η ομιλία του Γιάννη Βαγιάννη προκάλεσε την αντίδραση του Γιάννη Καρβέλη με συνέπεια ο πρόεδρος να αποφασίσει κάτι διαφορετικό για το μέλλον του γκρουπ, αλλά σίγουρα είχε στο μυαλό του τον Φυντάνη, γιατί η συμφωνία έκλεισε σε χρόνο ρεκόρ.

Μπράβο στα παιδιά που έμειναν ανεπηρέαστα στη Νέα Ιωνία και τώρα θα τα δώσουν όλα για όλα στα πλέι οφ. Σημαντική, αν επιτευχθεί η επιστροφή των 2 βαθμών με την Ρόδο (σ.σ. ομάδα του Φυντάνη εκείνη την περίοδο), αλλά είτε στο -6, είτε στο -4 από την Πετρούπολη, και πάλι η Αρτάκη ελπίζει σε δυο στραβοπατήματα της ομάδας του Λάμπρου Πολίτη.

Το Σάββατο πήγα στο Αλιβέρι και την Κυριακή στο Στάδιο, εκεί που ο Δημήτρης Δούκας και τ’ άλλα παιδιά έχουν δώσει κυανόμαυρο χρώμα στον χώρο των αποδυτηρίων και την καταπακτή, που μοιάζει με το καταφύγιο του Ζελένσκι στον πόλεμο με τη Ρωσία. Έβαψαν μέχρι και το καλοριφέρ τα αλάνια.

Ο τοίχος έχει τη δική του ιστορία και βάφτηκε στα χρώματα της ομάδας, γιατί αν περιμένουμε παρεμβάσεις από τη δημοτική αρχή …μέχρι τότε θα έχει πάρει Κύπελλο και ο Άρης Θεσσαλονίκης.

Είπε χθες ένας φίλος του ΑΟΧ στον Γιώργο Αρτίτσογλου «μέχρι να ορθοποδήσει η ομάδα, εγώ θα γίνω Κοντοδεσπότης». Με την ίδια λογική μπορεί να γίνει και …Άτταλη!

Ενας άλλος φίλος του ΑΟΧ, μου είπε τις προάλλες «υπάρχει ένας επιχειρηματίας που ενδιαφέρεται για την ομάδα. Καλό είναι να τον πλευροκοπήσουμε». Τι είναι για να τον πλευροκοπήσουμε, αριστερός μπακ;

Ο ΑΟΧ στο γήπεδο που παραμένει δυνατός με τον Τοκπασίδη στον πάγκο, αλλά παίζει με τις πιθανότητες, ώστε να μην χρειαστεί σε ένα από τα επόμενα ματς να κατέβει με δέκα ή εννιά παίκτες.

Δηλαδή αν παντρεύεται η αδερφή ενός παίκτη σε κάποιο νησί, μπορεί και να μην πάει στον γάμο, για να είναι διαθέσιμος, και αξίζουν μπράβο στον Γιάννη Παύλου, που ανέλαβε να οδηγήσει τον σύλλογο μέχρι το καλοκαίρι.

Στον Ταμυναϊκό επικρατεί μια νορμάλ κατάσταση, όλα είναι στη σειρά και οι άνθρωποι εκεί, σχεδιάζουν την επόμενη μέρα στη Γ’ Εθνική με τη δημιουργία μιας ομάδας που η βάση της θα έχει έντονο το ευβοϊκό στοιχείο.

Θα γίνουν μελετημένες κινήσεις, αν καταφέρει να βοηθήσει και ο Δήμος να βελτιώσει (ή και να αλλάξει) τον χλοοτάπητα, που η μπάλα σε πάσα στα τρία μέτρα κάνει 44 γκελ, θα είναι άλλο ένα εφόδιο για τον "στρατηγό" Ντόβολη.

Για τον Ταμυναϊκό φυσικά είναι ευλογία η παρουσία του προέδρου Τάσου Κατσινόπουλου. Όπως αντίστοιχα του Βαγιάννη στην Αρτάκη ή του Αλεξανδρή στην Κάρυστο και προφανώς και όλων των παραγόντων στα τοπικά που αφιερώνουν χρόνο και χρήμα για να κρατάνε όρθιες τις ομάδες.

Στο Αλιβέρι συνάντησα και τον φίλο μου τον Μάκη Περπερίδη και μιλήσαμε για τα μέρη μας: Την Φλώρινα, την Κοζάνη, την Πτολεμαϊδα και τα περίχωρα. Εγώ αν είχα ασχοληθεί με την μπάλα θα έπαιζα ή στον ΠΑΟΚ ή στον Ταμυναϊκό, αλλά δεν ασχολήθηκα. Ρωτήστε στην Κοζάνη που στην 3^η Δημοτικού ήμουν ο βασικός φορ της Μικτής Εργατικών Κατοικιών και όλα τα άλλα παιδιά ήταν Β’ και Γ’ Λυκείου.

Και παίζαμε ντέρμπι με τον Άγιο Αθανάσιο (άλλη γειτονιά). Μόλις έφυγα από την Κοζάνη σταμάτησαν οι γειτονιές να παίζουν μπάλα. Και όταν γύρισα μετά από 6 χρόνια (όπως ο Οδυσσέας στην Ιθάκη) έγινε φιλικό προς τιμήν μου. Μη κοιτάτε που δεν τα λέω, επειδή είμαι μετριόφρων.

Το ερχόμενο Σάββατο έχει Προποντίδα-Μακρυκάπα, Λήλας-Ταμυναϊκός και Δροσιά-Σταυρός. Δεν ξέρω τι θα γίνει, κλήρωση να κάνω; Και στα τρία θέλω να πάω.

Τον Ταμυναϊκό τον είδα στο Αλιβέρι, θα τον ξαναδώ στο Κύπελλο στον Βούρκο με την Προποντίδα. ΑΟ Μακρυκάπας και Λήλας θα μου δοθεί η ευκαιρία να τους ξαναδώ, εντάξει αποφάσισα, Δροσιά-Σταυρός θα πάω ...και την Κυριακή Ελλήσποντος-Στύρα.

Ο Ελλήσποντος ακόμη κι όταν χάνει, όλοι οι αντίπαλοι έχουν να πουν έναν καλό λόγο για τους Λαμψακιώτες.

Στο Πήλι ο κόουτς Ζυγογιάννης για αρκετές μέρες δεν μπορούσε να χωνέψει τη βαριά ήττα στη Δροσιά. Δηλαδή αν μπορούσε να πάρει μια ντουντούκα να γυρνάει στο χωριό και να φωνάζει "συγχωριανοί, ήταν άδικο το σκορ" θα το έκανε. Αλλά έχει φτιάξει ένα καλό γκρουπ και φυσικά ...αν έχεις Μαναρίτσα διάβαινε.

Μπορεί πριν μερικά χρόνια που πήγαινε ντελίβερι μια πίτσα να σταμάτησε το μηχανάκι στην άκρη για να σχολιάσει ένα ΑΕΚ-ΠΑΟΚ για το egnomi.gr και να πήγε την παραγγελία μετά από μισή ώρα, αλλά ποδοσφαιρικά το παιδί είναι τανκ.

Η Προποντίδα τώρα, έχει χαμηλώσει από πέρσι τον μέσο όρο ηλικίας, νομίζω ότι δεν ξεπερνά τα 23 χρόνια. Αλλά έκανε το «κόλπο γκρόσο» με τους Κανάνι, Χατζηστάμου και Βεσέλι το καλοκαίρι, έβαλε στη μηχανή της και τον Κολώνια τον Γενάρη, έδεσε το γλυκό, η ομάδα έχει αποκτήσει αυτοπεποίθηση, πηγαίνει με κεκτημένη ταχύτητα και πιστεύω ότι έχει τέτοια ψυχολογία που και με τη Γιουβέντους να παίξει, θα την κοντράρει.

Μολονότι σπάει τον κουμπαρά της για να κάνει μεταγραφές, θέλει μαεστρία με μισό μπάτζετ συγκριτικά με άλλες ομάδες να βρίσκεις παίκτες με απόλυτη σύνθεση χαρακτηριστικών, που φέρνουν και την ανάλογη χημεία.

Αήττητοι συνεχίζουν στην  επιστροφή τους στα Στύρα οι Δημήτρης Μπούρικας και Γιάννης Παγκάκης. Πιστεύω ότι αν ο Μπούρικας είχε τη δυνατότητα να κάνει προπονήσεις με τους παίκτες, θα αναβίωνε ο άθλος της Λέστερ επί Ρανιέρι.

Ο Απόλλων Ερέτριας προβληματίζει τις τελευταίες αγωνιστικές. Αναφέρουν αρκετοί 'έλα μωρέ, σιγά μην πέσει η Ερέτρια', αλλά σιγά μην πέσει ο ένας, σιγά μην πέσεις ο άλλος, παιδιά κάποιος πρέπει να πέσει, αν υποθέσουμε ότι ο αξιόμαχος, κατά τα άλλα, Ευβοϊκός είναι το δεύτερο αουτσάιντερ στη μάχη της ουράς (μετά τα Βασιλικά που δεν προλαβαίνουν).

Ο Μιαούλης Φύλλων εκτός από καλή ομάδα έχει και ήθος: Μετά την ήττα από τον Όλυμπο έγραψαν οι άνθρωποι σε ανακοίνωσή τους ότι «ζητάμε συγγνώμη από τον κόσμο μας για την κακή εμφάνισή μας, σας θέλουμε δίπλα μέχρι το τέλος για να πανηγυρίσουμε όλοι μαζί». Και δυο βδομάδες μετά, επικράτησαν με το επιβλητικό 4-0 στο «Ρέντη» του Ληλαντίου και έβαλαν εκ νέου πλώρη για την άνοδο στα μεγάλα σαλόνια.

Το Αφράτι είναι εντυπωσιακό μετά την ενίσχυσή του, ενώ μετά από χρόνια κινδυνεύει άμεσα η Σκύρος.

Στον 1ο όμιλο ο Ολυμπιακός Λίμνης είναι ερυθρόλευκο "ιντερσίτι", ενώ η Ιστιαία διατηρεί τις ελπίδες της με άμυνα γρανίτη.

Πολύ καλή προσπάθεια γίνεται και στον ΠΑΟ Κανήθου και ο ασπρόμαυρος δικέφαλος πρέπει να κάνει υπομονή και θα έρθει η ώρα που θα ανοίξει ξανά τα φτερά του...

ΥΓ: Επικός Γεωργούντζος στη συνέντευξη τύπου με Σούλη Παπαδόπουλο μετά το Καλαμάτα-Μαρκό.