Ολυμπος απ' τα παλιά, παθιασμένη Δροσιά και Ταμυναϊκός για τρεμπλ ολοταχώς

*Του Γιάννη Τρυφωνίδη

Στον αγώνα Μιαούλης-Αυλωνάρι ρώτησα έναν Φυλλαριώτη στην εξέδρα αν θα είναι ήρεμοι στο ντέρμπι που θα ακολουθούσε με τον Όλυμπο και απάντησε: «Εννοείται, το πολύ-πολύ να κατέβουν από το πούλμαν στο Αφράτι και να έρθουν στα Φύλλα με τα πόδια», και σκέφτηκα να αγοράσω κράνος για να πάω -προχθές- στο Fylla Emirates Stadium...

Όπως ο φωτορεπόρτερ, που είχε σκάσει μύτη στην παλιά Τούμπα, λες και πήγαινε να καλύψει πόλεμο στη Βαγδάτη, τότε που το σημαιάκι του κόρνερ μπροστά στη Θύρα 4 ήταν το πιο επικίνδυνο σημείο του πλανήτη.

Είχε έρθει κι ο Μαραντόνα με τη Νάπολι να κάνει τσαλιμάκια, -γιατί όπου πήγαινε τον αποθέωναν- και καρφώθηκε στο χόρτο μια μαλαματίνα και όπου φύγει-φύγει ο Ντιέγκο. Τελικά δεν χρειάστηκε κράνος στα Φύλλα, γιατί η ατμόσφαιρα ήταν άκρως γηπεδική.

Το πιο …extreme ήταν οι ατάκες των Φυλλαριωτών «πάλι από κάτω είστε», «ποιος είναι πρώτος;», «κάντε ένσταση», ενώ ακολούθησε κι ο εξής διάλογος δυο φίλων των Φύλλων:

«Προκαλεί το 3»

«Ποιος είναι το 3;»

«Αυτός με τα μαλλιά»

«Όλοι έχουν μαλλιά».

Είπα από μέσα μου «τι ζω ρε φίλε»…

Δίπλα ήταν ο Άγγελος Σμπιλήρης ως ουδέτερος (Τραχήλι), ο οποίος με ρώτησε γιατί ο κόουτς Κρόκος έκανε νωρίς τις αλλαγές (με το σκορ στο 0-3) και αποφάνθηκα «μάλλον θα έχει Ευρώπη ο Όλυμπος την Πέμπτη και κάνει ο δάσκαλος διαχείριση». Τι να πω κι εγώ;

Ο Όλυμπος πήρε μια δίκαιη νίκη. Αν είχε αποδράσει με διπλό και από το Αυλωνάρι, με τη διαφορά στο -2, θα ήταν αλλιώς τα πράγματα. Τώρα στο -4, να κάνει δυο γκέλες ο Μιαούλης (αν υποθέσουμε ότι ο Όλυμπος θα πάει τρένο) είναι κομματάκι δύσκολο.

Αλλά ο Όλυμπος κρατάει την τύχη της 2ης θέσης στα χέρια του, καθώς η Κύμη «αυτοκτόνησε» στο εξωτικό Αφράτι, σε αντίθεση με το Αυλωνάρι, που πήγε στη Σκύρο, πήρε το διπλό με τρελά μποφόρ και διανυκτέρευσε κιόλας, γιατί υπήρξε απαγορευτικό στην επιστροφή (εγώ θα καθόμουν μια μερούλα ακόμα).

Σήμερα επρόκειτο να επιστρέψουν τα παιδιά. Έμαθα ότι στον πάγκο δεν κάθισε ο κόουτς Ποδαράς, ο οποίος θα γυρίσει κι αυτός σύντομα στα καθήκοντά του και να ευχηθούμε περαστικά στον τεχνικό της ομάδας. Ο Βαλάντης Κρινής πήρε εξιτήριο από το νοσοκομείο και βρίσκεται στο σπίτι του και αναρρώνει.

Τα παιδιά των κιτρινόμαυρων του αφιέρωσαν τη νίκη και τον περιμένουν κοντά τους.

Ο Όλυμπος μπήκε δυνατά στο ντέρμπι και με το …καλημέρα έστειλε το πρώτο μήνυμα στον Μιαούλη σε μια διαγώνια μπαλιά του Σπανού που έβγαλε τετ α τετ τον Κοτρογιάννη που το έχασε, αλλά αποζημιώθηκε λίγο αργότερα με το εξαιρετικό γκολ-φάουλ. Από τη στιγμή που πέρασε την μπάλα δίπλα από το τείχος, η τύχη της μπάλας έμοιαζε προκαθορισμένη.

Στο δεύτερο γκολ συνεργάζονται εκ νέου οι δυο «κλασάτοι» Κοτρογιάννης και Σπανός και στο τρίτο η άμυνα του Μιαούλη σάστισε, μπερδεύτηκε, έβαλε το pause, για να πατήσει το play ο Βλάχος και να δώσει διαστάσεις θριάμβου στην επικείμενη επικράτηση.

Ο Όλυμπος είχε συγκεκριμένη στόχευση και πλάνο, έβγαλε εντάσεις, ήταν απροσπέλαστος στην άμυνα και αυτό τον βοήθησε (και του επέτρεψε) να πάρει καθαρές αποφάσεις στο επιθετικό κομμάτι, γιατί ένιωθε ασφαλής.

Ο Μιαούλης, ενώ μπήκε στο ματς δραστήρια και προσπάθησε να παίξει το ποδόσφαιρο που ξέρει και τον έχει οδηγήσει δίκαια στην κορυφή, δεν άλλαξε τον τρόπο παιχνιδιού του, ούτε όταν βρέθηκε με την πλάτη στον τοίχο. Δηλαδή με χτίσιμο των επιθέσεων από την πίσω ζώνη -που αρέσει στο μάτι-.

Αλλά δεν έβγαλε το τσαγανό που είχε σε άλλα παιχνίδια και φυσικά επηρεάστηκε με το γρήγορο χάντικαπ απέναντι σε μια ομάδα που έχει έμπειρα παιδιά με παραστάσεις από Α’ ΕΠΣΕ και Γ’ Εθνική και που ήταν κυνικά όταν έπρεπε.

Πράγματι μετά το 65’ ο Μιαούλης υποχρέωσε τον Όλυμπο να κάνει βήματα πίσω, αλλά ο Κώστας Αναγνώστου έχασε το πέναλτι (για το 2-3) σαν τον Γιακουμάκη, και δεν βάζω και το χέρι μου στη φωτιά ότι δεν θα γινόταν 3-3 μέχρι το τελευταίο σφύριγμα του Γκάτσου.

Αφού, βέβαια, δεν έγινε το 0-4 σε τετ α τετ του Σπανού νωρίτερα, για να τα λέμε όλα. Με νίκη ο Μιαούλης θα έκανε φιέστα, αλλά ο Όλυμπος έβγαλε χαρακτήρα και μέταλλο και αποδείχθηκε πολύ σκληρός για να πεθάνει.

Το ίδιο και η Δροσιά. Στην μπάλα η ήττα από τη βαριά ήττα απέχει ελάχιστα.

Αυτό που έπαθε η Δροσιά στην Προποντίδα το έχει πάθει η Βραζιλία στην έδρα της από τη Γερμανία. Πριν λίγα 24ωρα η Ατλέτικο φιλοδώρησε με 4 γκολ την Μπαρτσελόνα σε ένα ημίχρονο (η Μπάρτσα του Αυλωνίτη 4 δεν θα έτρωγε).

Είτε ηττηθείς μισό-μηδέν, είτε 15-0, τρεις βαθμούς αφήνεις. Ο Γιώργος Λάμπρου μόνο δεν είναι τυχαίος στον χώρο, ξεστόμισε τη φράση «χειρότερα δεν γινόταν» και πήγε παρακάτω.

Όπως ήξερε από το καλοκαίρι, ότι έχει να δουλέψει ένα γκρουπ με πολλά νέα παιδιά, που τη μια Κυριακή θα παίζουν και την άλλη θα απουσιάζουν, γιατί πρέπει να διαβάσουν για το σχολείο ή θα δίνουν εξεταστική.

Η Δροσιά χθες κόντρα στο Πήλι έβγαλε μέγα πάθος και θέληση, γυάλιζε το μάτι της, κατά διαστήματα έπαιξε και καλή μπάλα (με τις επαφές του Διονύση Πετράκη να θυμίζουν …Ντέλια) και ήταν άκρως αποτελεσματική.

Από την άλλη, σε καμιά περίπτωση το Πήλι δεν άξιζε αυτό το σκορ (5-0). Η Δροσιά ήταν και τυχερή, γιατί τα δυο δοκάρια του Ερμή χάνονται από υπερβολική σιγουριά.

Το τρίτο γκολ δύσκολα ξαναμπαίνει, στο τέταρτο παίκτης του Πηλίου προσγειώνεται στις διαφημιστικές πινακίδες και σχεδόν ταυτόχρονα γίνεται η παράλληλη και το 5ο γκολ στο τελευταίο δεύτερο σημειώνεται τη στιγμή που ο Ερμής προσπαθεί να συνέλθει και να καταλάβει τι του συνέβη.

Μπορεί να ακουστεί …παράξενα, αλλά εμένα ο Ερμής μου άρεσε, γιατί προσπάθησε να παίξει σωστό ποδόσφαιρο, δουλεύοντας αρκετά και από τα πλάγια, βάζοντας και τους μπακ στην εξίσωση της ανάπτυξης.

Αλλά οι της Δροσιάς έριξαν «ποδοσφαιρικό ξύλο» στον Μαναρίτσα γιατί δεν είχαν άλλη επιλογή, οι Τσαμούρας και Τριάντης πήραν ενέργειες, αλλά χωρίς αντίκρισμα και έτσι γράφτηκε η ιστορία του ματς με τον κόουτς Ζυγογιάννη (φωτό κάτω) να αποχωρεί σκεπτικός και απορημένος.

Μεγάλη ισοπαλία για τα Στύρα του "μάγου Χάρι Πότερ" Μπούρικα (και Παγκάκη) κόντρα στην Ερέτρια σε ματς-εξάποντο, ενώ το Μαντούδι αγχώθηκε κόντρα στον Ευβοϊκό, αλλά έσκασε ένα χαμόγελο σε ματς «ο θάνατός σου, η ζωή μου».

Η Προποντίδα (σ.σ. πέρασε με διπλό -και- από την έδρα του Ελλήσποντου) θα χάσει καμιά μέρα, και θα κάνει γραφικό στο Live News ο Ευαγγελάτος, να κάθεται στον πάγκο δίπλα στον Αυλωνίτη και να μας εξηγεί πως συνέβη αυτό…

Ο Λήλας το πίστεψε και πάει στη διακοπή με μια μεγάλη ανατροπή απέναντι στην πάντα υπολογίσιμη Μακρυκάπα, ο Σταυρός με τον κόουτς Ακριτίδη έκανε τα βασικά στα Βασιλικά και γύρισε νικητής από την βόρεια Εύβοια.

Ο Δύστος έβγαλε αυταπάρνηση κόντρα στην δυνατή Αιδηψό και νίκησε μετά από τέσσερις σερί ήττες και βλέπω τον Γιώργο Μαστροκώστα να γράφει δικό του τραγούδι. Εδώ έγραψε ο Μαρινάκης την «Έξαψη» στη Νατάσα, ενώ ο Dpg αγγαρεύει τον Νίνο.  Ευτυχώς για τον Μαστροκώστα που κέρδισε ο Δύστος. Τώρα θα οδηγήσει με ηρεμία την Ρία Ελληνίδου στον πλατινένιο δίσκο. Aλλιώς θα απαντούσε ο κόουτς Τζόκας με τον «Λογαριασμό» της Λιόλιου.

Ο Ταμυναϊκός νιώθει περηφάνεια για τις φετινές επιδόσεις του: Κάτοχος Λιγκ Καπ, φαβορί για το Κύπελλο, σίγουρος πρωταθλητής Εύβοιας με 18 νίκες και 1 ισοπαλία, 67-7 γκολ, τι άλλο να κάνει, να παίξει την Τετάρτη αντί για τον Ολυμπιακό κόντρα στη Λεβερκούζεν;

Ο κόουτς Τοκπασίδης δηλώνει περήφανος για τα δικά του παιδιά στον ΑΟΧ, γιατί πέρασαν πολλά, και έχει κάθε δικαίωμα να το φωνάζει.

ΥΓ: Η ΑΓΕΧ στο μπάσκετ με Μεγαρίδα (μέσα) και Σοφάδες (έξω) έβγαλε απίστευτη ψυχή και μαγκιά, και μακάρι να γράψει ιστορία από φέτος!