ΧΑΛΚΙΔΑ: Οι τελευταίοι ... επιζώντες- Ό,τι απέμεινε από το πράσινο της Βενιζέλου

Το 2025 ανήκει πλέον στο χρονοντούλαπο της ιστορίας και στη Χαλκίδα θα το θυμόμαστε για τον αφανισμό των δένδρων στο κέντρο της πόλης, στο πλαίσιο μίας αμφιβόλου χρησιμότητας και ποιότητας ανάπλασης

Στην λεωφόρο Βενιζέλου, γράφτηκε η πιο… ηρωική μάχη των τελευταίων δεκαετιών. Οι πλάτανοι και οι λεύκες, οι αιωνόβιοι φύλακες της σκιάς και της ανάσας μας, βρέθηκαν αντιμέτωποι με την… Δημοτική Αρχή Βάκα.

Μερικοί πλάτανοι κατάφεραν να γλιτώσουν στο ύψος της Αρεθούσης, σαν τον «τελευταίο επιζώντα» στη γνωστή ταινία που κοιτάζει γύρω του και ψιθυρίζει: «Δεν παραδίνομαι χωρίς μάχη».

Τα υπόλοιπα δένδρα όμως,  έπεσαν … ηρωικά, σα να φώναζαν: «Μπορεί να μας κόβετε, αλλά η μνήμη μας θα ζει!»

Η λεωφόρος Βενιζέλου μετατράπηκε σε… πεδίο μάχης, όπου οι κορμοί έπεφταν σα στρατιώτες στο πεδίο της τιμής, κι εμείς οι πολίτες ήμασταν οι αμήχανοι θεατές, με το στόμα ανοιχτό να βλέπουμε τους αιωνόβιους φίλους μας να εξαφανίζονται κάτω από τσάπες και μηχανήματα.

Και όμως, όπως λέει και ο ήρωας στην ταινία, «κανείς δεν μένει πίσω… εκτός αν τον αφήσουν». Οι λεύκες της Βενιζέλου δεν είχαν κανένα περιθώριο. Το κέντρο της πόλης έμοιαζε με σετ ταινίας καταστροφής (φωτό κάτω), εκείνες τις μέρες της μεγάλης …σφαγής.

Τουλάχιστον υπάρχουν οι … τελευταίοι επιζώντες, οι πλάτανοι που διασώθηκαν, για να μας θυμίζουν τα δένδρα που χάθηκαν, την δροσιά που πρόσφεραν και την σκιά που χάριζαν στους περαστικούς.

Υπομονή τώρα να μεγαλώσουν τα δένδρα που φυτεύτηκαν, κατά την ανάπλαση- καταστροφή του πρασίνου, μέχρι να έρθει ο επόμενος Δήμαρχος να τα …εκτελέσει κι αυτά, γιατί δήθεν σάπισαν.