Οι εικόνες στα παιδικά πρωταθλήματα της Εύβοιας ήταν ένα διάλειμμα από το αίσχος και την τοξικότητα των ισχυρών

*Του Γιάννη Τρυφωνίδη

Μάρτυρες μιας φαρσοκωμωδίας γίναμε την τρέχουσα εβδομάδα, με την κυβέρνηση να χαϊδεύει τα αυτιά των ισχυρών αυτού του τόπου, που έχουν ασυλία και ατιμωρησία και γι’ αυτό συμπεριφέρονται με αυτόν τον ξεδιάντροπο τρόπο.

Και το χαίρονται, γιατί κάνουν επίδειξη δύναμης. Όλα τα άλλα τ' ακούω βερεσέ. Εγώ κι εσύ θα ήμασταν με χειροπέδες στο κρατητήριο, αυτοί κουνάνε και το δάχτυλο και μας βγάζουν και τρελούς.

Ο Βρούτσης που θα χτυπούσε το χέρι στο τραπέζι, το μόνο που δεν έκανε ήταν να ζητήσει «συγγνώμη» στους «αιώνιους» που τους έβαλε σε αγγαρεία να κουβαληθούν μέχρι το υπουργείο μεσημεριάτικα με 35 βαθμούς.

Τα γήπεδα δεν είναι κομμάτι ενός αγγελικά πλασμένου κόσμου. Είχα κάνει "πρεμιέρα" στο Χαριλάου το 1994 σε ματς Άρης-ΠΑΟΚ που δεν ξεκίνησε ποτέ.

Στο φροντιστήριο την άλλη μέρα μπήκε ο χημικός φανερά στεναχωρημένος (σ.σ. θα μπορούσε εύκολα να υποστήριζε και τους ΗΛΤΕΞ Λύκους) και μας είπε ότι ο καημός του είναι σε ένα ντέρμπι της Θεσσαλονίκης -με κόσμο και από τις δυο ομάδες-, οι Αρειανοί να πετάξουν σοκολατάκια στην εξέδρα των ΠΑΟΚτσήδων και οι ΠΑΟΚτσήδες λουλούδια στην εξέδρα των αρειανών.

Και πετάχτηκε ο μοναδικός Ηρακληδέας της τάξης και είπε «κύριε εγώ θα πάω με τους ΠΑΟΚτσήδες για να φάω σοκολατάκια, τι να τα κάνω τα λουλούδια;» Δίκιο είχε, τον χειροκροτήσαμε.

Δεν είπε κανείς να διακοπεί το πρωτάθλημα στο μπάσκετ, αλλά από τις εξαγγελίες ότι θα πάρεις σκληρές αποφάσεις, μέχρι να γλύφεις και να κάνεις αγκαλίτσες και φιλάκια, απέχει πολύ.

Κόντρα στο θέατρο του παραλόγου, τα παιδικά της Εύβοιας αντιπαρέταξαν όμορφες εικόνες βγαλμένες από τον πραγματικό αθλητισμό.

Θα μου πεις συγκρίνεις το Κ12 της Εύβοιας με τα συμφέροντα που διακυβεύονται σε μια σειρά τελικών ανάμεσα στον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό; Όχι, αλλά ήταν ένα διάλειμμα απ’ όσα αισχρά και τοξικά είδαν τα μάτια μας (και άκουσαν τα αυτιά μας).

Κατά τη διάρκεια των χθεσινών ημιτελικών, με τη λήξη των αγώνων οι νικητές-προπονητές πλησίασαν και αγκάλιασαν τα παιδιά των «ηττημένων».

Βάζω τα εισαγωγικά, γιατί ουσιαστικά δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι. Ειδικότερα σε αυτή την ηλικία, του Κ12.

Όπως είπε ο Δημήτρης Ερμήλιος στους πιτσιρικάδες του Ληλαντίου (ακαδημία Ολυμπιακού) «είμαστε όλοι νικητές» την ώρα που αποχωρούσαν από τον Βούρκο με δακρυσμένα μάτια.

Ο Γιώργος Ευαγγελινός που έχει ξοδέψει πολλές «εργατοώρες» για να κυλήσουν με επιτυχία τα πρωταθλήματα υποδομών ανέφερε ότι «η νίκη δεν είναι αυτοσκοπός, τα παιδιά πρέπει να χαίρονται το παιχνίδι».

Όπως έχει πει και την ατάκα «όταν κάποια στιγμή αποχωρήσω από το ποδόσφαιρο, αν έχω καταφέρει έστω και ένα παιδί να το έχω βγάλει από τον κακό δρόμο και να το έχω φέρει στο γήπεδο, θα είμαι χαρούμενος και ευτυχισμένος».

Το ίδιο με τον Δημήτρη Ερμήλιο και τον Δημήτρη Αντωνόπουλο έπραξε και ο πρόεδρος της Αθλόπολις Δημήτρης Σπυριδάκης, ο οποίος με τη λήξη του ματς έτρεξε να συγχαρεί και να δώσει το χέρι στα παιδιά της Ακαδημίας Ερέτριας.

Αύριο είναι ο μεγάλος τελικός Ερμήλιος-Αθλόπολις. Θα προηγηθεί ο μικρός τελικός Ληλάντιο-Ερέτρια.

Λογικά η εξέδρα του Ερμήλιου θα εμφανίσει ξανά το γνωστό κορεό που φέρνει γούρι και θεωρείται πετυχημένη συνταγή.

Δεν υποτιμώ την προσπάθεια. Απεναντίας, τους βγάζω το καπέλο. Αν βάλεις εμάς να σηκώσουμε τέσσερα καρτελάκια στην Τούμπα με τα αρχικά Π, Α, Ο και Κ, το πιο πιθανό είναι να λείπει το Α γιατί ο Νίκος ο πεταλούδας από το Κορδελιό θα έχει βγει έξω να φέρει ρετσίνες ή αν έχουμε απαρτία, μάλλον θα σχηματίσουμε τη λέξη ΑΠΚΟ αντί για ΠΑΟΚ και θα νομίζουν ότι προμοτάρουμε τη Δροσιά, επειδή κάνουν παρέα ο Τζίδρας με τον Λάμπρου.

Στην Αρτάκη απομένουν τα διαδικαστικά για την ανακοίνωση του Βαζάκα στην τεχνική ηγεσία. Για προπονητές που θαρρείς ότι είναι στον χώρο από την “εποχή του Νώε” συνηθίζεται να λέμε ότι τους έχει ξεπεράσει το ποδόσφαιρο, αλλά ο Βαζάκας είναι ένας προπονητής με έργο, που έρχεται από τη Super League 2.

Η αμυντική τακτική και προσήλωση είναι αυτή που τον χαρακτηρίζει. Σχολή «Σάντος», να κερδίσουμε με μισό-μηδέν, για να κάνουμε τη δουλειά μας.

Ο δε Βαγιάννης δεν θέλει η Αρτάκη να συρθεί σε ένα άτυπο περιφερειακό πρωτάθλημα -του χρόνου- με δέκα ομίλους. Κι επειδή στα δύσκολα συνεχίζουν οι ζόρικοι, θα προτιμούσε μια Γ’ Εθνική περισσότερο επαγγελματική και όχι να παίζει η μισή επικράτεια.

Στο μεταξύ, πως είπε ο Μπαρτζώκας, ότι «ο Παναθηναϊκός με την περσινή κατάκτηση της Ευρωλίγκας, μας έβαλε πίεση», έτσι μπορεί να λειτουργήσει και η παρουσία της Καρύστου για την Αρτάκη.

Η Κάρυστος που πήρε πανάξια την προαγωγή στην τρίτη τη τάξει εθνική κατηγορία και έχει ήδη δημιουργήσει ένα όνομα που ακούγεται στην πιάτσα. Η Κάρυστος δεν θέλει να είναι κομπάρσος στη Γ’ Εθνική, αλλά να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο.

Για την επιβίωσή του θα παλέψει ο Αμαρυνθιακός, αλλά πολλά θα εξαρτηθούν από τη στάση που θα κρατήσει ο Χρήστος Σουλάκος.

Στον ΑΟ Χαλκίς η διοίκηση κινείται δραστήρια τώρα που θεωρητικά οι …αγελάδες είναι παχιές. Για να έρθει η οργή του ΑΟΧ που λέει ο Δούκας χρειάζεται να υπάρξει συνέπεια και συνέχεια.

Ο Δούκας που έβαλε στην τηλεόραση το κασκόλ του ΑΟΧ πάνω από το κασκόλ της …Χαλκίδας της Ιταλίας (Ίντερ) και οι «νερατζούρι» ακόμη τρώνε γκολ από την Παρί. Δε πήγε καλά αυτό.

Απλώς δεν χρειάζονται υπερβολές, φρου-φρου και αρώματα. Το ποδόσφαιρο είναι δύσκολο χόμπι. Ο ΑΟΧ όταν θα ξαναγράψει ιστορία θα το καταλάβουμε. Τώρα, στα λόγια, η μπάλα πρέπει να είναι χαμηλά.

Τον νέο τεχνικό διευθυντή Παναγιώτη Βελαλόπουλο δεν τον γνωρίζω. Διάβασα ένα βιογραφικό και μπερδεύτηκε το μυαλό μου. Μακάρι οι επιλογές του ανθρώπου να είναι στοχευμένες και να προσφέρουν ποιοτικά χαρακτηριστικά στο γκρουπ.