Η φιέστα των Βασιλικών έδωσε χαρά στο χωριό και ανέδειξε το αληθινό ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο

*Του Γιάννη Τρυφωνίδη

Ταξιδεύοντας στα Βασιλικά για τη φιέστα, κατά μήκος της διαδρομής, τα απομεινάρια της καταστροφικής φωτιάς στη βόρεια Εύβοια συνθέτουν ένα μελαγχολικό τοπίο.

Οι άνθρωποι δεν γίνεται να ξεχάσουν τον εφιάλτη, αλλά έχουν μάθει να ζουν με τις δυσκολίες. Από το μηδέν.

Το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι, αλλά και διέξοδος για τις τοπικές κοινωνίες, ειδικότερα τις …απόμακρες από τα κέντρα εξουσίας και αποφάσεων.

Έκανα ένα ζάπινγκ χθες το βράδυ και έπεσα πάνω στην εκπομπή "Βίλατζ Γιουνάιτεντ". Τι να δεις, το Big Brother; Τον Άγιο Έρωτα ξεκίνησα να βλέπω, αλλά έχει κουράσει. Η παρουσίαση (μέσω της ΕΡΤ3) της καθημερινότητας των ερασιτεχνικών συλλόγων μέχρι τη μέρα του αγώνα, δεν αποτελεί μικρογραφία, αλλά προσομοίωση των δικών μας ομάδων.

Η κοινωνία των Βασιλικών επλήγη ανεπανόρθωτα. Η φωτιά σκέπασε -στην κυριολεξία- (και) το γήπεδο του χωριού.

Έγινε, όμως, πάλι λειτουργικό (σ.σ. χρειάζονται κι άλλες παρεμβάσεις, τις οποίες καλείται να διευθετήσει η δημοτική αρχή) και με την επιστροφή του τοπικού Ατρόμητου στο «σπίτι» του, η ταμπέλα στο τέλος του δρόμου έγραφε «πρωταθλητής 2025».

Δεν συμβαίνει ...κάθε μέρα, είναι η -μόλις- δεύτερη φορά που θα βρεθεί στην μεγάλη κατηγορία της Εύβοιας.

Δεν είναι λίγοι αυτοί που απορούν πως ο Ατρόμητος Βασιλικών ...και όχι μόνο (σ.σ. η φωτιά …χτύπησε την πόρτα σε πολλές περιοχές) συνέχισε ν' αποτελεί μια καρφίτσα στον χάρτη του ευβοϊκού ποδοσφαίρου.

Περασμένα ναι, ξεχασμένα όχι…και λίγα χρόνια αργότερα, η απόγνωση έκανε στην άκρη, για να τη διαδεχτεί η χαρά της φιέστας. Γιατί όπως είπαν και οι άνθρωποι της ομάδας που παρακολούθησα χθες στο "Βίλατζ Γιουνάιτεντ" «ο σύλλογός μας, δίνει ζωή στο χωριό».

Γι’ αυτό και το απόγευμα του Σαββάτου η ατμόσφαιρα δεν μύρισε μόνο …τσίκνα από τα υπέροχα σουβλάκια που μας πρόσφεραν οι άνθρωποι (σ.σ. δεν με λες και λιτοδίαιτο), αλλά …μύρισε και αληθινό ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο, το γνήσιο, το ...ορθόδοξο. Με παιδιά που ευχαριστιούνται να κλωτσάνε το τόπι για την περιοχή τους, έχοντας και την συμπαράσταση 3-4 «μπαρουτοκαπνισμένων».

Άνθρωποι κάθε ηλικίας συγκεντρώθηκαν στην πλατεία του χωριού, δίπλα στην εκκλησία, για να γιορτάσουν μια ξεχωριστή μέρα. Μαμάδες με καρότσια, πατεράδες, παπούδες, γιαγιάδες, όμορφα κορίτσια.

Ο φετινός Ατρόμητος αποδείχθηκε ότι διέθετε τη δυναμική και την ωριμότητα να κάνει το παραπάνω βήμα. Άντεξε στο «κυνηγητό» των άλλων «μνηστήρων» (που δεν ήταν και λίγοι) και στέφθηκε πρωταθλητής απόλυτα δίκαια. Το γκρουπ χρειάζεται ενίσχυση, αλλά δεν υπάρχει λόγος για υπερβολές. Η προσπάθεια είναι αυτή που μετράει.

Η πιτσιρικαρία είχε αναλάβει την μουσική «επένδυση» της βραδιάς. Τα παιδιά δεν ήταν και o …Dj Tiesto, και έκαναν φιλότιμη προσπάθεια, τόσες ώρες πάνω από ένα λάπτοπ.

«Κόρη καραβοκύρη κι όμορφη κοπελιά, λυγάς σαν λυγαριά» και το κέφι ανέβηκε στο κατακόρυφο (μετά την απονομή της κούπας από τον Γιάννη Ρέτσα).

Οι ψήστες είχαν πάρει θέση μάχης πάνω από τα κάρβουνα, ενώ τα κλικ και οι «σέλφι» με το τρόπαιο …έδωσαν και πήραν.

Η επιλογή της κεντρικής πλατείας ήταν η ιδανικότερη τοποθεσία. Καλό και το γήπεδο, αλλά σαν την πλατεία δεν έχει...

Όπως κάνουν τα μεγάλα ευρωπαϊκά κλαμπ που ανεβαίνουν οι πρωταγωνιστές στο μπαλκόνι του δημαρχείου και από κάτω ο λαός παραληρεί.

Η φιέστα των Βασιλικών ήταν πιο λιτή από της …εκάστοτε Μπιλμπάο, Ατλέτικο Μαδρίτης, Κλαμπ Μπριζ.

Σημείο αναφοράς η εκκλησία και το καμπαναριό, σε ένα παραδοσιακό χωριό με χαμογελαστούς και ζεστούς ανθρώπους. Γενικότερα ο (κάθε λογής) βορράς φημίζεται για την φιλοξενία του.

Στην άκρη ένα τραπέζι με καρεκλίτσες για τους λιγοστούς «VIP», αφού σε τέτοιου είδους events, τα “πηγαδάκια” έχουν τη χάρη.

Δεν ήταν ώρα για τακτικές και σχηματισμούς από τον κόουτς Χρήστο Ανέστη. Η ομάδα έπαιξε …φουλ επίθεση στη διασκέδαση και όλοι αποχώρησαν ευχαριστημένοι.

Οι συνήθεις ύποπτοι (Στρέμπας και Σπανός) του ΑΟ Καρύστου σκόραραν εναντίον του Ησαϊα Δεσφίνας και το γκρουπ φιγουράρει στην κορυφή του 6^ου ομίλου των μπαράζ των πρωταθλητών Ενώσεων. Η καλή μέρα από το …πρωί φάνηκε και μαζί …αχνοφαίνεται η Γ’ Εθνική.

Με τρεις ομάδες θα εκπροσωπηθεί η Εύβοια του χρόνου στη Γ’ Εθνική. Θα δούμε πως θα διαμορφωθούν οι 6 όμιλοι, είναι ένας μόνιμος πονοκέφαλος για την ΕΠΟ, αφού οι πιέσεις είναι αφόρητες.

Στην ΕΠΟ που υπάρχει μια σκέψη για …επαναφορά του Κυπέλλου Ερασιτεχνών με ομάδες της Γ’ Εθνικής και τους κυπελλούχους των τοπικών ΕΠΣ. Αυτό σημαίνει ότι το Κύπελλο Ελλάδας θα διοργανώνεται μόνο με ΠΑΕ της Σούπερ Λιγκ 1 και 2. Ο Αμαρυνθιακός θα ήθελε να ζήσει την εμπειρία του Κυπέλλου Ελλάδας, να δούμε αν θα προλάβει.

Η Γ’ ΕΠΣ Εύβοιας έγινε …Άμπου Ντάμπι, αφού διοργανώνεται ένα άτυπο Final 4.

Στον αγώνα που έγινε στην φιλόξενη Κήρινθο, σε μια «κατεβασιά» της ΑΕΚ Νέου Πύργου, ακολούθησαν ένα σουτ, μια απόκρουση του γκολκίπερ, ένα «ριμπάουντ» και το γκολ για το 1-0 των βορείων.

Και στο καπάκι μια σουτάρα που τράνταξε το οριζόντιο δοκάρι και παραλίγο να γίνει το 2-0, όπου εκεί θα τέλειωναν όλα. Σε ένα διάστημα που η ΑΕΚ Χαλκίδας είχε την υπεροχή, αλλά όχι καλά τελειώματα, έχοντας έναν φορ, τον Μούτσα, ο οποίος πριν κανά δίμηνο είχε πετύχει χατ-τρικ σε τρία λεπτά!

Και τελικά η ΑΕΚ Χαλκίδας, στην οποία έδωσε οξυγόνο ο Γιάννης Καρβέλης (σ.σ. έβλεπε το ματς από την εξέδρα) ισοφάρισε στο 95’ και πήρε το εισιτήριο στην παράταση!

Τώρα θα βρει στον δρόμο της, τις Πετριές, σε ένα ματς-τελικό που μάλλον θα γίνει στην Αμάρυνθο. Στα μάτια πολλών το αξιόλογο Ληλάντιο ήταν το φαβορί, αλλά οι Πετριές έριξαν το πρώτο …βοτσαλάκι και στο μεγάλο παιχνίδι με την ΑΕΚ Χαλκίδας θα παίξουν τα ρέστα τους!