Ο Ηρακλής Ψαχνών, ο δρόμος, η αφετηρία και το ...καμπαναριό

*Του Γιάννη Τρυφωνίδη

Το περασμένο καλοκαίρι στην άδεια είχα τη φαεινή ιδέα να ...περπατήσω την απόσταση (περίπου 4 χλμ.) Αμύνταιο-Πέτρες (σ.σ. το χωριό μου στον νομό Φλώρινας), επειδή μου έλεγε ο πατέρας μου ότι όταν πήγαινε σχολείο (Γυμνάσιο) έκανε τη συγκεκριμένη διαδρομή με τα πόδια μέσα στο χιόνι και μετά το σχόλασμα ...πάλι πίσω. Κι επιχείρησα να το κάνω κι εγώ με 40 βαθμούς, 3 η ώρα το μεσημέρι. Είχα αγοράσει από το κεφαλοχώρι (Αμύνταιο) την ασπρόμαυρη εφημερίδα "Forza" για να διαβάζω στον δρόμο, να περάσει η ώρα, αλλά ξέχασα ότι ο ΠΑΟΚ κοιμάται όρθιος κάθε καλοκαίρι και δεν κάνει μεταγραφές και εντέλει μου ήταν αχρείαστη. Και ξεκίνησα που λέτε, και κάποια στιγμή έφτασα σε απόγνωση (σ.σ. σιγά μην είναι 4 χλμ., που λέει η ταμπέλα, παραπάνω είναι). Μπροστά …όλα ήταν ο δρόμος, κοίταξα πίσω, πάλι δρόμος. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, κοιτάς μόνο μπροστά, ποτέ πίσω. Να την πέσω για καμιά ώρα σε κανένα χωράφι να κοιμηθώ, δεν έπαιζε η φάση, γιατί είχε φίδια! Βέβαια, αν βρισκόμουν φάτσα με φάτσα με καμιά οχιά, θα έφτανα στο χωριό …πετώντας, αλλά δεν το ρισκάρεις.

Οπλίστηκα με υπομονή, περπάτησα, περπάτησα, περπάτησα και …πανηγύρισα -όπως στο γκολ του Τάισον στο Χαριλάου- όταν στο βάθος ξεπρόβαλε το καμπαναριό του χωριού. Είχα ακόμη δρόμο, αλλά αναθάρρησα.

Το οδοιπορικό Αμύνταιο-Πέτρες …μου θυμίζει το οδοιπορικό του Ηρακλή Ψαχνών με τη νέα προσωρινή διοίκηση που αποτελείται από 6 γυναίκες (φωτό), πράγμα σπάνιο στο ποδόσφαιρο ή καλύτερα ...παγκόσμια πρωτοτυπία.

Ο Ηρακλής βρίσκεται στην αρχή του δρόμου. Στη συνέλευση της Τετάρτης είναι γεγονός δεν γίναμε σοφότεροι για το "φορμάτ" της επανεκκίνησης, για το πώς θα προχωρήσει το γκρουπ, με ποια παιδιά, από ποια δεξαμενή (;) (εντάξει λίγο-πολύ ...γνωρίζουμε), αν γίνουν μεταγραφές, με τι μπάτζετ, αν υπάρχουν πηγές χρηματοδότησης... Αναμένουμε και την ποινή που θα επιβληθεί στον Ηρακλή από την φετινή απουσία στην Α' ΕΠΣΕ. Κανονικά είναι -30 βαθμοί, το καταλαβαίνω ότι είναι εξοντωτικό, αν γίνει κανένα "θαύμα" και μειωθεί, θα αποτελέσει βάλσαμο στην πληγή.

Γιατί αν παραμείνει το -30 και ο ΗΡΑ δεν καταφέρει να καλύψει το αρνητικό πρόσημο/χάντικαπ, θα πάει στη Γ’ ΕΠΣΕ κουβαλώντας το υπόλοιπο της ποινής. Ενώ αν δήλωνε συμμετοχή απευθείας στη Γ’ ΕΠΣΕ, θα ξεκινούσε από το ...μηδέν που είναι προτιμότερο από το μείον.

Όπως και να ‘χει, είναι μια δύσκολη συνθήκη και απόφαση που έπρεπε να παρθεί και είναι ευχάριστο που βρέθηκαν στη Γ.Σ. άνθρωποι του ποδοσφαίρου όπως οι Γιώργος Στούπας (πρώην πρόεδρος), Κώστας Γκαλούφας, Αντώνης Πριόνας, Γιώργος Σίδερης, Θανάσης Μεθενίτης κι άφησαν -με την παρουσία τους- να εννοηθεί ότι θα είναι δίπλα στην προσπάθεια. Ισως στην αρχή πιο διακριτικά και για το μέλλον βλέπουμε (σ.σ. αν αναλάβει ο Μεθενίτης κόουτς, θα αποτελέσει και ένα ...δέλεαρ για παιδιά να φορέσουν πιο εύκολα την πράσινη φανέλα με τον ημίθεο, όπως ο Αλμέιδα στην ΑΕΚ που είναι ...μαγνήτης για τους Λατίνους που χρυσοπληρώνει ο "Σούπερ Μάριο").

Διάβασα τυχαία ένα απόφθεγμα, αν θυμάμαι καλά του Γκαίτε, που έλεγε "αν σε δεχτώ όπως είσαι, θα σε κάνω χειρότερο... Αν, όμως, σε αντιμετωπίσω σαν να είσαι αυτό, που είσαι ικανός να γίνεις, θα σε βοηθήσω να το πετύχεις". Ο Ηρακλής χρειάζεται βοήθεια. Πραγματικά δεν νοείται ποδόσφαιρο στην Εύβοια χωρίς Ηρακλή.

Πως είναι όταν περνάς έξω από έναν φούρνο και μοσχοβολάει όλο το τετράγωνο; Ετσι και το ευβοϊκό στερέωμα μοσχοβολάει λίγο περισσότερο ...ποδόσφαιρο με την παρουσία του Ηρακλή. Και είναι βέβαιο ότι θα έρθει  η ώρα και η στιγμή που θα ξεπροβάλει στον δρόμο του Ηρακλή Ψαχνών το δικό του …καμπαναριό.

Και θα σημαίνει ότι το μαρτύριο τελειώνει και ο σύλλογος επιστρέφει στην κανονικότητα... Αλλά έπρεπε να βρεθεί η αφετηρία!