Χαλκιδέοι απαντούν στο ερώτημα: Tι οπλίζει το χέρι του δολοφόνου;

Χαλκιδέοι απαντούν στο ερώτημα: Tι οπλίζει το χέρι του δολοφόνου;
30 Ιανουαρίου 2024, 12:00
A+ A-
Σαρώνει και τρομάζει η βαριά εγκληματικότητα στη χώρα μας

* Αναδημοσίευση από την εφημερίδα Ευβοϊκή Γνώμη

του Κοσμά Σορόπουλου

Ανησυχία προκαλεί η καταιγίδα σοβαρών εγκλημάτων στη χώρα μας τις τελευταίες μέρες. Η μία δολοφονία διαδέχεται την άλλη με κινηματογραφική ταχύτητα και οι πολίτες βρίσκονται σε σοκ με όσα φρικιαστικά μαθαίνουν καθημερινά. 

Μετά τη δολοφονία της 41χρονης εγκύου στη Θεσσαλονίκη από τον σύντροφό της, ήρθε το έγκλημα του 50χρονου πατέρα σε βάρος του 33χρονου αδελφού της γυναίκας του, επειδή αποδείχθηκε ότι κακοποιούσε σεξουαλικά τη 18χρονη κόρη του από τα 9 της χρόνια. 
 
Ακολούθησε ο σοβαρός ξυλοδαρμός ενός 4χρονου από τον πατριό του, με το παιδί να νοσηλεύεται στην εντατική σε κρίσιμη κατάσταση. 
 
Πριν καταλαγιάσει ο θόρυβος, ήρθε η μαφιόζικη εκτέλεση σε βενζινάδικο στον Νέο Κόσμο, ενώ πολλές ακόμη ανάλογες υποθέσεις, όπως περίεργες εξαφανίσεις ανθρώπων, απασχολούν τις διωκτικές αρχές. 
 
Τι είναι, όμως, εκείνο που οπλίζει το χέρι ενός δολοφόνου; Πρόκειται για έμφυτη ροπή προς το έγκλημα ή είναι προϊόν των συνθηκών; Μπορεί ο καθένας να γίνει φονιάς, αν ξεπεράσει τα όριά του ή όχι;
 
Στα ερωτήματα αυτά επιδιώξαμε να έχουμε την απάντηση ειδικών. Ανθρώπων, δηλαδή, οι οποίοι έχουν ασχοληθεί με το έγκλημα με τον έναν ή τον άλλον τρόπο και μπορούν να δώσουν πειστικές απαντήσεις. Ας δούμε τι είπαν:
 
 
Λεωνίδας Ιωαννίδης (τοπογράφος & συγγραφέας)
Ο Λεωνίδας Ιωαννίδης είναι ο ιδανικός άνθρωπος να μιλήσει για το θέμα, αφού στο τελευταίο του αστυνομικό μυθιστόρημα ασχολείται ακριβώς με αυτό. Τίτλος του «Ερασιτέχνες Δολοφόνοι», άνθρωποι, δηλαδή, που έφτασαν στο έγκλημα λόγω συνθηκών. 
 
«Κύρια αιτία για να δολοφονήσει κάποιος κάποιον, είναι η οργή. Το πόσο αφήνει κανείς την οργή του να μεγαλώσει, ώστε να φτάσει ως εκεί, είναι θέμα χαρακτήρα και κυρίως διαπαιδαγώγησης» είπε ο Λεωνίδας Ιωαννίδης στη «Γνώμη» και πρόσθεσε:
 
«Αν ένα παιδί μεγαλώσει με αγάπη, είναι σχεδόν αδύνατον να γίνει φονιάς. Όταν, όμως, κακοποιείται σωματικά ή λεκτικά, βιώνει αδιαφορία και εγκατάλειψη, είναι δεδομένο ότι θα γίνει βίαιος ενήλικας».
 
ΓΝΩΜΗ: Είναι τα όρια ίδια για όλους τους φονιάδες;
 
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ: Βεβαίως όχι. Τα όρια έχουν να κάνουν με την καλλιέργεια, το περιβάλλον και επομένως το ηθικό υπόβαθρο του ατόμου. 
 
- Εσείς θα μπορούσατε να φτάσετε ποτέ σε φόνο;
 
• Πιστεύω πως όχι. Ωστόσο, τα γεγονότα θα το αποδείξουν...
 

Νίκος Παπαμιχαήλ (ψυχίατρος)
Ο Νίκος Παπαμιχαήλ είναι ψυχίατρος που δραστηριοποιείται στη Χαλκίδα και άρα ειδικός να μιλήσει σχετικά με τις ψυχιατρικές νόσους, οι οποίες μπορεί να οδηγήσουν κάποιον στο έγκλημα. 

«Κατά συρροή δολοφόνοι είναι μόνο το 0,3% όσων διαπράττουν εγκλήματα. Οι υπόλοιποι είναι άνθρωποι που ξεπέρασαν τα όριά τους και έφτασαν στο σημείο να δολοφονήσουν» είπε στη «Γνώμη» ο γιατρός.
 
Ξεκαθάρισε ότι το 70% εκείνων που δολοφονούν έχουν κάποια ψυχική νόσο και καλό είναι αυτές οι παθήσεις να διαγιγνώσκονται νωρίτερα, ώστε να προλαμβάνονται σοβαρές καταστάσεις.
 
«Υπάρχουν, όμως, και εκείνοι που διαπράττουν εγκλήματα και στη συνέχεια επιδιώκουν να διαγνωστούν με ψυχική ασθένεια για να πέσουν στα μαλακά. Αυτός είναι ο λόγος που εμείς οι ψυχίατροι πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί» κατέληξε ο Νίκος Παπαμιχαήλ. 
 
 
Θανάσης Τάρτης (δικηγόρος)
Ο Θανάσης Τάρτης έχει χειριστεί πολλές περιπτώσεις δολοφόνων, είτε ως δικηγόρος υπεράσπισης είτε ως πολιτική αγωγή. Αυτό που έχει καταλάβει είναι ότι όλοι μπορούν να εκνευριστούν σε μια κατάσταση, αλλά λίγοι ξεπερνούν τα όρια. 
 
«Είναι οι άνθρωποι που δεν έχουν φρένο στη συμπεριφορά τους ή τα φρένα τους είναι πολύ ελαστικά. Από την εμπειρία μου πιστεύω ότι αυτοί μπορούν να φτάσουν πιο εύκολα στο έγκλημα» είπε ο Θανάσης Τάρτης στη «Γνώμη».
ΓΝΩΜΗ: Πώς συμπεριφέρεται κάποιος μετά από ένα έγκλημα; Μετανιώνουν όλοι;
 
ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΑΡΤΗΣ: Αυτοί που ξεπερνούν εύκολα τις αναστολές τους δεν μετανιώνουν ποτέ, ανεξάρτητα τι λένε στο δικαστήριο. Είναι οι άνθρωποι που πιστεύουν ότι για όλα, ακόμη και για τις πράξεις τους, φταίνε οι άλλοι. 
 
- Δηλαδή δικαιολογούν την πράξη τους χωρίς αναστολή;
 
• Ναι. Συνήθως ψάχνουν ενσυνείδητα ή ασυνείδητα μια δικαιολογία, ακόμη και για να την πιστέψουν οι ίδιοι. Αυτοί οι άνθρωποι είναι κατανοητό ότι πρέπει να χαρακτηριστούν επικίνδυνοι. 
 
 
Κώστας Λάμπρου (πρώην Αστυνομικός Διευθυντής Εύβοιας)
Ο Κώστας Λάμπρου διετέλεσε Αστυνομικός Διευθυντής Εύβοιας και ασχολήθηκε με πολλές δολοφονίες που έγινα στον νομό. Ο ίδιος πιστεύει ότι δύο είναι οι παράγοντες που οπλίζουν το χέρι ενός δολοφόνου: Η προσωπικότητά του και η ψυχική του ισορροπία. 
 
«Αναφέρω ως παράδειγμα τη δολοφονία γυναίκας από έναν Αιγύπτιο στο Αλωνάκι. Την σκότωσε με μαχαίρι, γιατί το θύμα διαφωνούσε με την ερωτική σχέση που είχε ο φονιάς με την αδελφή της. Εδώ έχουμε θέμα προσωπικότητας. Έτσι μεγάλωσε, έτσι έμαθε να λύνει τις διαφορές του ο φονιάς» είπε ο Κώστας Λάμπρου και πέρασε στο επόμενο παράδειγμα.
 
«Γιος σκότωσε τους γονείς του με μπαλτά μέσα στο εξοχικό τους στο Αλιβέρι. Ήξερα πολύ καλά αυτή την περίπτωση. Το παιδί είχε σοβαρά θέματα ψυχικής υγείας, αλλά οι γονείς προσπαθούσαν επί χρόνια να το κρύψουν. Δεν πρέπει να το κάνουμε ποτέ αυτό, γιατί τα αποτελέσματα πολλές φορές είναι ολέθρια, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση».
 
Όσον αφορά στη συμπεριφορά του δολοφόνου μετά τη σύλληψή του, ο πρώην αξιωματικός της αστυνομίας είπε ότι όλοι δηλώνουν μετανιωμένοι. Κανείς, όμως, δεν ξέρει αν το έχουν μετανιώσει πραγματικά ή απλά αναζητούν την επιείκεια του δικαστηρίου.
 
Η βία απλώνεται σ’ όλη την κοινωνία
 
Oι βίαιες συμπεριφορές, οι οποίες θα μπορούσαν να οδηγήσουν ακόμη και στη διάπραξη σοβαρών εγκλημάτων, εμφανίζονται σε πολλούς τομείς της κοινωνίας μας. Ξεκινούν από τα γήπεδα και φτάνουν μέχρι το σχολείο ή ακόμη και τις μονάδες υγείας. 
 
Η πρόσφατη δολοφονία του Μιχάλη Κατσούρη έξω από το γήπεδο της ΑΕΚ, αλλά και του αστυνομικού Γιώργου Λυγγερίδη, ο οποίος δέχθηκε φωτοβολίδα από χούλιγκανς και ξεψύχησε μετά από μέρες, κρούουν ξανά τον κώδωνα της οπαδικής βίας.
 
Ο Μπάμπης Κουσκούτης πιστεύει ότι τα φαινόμενα βίας και φανατισμού έχουν πια εκλείψει από το τοπικό ποδόσφαιρο.
 
«Ευτυχώς, δεν παρατηρούνται τα ίδια φαινόμενα και στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο», όπως είπε στη «Γνώμη» ο τεχνολόγος-μηχανικός και γνωστός ποδοσφαιρικός παράγοντας Μπάμπης Κουσκούτης. 
 
«Μέχρι το 2000 υπήρχαν ανάλογα φαινόμενα και στα ερασιτεχνικά γήπεδα. Έχω γίνει μάρτυρας πολλών επεισοδίων, τα οποία θα μπορούσαν να έχουν ακόμη και μοιραίο αποτέλεσμα» δήλωσε ο Μπάμπης Κουσκούτης και πρόσθεσε:
 
«Την τελευταία 20ετία, το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο έχει πολύ λιγότερους φιλάθλους και η νοοτροπία τους έχει αλλάξει. Άλλωστε, ούτε αστυνομία υπάρχει πλέον στο γήπεδο. Η Πολιτεία πρέπει να ρίξει το βάρος της πρόληψης στους οπαδούς των μεγάλων ομάδων, οι οποίοι, δυστυχώς, πρωταγωνιστούν συχνά σε επεισόδια».
 
Όλα βέβαια ξεκινούν από την αγωγή που παίρνουν τα παιδιά από την οικογένειά τους. Το σχολικό builying είναι ένα φαινόμενο που έχει γιγαντωθεί τα τελευταία χρόνια και αυτό κάνει τους εκπαιδευτικούς να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί. 
 
Ο δάσκαλος Σταύρος Πετράκης πιστεύει ότι οι εκπαιδευτικοί πρέπει να έχουν τα μάτια τους ανοιχτά για περιστατικά bullying στα σχολεία.
 
«Η κοινωνία είναι απίστευτα πιεσμένη από διάφορα προβλήματα και κάποιοι γονείς μεταφέρουν αυτό το άγχος στα παιδιά τους. Στο σχολείο, είμαστε πολύ προσεκτικοί, ώστε να εντοπίζουμε φαινόμενα bullying και να τα αντιμετωπίζουμε» δήλωσε στη «Γνώμη» ο δάσκαλος Σταύρος Πετράκης και πρόσθεσε:
 
«Το δεδομένο είναι ότι βιώνουμε καθημερινά αύξηση της εγκληματικότητας και πιστεύω ότι η ανθρώπινη ζωή έχει συνεχώς και μικρότερη αξία. Η Πολιτεία πρέπει να ασχοληθεί σοβαρά με το φαινόμενο».
 
Έναν σημαντικό παράγοντα, αυτόν της κατανάλωσης αλκοόλ, θέτει η καρδιολόγος Κάτια Μεγάλου επισημαίνοντας ότι η μέθη αλλάζει δραματικά τη συμπεριφορά κάποιου.
 
Φαινόμενα βίας εμφανίζονται, όμως, και στα νοσοκομεία. « Ένας σημαντικός παράγοντας είναι το αλκοόλ. Όταν ήμουν ειδικευόμενη, είδα μεθυσμένους να έχουν απίστευτα επιθετική συμπεριφορά, ενώ στην καθημερινή τους ζωή ήταν μια χαρά άνθρωποι» είπε στη «Γνώμη» η καρδιολόγος Κάτια Μεγάλου. 
 
Σύμφωνα με τη δική της άποψη, η αντιμετώπιση της βίας μπορεί να γίνει με τρεις τρόπους: Παιδοψυχολόγοι στα σχολεία, ώστε να εντοπίζονται περιστατικά κακοποιημένων παιδιών, που ίσως εκδηλώσουν βίαιη συμπεριφορά στη συνέχεια, αυστηροποίηση των ποινών για όσους διαπράττουν εγκλήματα και έμφαση στην ψυχιατρική υγεία. 

Επιστροφή