Τι απαντούν γνωστοί ευβοιώτες στο «Ψωμί, ελιά και Κώτσο βασιλιά»

Μεγάλη κουβέντα έγινε τις τελευταίες εβδομάδες σχετικά με τη βασιλεία στην Ελλάδα. Αφορμή στάθηκε ο θάνατος του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου και η έλευση στη χώρα μας δεκάδων γαλαζοαίματων για να παραστούν στην κηδεία του.

Κάποιοι βρήκαν την ευκαιρία να εκφράσουν τα φιλοβασιλικά τους αισθήματα. Πολλοί ήταν εκείνοι που καλωσόρισαν τους μονάρχες έξω από τη Μητρόπολη Αθηνών, κρατώντας Ελληνικές σημαίες με το στέμμα.

Η φράση ωστόσο «ψωμί, ελιά και Κώτσο βασιλιά» ήταν αυτή που «έπαιξε» κατά κόρον αυτές τις μέρες, είτε από φιλοβασιλικούς, είτε από αντιβασιλικούς, οι οποίοι την χρησιμοποίησαν για να λοιδορήσουν το θεσμό της μοναρχίας.

Αυτήν ακριβώς τη φράση ζητήθηκε από γνωστούς Ευβοείς να την σχολιάσουν με καυστικό τρόπο αλλά και χιούμορ. Οι απαντήσεις τους παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Ας τις διαβάσουμε.

Σταμάτης Μούντριχας, επιχειρηματίας

«Βασιλεία λέγεται το πολίτευμα που ο λαός ζει με ψωμί κι ελιά και νομίζει ότι έχει Κώτσο βασιλιά. Στην πραγματικότητα όμως κότσος είναι ο ίδιος ο λαός και βασιλιάς ένας ξένος γαλαζοαίματος.

Βασιλεία είναι όταν ο λαός κάνει αιματηρές οικονομίες με ψωμί κι ελιά για να μαζέψει η Φρειδερίκη προίκα για την πριγκίπισσα Σοφία, ώστε να κουκουλώσει για γαμπρό τον Χουάν Κάρλος της Ισπανίας. Αυτός στη συνέχεια να  φάει την προίκα με τις γκόμενες, και όταν το βασικό σκήπτρο δεν κάνει κούκου, να ζει βασιλικά αυτοεξόριστος στο Άμπου Ντάμπι.

Βασιλιάς λέγεται ο τύπος που του δίνουν γυναίκα την Νταϊάννα κι αυτός προτιμάει την Καμήλα».

Γιάννης Σοφρώνης, φωτογράφος

«Για όλους αυτούς που με ευκαιρία το θάνατο του έκπτωτου και όχι του τέως, διότι δεν υπήρξε επόμενος, αναβίωσαν το «ψωμί, ελιά και Κώτσο βασιλιά», θα θυμηθώ μία λαϊκή παροιμία που λέει: «Τι του λείπει του ψωριάρη, φούντα με μαργαριτάρι»

Γιώργος Ζέρβας, γιατρός

«Ο Ελληνικός λαός δεν αρκέστηκε μόνο στο ψωμί και την ελιά. Με την ετυμηγορία του το 1974 ζήτησε πραγματική δημοκρατία και ένα αξιοπρεπές βιοτικό επίπεδο για όλα τα λαϊκά στρώματα. Αυτή την ετυμηγορία πρέπει να σεβαστούν όλοι όσοι θα ήθελαν να θέσουν πολιτειακό ζήτημα».

Αλέξανδρος Παύλοβιτς, πολιτικός επιστήμονας

«Ο σοφός λαός μας πρόκρινε αυτή την περιγραφή. Παρότι είναι φιλοβασιλική... εν τούτοις αναγνωρίζει ότι με τη δυναστεία των βασιλιάδων θα τρώει ψωμί κι ελιά επιλέγοντας έτσι μαζοχιστική πρακτική».

Καίτη Ακριώτου, έμπορος

"Εγώ είμαι αντιβασιλική, οπότε έχω φτιάξει δικό μου σύνθημα. Είναι το «Ψωμί κι αλάτι και ο Κυριάκος στο παλάτι». Πέρα όμως από το αστείο της υπόθεσης υπάρχει και το σοβαρό. Δηλαδή, ελιά – ελιά, μας πιάσανε κώτσους. Εμ και έκπτωτος, εμ και τον πληρώσαμε κι από πάνω, αφού πήρε αποζημίωση από το Ελληνικό Δημόσιο στο παρελθόν»

Γιάννης Μαραγκός, Γραμματέας του Επιμελητηρίου

«Εκτός από το ψωμί, ελιά και Κώτσο βασιλιά, υπάρχει και το «ξύπνησαν οι σκλάβοι Αντωνάκη». Η ουσία είναι, ο καθ’ ένας από εμάς,να υποστηρίζει συνειδητά τα πιστεύω του, χωρίς να γινόμαστε μερικοί βασιλικότεροι του βασιλέως ή κάποιοι άλλοι επαναστάτες χωρίς αιτία»

Νίκος Καρατζάς, συνταξιούχος

«Χώρα στην οποία κλαίμε τον απόγονο του τριτότοκου γιου του Γουλιέλμου της Δανίας, εγγονό του Αυτοκράτωρα Φρειδερίκου Γ’ και της Αυτοκράτειρας Βικτωρίας της Γερμανίας, και φυλακίζουμε τον Κολοκοτρώνη, είναι δυνατόν να πάει μπροστά;»

Διονύσης Σπανός, τοπογράφος – μηχανικός

«Στο «ψωμί – ελιά και Κώτσο βασιλιά» θα αντιπαρέθετα το «Ψωμί – παιδεία – ελευθερία» σύνθημα που ενώνει και εκφράζει όλους μας διαχρονικά»

Χαρά Νίκα εκπαιδευτικός

«Μιλώντας από την ανθρώπινη πλευρά, ας αναπαυθεί εν ειρήνη και μετανοία, όπως δικαιούται κάθε θνητός, αν και οι άνακτες είναι γενικά αμετανόητοι. Πολιτικά μιλώντας όλη η ξενόφερτη δυναστεία των Γλυξμπουργκ, που την πήραμε προίκα από τους Άγγλους μαζί με τα Επτάνησα, έβλαψε τον τόπο μας διαχρονικά.

Ιδιαίτερα ο τέως αποδείχτηκε ο πλέον ανίκανος αλλά και επικίνδυνος, καθώς ανακατεύτηκε με απαράδεκτο τρόπο στα πολιτικά ζητήματα, συγκρούστηκε με νόμιμα εκλεγμένο πρωθυπουργό, μας φόρτωσε μια αποστασία και το χειρότερο ανέχτηκε και όρκισε μια στυγνή δικτατορία που καταπίεσε χρόνια το λαό μας, οδηγώντας στην εθνική προδοσία της Κύπρου.

Οπότε καλύτερα σκέτη ελιά κι ας είναι και χαμάδα και η βασιλεία καταδικασμένη στο πολιτικό συλλογικό μας ασυνείδητο».