ΝΙΚΟΣ ΤΣΑΚΑΝΙΚΑΣ: Ένα κείμενο γεμάτο τρυφερότητα και αναμνήσεις για την επέτειο του θανάτου του

Πέρασε κιόλας ένας χρόνος από την δολοφονία του γνωστού Χαλκιδέου εμπόρου Νίκου Τσακανίκα και ο αδελφός του Γιώργος τιμάει την μνήμη του μ΄ ένα συγκινητικό κείμενο , γεμάτο τρυφερότητα και αναμνήσεις.

Με έντονο συναισθηματισμό και βιωματικές αναφορές γράφει για τον αδελφό του: 

"Όταν ήμασταν παιδιά, η μικρή διαφορά ηλικίας μας, μας έκανε να μοιραζόμαστε πολλές στιγμές, και καλές και κακές. Στις καλές ήταν το ωραιότερο αλλά στις κακές έτρεχες στο μπαμπά που σε προστάτευε, ενώ σε φώναζε Νικολάκο. Ήσουν το τυχερό παιδί που του έφερες δουλειές και λεφτά στο σπίτι με την γέννησή σου.

Μετά ήρθε η εφηβεία, χωρίσαμε, εσύ με την μόδα και την ομορφιά και εγώ με τις παρέες να τρέχουμε με τα ποδήλατα της εποχής και να μαζεύουμε κεράσια και να οργανώνουμε πάρτι με βερμούτ και φυσικά στις αποθήκες, όμως αγαπιόμασταν πάντα και νοιαζόμασταν ο ένας τον άλλον.

Αγαπούσες την οικογένεια και τους δύο γονείς μας και το απέδειξες μέσα στο χρόνο.

Όμως με τον ερχομό της αδερφή μας Ειρήνης, η ψυχή σου ακούμπησε πάνω της για να γίνει αργότερα Μούσα σου.

Κι ύστερα ήρθαν οι σπουδές στην Ιταλία, την δεύτερη πατρίδα μας. Εγώ στο πανεπιστήμιο και εσύ στην καλύτερη ιδιωτική για την συντήρηση έργων τέχνης στην Φλωρεντία.

Μαζί στα διαβάσματα, μαζί στις εξετάσεις, πεισματάρης και ανήσυχος, εκκεντρικός και φιλόδοξος, ήρθε η ώρα να ανοίξεις τα φτερά σου και εδώ χωρίσαμε επαγγελματικά τους δρόμους μας.

Εγώ στο τουρισμό κι εσύ στο εμπόριο, ανοίγοντας ένα από τα ομορφότερα μαγαζιά της Ελλάδας σε σχεδιασμό και πολυτέλεια, εφάμιλλα των καλύτερων ευρωπαϊκών καταστημάτων για να ντύσεις αργότερα τις πλουσιότερες και πιο κομψές Ελληνίδες, όσο και ξένες πελάτισσες σου.

Εργατικός και υπεύθυνος, ενθουσιώδης αλλά και μεθοδικός, έκανες το Παρίσι και το Ντουμπάι το δεύτερο σπίτι σου. Ταξίδεψες πολύ με αφορμή την έμπνευση για δημιουργία στην ομορφιά και την κομψότητα.

Ενώ παράλληλα ακολουθούσες την άψογη συμπεριφορά σου, των εμπορικών συναλλαγών σου και έτσι γρήγορα απέκτησες τον σεβασμό και την αξιοπιστία σου στον εμπορικό κόσμο, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Ο τέλειος επιχειρηματίας που όμως δεν έχασε ποτέ του τον φιλάνθρωπό του χαρακτήρα.

Περνούσε ο καιρός, κυλούσαν τα χρόνια. Ένα βράδυ σε μια επίσκεψή σου στην Κωνσταντινούπολη, που είχες έρθει για να με δεις, μου εκμυστηρεύτηκες :  «Θα γεράσουμε μαζί αδελφούλη, εσύ θα οργανώνεις και θα σε εμπιστεύομαι αφού και οι δυο λατρεύατε τα ταξίδια.»

Και τότε ήρθε η κακιά στιγμή και σε πήρε από κοντά μου. Και σ’ έχασα για πάντα, για πάντα….

Ας είναι το λαμπερό σου χαμόγελο να μείνει στη θύμηση του ανθρώπου και η ευγένειά σου στην ψυχή τους.

Καλό παράδεισο αδελφούλη μου, Γιώργος"