Το ταξίδι της Αρτάκης στην Ελασσόνα την ...εξωτική και η Α' ΕΠΣΕ που είναι συναρπαστική

*Του Γιάννη Τρυφωνίδη

Δεύτερη ισοπαλία σε ισάριθμα ματς έφερε η φιλόδοξη Αρτάκη στη φετινή Γ’ Εθνική, ξανά με ομάδα του θεσσαλικού Κάμπου. Την περ. εβδομάδα ήταν ο Ηρακλής Λάρισας εντός έδρας, το βράδυ της Κυριακής ο ΠΟΕ στην εξωτική Ελασσόνα, (82 χλμ. ...μακριά από την Κοζάνη). Με το που μπαίνεις στην κωμόπολη μυρίζει τσίπουρο, ωραία πράγματα.

Κάθε φορά που σταματάω στον Κάμπο, πάντα κάτι συμβαίνει. Κάποτε είχε πάθει βλάβη ένα πούλμαν ανεβαίνοντας προς τα πάνω, έπεσαν δύο τηλέφωνα, ήρθαν στο άψε σβήσε κάτι τσακάλια με μηχανάκια από την Ελασσόνα, τελικά το πούλμαν έφτασε –όπως έφτασε- μέχρι ένα βουλκανιζατέρ που ήταν κλειστό, αλλά άνοιξε εκτάκτως και με συνοπτικές διαδικασίες.

Μια άλλη φορά στη Λάρισα κατεβήκαμε από το τρένο για διάλειμμα (στην καθιερωμένη αλλαγή μηχανής), πιάσαμε την κουβέντα, έφυγε το τρένο με τα πράγματά μας μέσα, λέει ένας της παρέας «ψυχραιμία, θα ξαναγυρίσει». Εγώ τρένο να κάνει όπισθεν δεν έχω δει στη ζωή μου. Ευτυχώς μετά από 20 λεπτά είχε προαστιακό και βγήκαμε από τη δύσκολη θέση.

Πάλι εκεί γύρω από τον Κάμπο, είχε κάνει στάση ένα πούλμαν, θα παραμέναμε κανά δίωρο στο σημείο, συνεπιβάτης θεώρησε φυσιολογικό να τηλεφωνήσει σε μαγαζί διπλανού χωριού (βρήκε το τηλέφωνο από το ίντερνετ) και να παραγγείλει 50 φρέντο (!), ο ιδιοκτήτης έκλεισε το τηλέφωνο, ή δεν είχε ...καρότσα να τα κουβαλήσει ή νόμιζε ότι του κάναμε φάρσα ή φοβήθηκε ότι δεν θα πληρωθεί (50Χ1,5 ευρώ=75 ευρώ). Ο άλλος ο Μάο-Μάο έβριζε μέχρι να φτάσουμε Θεσσαλονίκη, στον Λευκό Πύργο ήπιε καφέ τελικά.

Χθες δεν σημειώθηκε κάποιο απρόοπτο στη διαδρομή, καλά πήγαμε, καλά ήρθαμε, αν είχε νικήσει και η Αρτάκη θα ήταν ιδανικό το σενάριο, αλλά στα ταξίδια, με τη νίκη συμβόλαιο δε υπογράφεις. Απλώς, χιλιόμετρα γράφεις.

Η Αρτάκη "κόλλησε" στο "μηδέν" κόντρα σε μια οργανωμένη ομάδα με καλά χαρακτηριστικά. Σε καμιά περίπτωση δεν είχε την ποιότητα του Ηρακλή Λάρισας, αλλά ο ΠΟΕ (φωτό κάτω) ήταν μια ομάδα με χαμηλό μέσο όρο ηλικίας και τρεξίματα που έβαλε "δύσκολα" στην Αρτάκη.

Στο πρώτο ημίχρονο η ομάδα της Εύβοιας δεν ήταν καλή μεσοεπιθετικά, δεν είχε ρυθμό, δεν μπορούσε να βρει διαδρόμους. Αμυντικά δεν αντιμετώπισε προβλήματα, τρεις μέρες να έπαιζαν οι δύο ομάδες, γκολ η Αρτάκη δεν θα έτρωγε.

Στο β’ ημίχρονο και ειδικότερα από το 60’ και μετά, η Αρτάκη πήρε πρωτοβουλίες και βελτίωσε την εικόνα της. Όχι κατακόρυφα, αλλά ήταν ανώτερη από τον αντίπαλό της. Η Αρτάκη είχε την μπάλα στα πόδια της, προσπάθησε να χτυπήσει από τα πλάγια και με την μπάλα χαμηλά και με φορτώματα για τους Μεγάλο και Ζυγκερίδη (φωτό κάτω) που έπαιξαν μαζί (φορ ο «Ζύγκε» και αριστερός χαφ ο Μεγάλος), αλλά καθαρές φάσεις για γκολ δεν είχε ο ΑΟΝΑ.

Εξαπέλυσε 2-3 καλά σουτ με τους Αρκούδα και Ντελέκο που δεν βρήκαν στόχο. Ωστόσο η Αρτάκη κυκλοφόρησε και γύρισε την μπάλα, πάτησε περιοχή, έφερε αναστάτωση στα καρέ των γηπεδούχων (φωτό κάτω), αλλά δεν προκάλεσε αυτό που λέμε τρικυμία στην αντίπαλη άμυνα.

Η ομάδα της Εύβοιας μέτρησε και τρεις αναγκαστικές αλλαγές.

Τραυματίστηκε ο Τσούπρος, πέρασε στόπερ δίπλα στο Καραμπά ο Στασινόπουλος και ήρθε από τον πάγκο ο Χατζηστάμου για να καλύψει το δεξί άκρο της άμυνας.

Τραυματίζεται στο καπάκι ο Χατζηστάμου και μπαίνει στο γήπεδο ο Κουτρόπουλος, πηγαίνει αυτός στόπερ και ο Στασινόπουλος ξαναγυρνάει μπακ.

Η Αρτάκη αναγκάστηκε να αλλάξει τρία στόπερ σε μισή ώρα. Δεν είναι εύκολο, ούτε απλό. Μια αναγκαστική αλλαγή μπορεί να αποσυντονίσει μια ομάδα, εδώ μιλάμε για τρεις.

Όπως τραυματίστηκε και ο Εσκουρέντο και μπήκε στη θέση του ο Ζαχαρόπουλος, σε ένα σημείο του ματς που ο Αργεντίνος φάνταζε –θεωρητικά- πιο πολύτιμος, με την έννοια ότι η Αρτάκη πίεζε τον αντίπαλό της.

Ο Μεγάλος μπήκε στη θέση του Σταματάκου με τον Νίκο να ανακατεύει τους Θεσσαλούς στο πρώτο ημίχρονο, ίσως κουράστηκε στη συνέχεια.

Στο μεταξύ, φέτος στη Γ’ Εθνική οι ομάδες δεν είναι υποχρεωμένες να έχουν δύο παίκτες κάτω των 20 ετών στην αρχική 11αδα, αλλά πέντε παίκτες κάτω των 20 ετών στην αποστολή. Καλύτερα να ίσχυε το πρώτο, πιο βολικό είναι.

Η Αρτάκη είχε στον πάγκο της (φωτό πάνω) τους Κουτρόπουλο, Κατσαρή, Λέκκα, Ντρέκη και Αναστόπουλο. Αυτοί είναι οι πέντε Κ20. Οι υπόλοιποι αναπληρωματικοί ήταν ο δεύτερος γκολκίπερ Αραμπατζής, ο Ζαχαρόπουλος, ο Μεγάλος και ο Χατζηστάμου. Ο Διγκόζης ξέρει καλύτερα, αλλά θα πρέπει να ενεργοποιηθούν σιγά-σιγά και οι πιτσιρικάδες, να μπουν στην εξίσωση, γιατί το πρωτάθλημα είναι δύσκολο. Στο επόμενο ματς η Αρτάκη ίσως παραταχθεί χωρίς τους τρεις τραυματίες Τσούπρο, Χατζηστάμου και Εσκουρέντο, ενώ στα πιτς είναι και ο Τσατσαρώνης. Σύντομα θα υπάρξουν απουσίες και λόγω καρτών.

Στο επερχόμενο ματς με τον Ατρόμητο Παλαμά (μετράει δύο ήττες) η νίκη είναι μονόδρομος γιατί ακολουθεί ένα πολύ δύσκολο ντέρμπι με την Αγριά, που έχει ήδη δύο νίκες και όταν θα υποδεχθεί την Αρτάκη το πιθανότερο είναι να έρχεται από 3 σερί νίκες, καθώς την ερχόμενη Κυριακή περιμένει την Ελασσόνα (η πρώτη έξοδος για την ομάδα του Βαγγέλη Μόρα).

Στην Α’ ΕΠΣΕ εικόνα έχω μόνο από το ματς της Δροσιάς με το Καλοχώρι/Παντείχι, το οποίο παρακολούθησα το Σάββατο. Η Δροσιά με την προσθήκη του Κουζούλογλου έχει λύσεις μπροστά (Βαρσαμάς, Ελευθερίου, Θαν. Δεληγιάννης, Γιάννης Λάμπρου, Χρήστος Ζουρμπουλής, ο οποίος είναι ταχύτατος, σημαντικό προσόν για εξτρέμ, και κάνει πολύ καλά παιχνίδια, και τώρα ο Κουζούλογλου). Ανασταλτικά η Δροσιά έχει πολλά περιθώρια βελτίωσης, δέχεται φάσεις. Το Καλοχώρι/Παντείχι είναι σκληρό καρύδι.

Η Χαλκίδα συνδύασε τρίποντο και πειστική εμφάνιση στο πέρασμά της από τη Λάμψακο. Η Χαλκίδα είναι καταδικασμένη να παίζει κυριαρχικό ποδόσφαιρο.

Ο Ταμυναϊκός και ο Γιάννης Μώρος άναψαν για τα καλά τις μηχανές (δεύτερο σερί χατ τρικ από τον χαρισματικό επιθετικό). Η Κάρυστος προσγειώθηκε απότομα.

Η Σκεπαστή ...το χαβά της, πέρασε και από το Αυλωνάρι, με σκόρερ τον Γκολ-ζουλή (σ.σ. Ζουζουλή), η Μακρυκάπα ζορίστηκε με την Ερέτρια (σ.σ. έπαιζε από το 60’ με δέκα παίκτες), αλλά δεν αφήνει τη Χαλκίδα από τα μάτια της.

Μεγάλο διπλό της Αιδηψού στο Γυμνό με σούπερ ανατροπή, 2-3 από 2-0 με πρωταγωνιστή τον γκολκίπερ Κυριακού που άφησε τα γάντια και έπιασε το σκοράρισμα, ο Αμαρυνθιακός τα είδε ...κωλυόμενα κόντρα στον Λήλα, παίρνοντας το προβάδισμα στο 87’ (με την παλιά καραβάνα, τον Αργύρη, που επιστρατεύτηκε) από την άσπρη βούλα, ενώ στις καθυστερήσεις αστόχησε από το σημείο του πέναλτι ο Παπίλας και κλώτσησε το 2-2 και τελικά έγινε το 3-1, απίθανα πράγματα.

Στη Β’ ΕΠΣΕ το Μαντούδι κέρδισε στο μεγάλο ντέρμπι του πρώτου ομίλου τον Σταυρό, αλλά κατοικεί έναν όροφο κάτω από το ρετιρέ, όπου τα κλειδιά κρατάει στα χέρια της η εντυπωσιακή Καστέλλα του Τάκη Σπυρόπουλου, στον δεύτερο όμιλο Αλάτσατα και Προποντίδα οδηγούνται από νωρίς σε …μπράντεφερ τίτλου, στον τρίτο όμιλο τα Ζάρκα πέτυχαν τη νίκη του Σαββατοκύριακου υποχρεώνοντας τον υποψήφιο πρωταθλητή Νηλέα σε βαριά ήττα με 4-1 και στο γυναικείο ποδόσφαιρο οι Αβαντίδες άφησαν δύο βαθμούς στον Υμηττό, αλλά δεν χάθηκε ο κόσμος, παραμένουν φαβορί στο νότιο όμιλο.

Στη Γ’ ΕΠΣΕ με το καλημέρα σκόραρε ο Βαγγέλης Σολογιάννης για λογαριασμό του ΠΑΟ Κανήθου και οι μελανόλευκοι απέδρασαν με το διπλό (0-2) από το Αφράτι. Ο ΠΑΟ Κανήθου με τον πρωτοπόρο Πισσώνα θα δώσουν σκληρή μάχη για την άνοδο, δεν ξέρω αν θα έχουν απώλειες (ο ΠΑΟΚ ήδη μετράει μια γκέλα), αλλά να μην ξεχάσω να κυκλώσω τις ημερομηνίες στα μεταξύ τους παιχνίδια...