Η Αρτάκη θα κρατήσει τη σημαία ψηλά και οι μεγάλες μάχες στα τοπικά

*Του Γιάννη Τρυφωνίδη

Όταν δεν δημιουργείς ευκαιρίες, πώς να κερδίσεις; Εδώ δημιουργείς και χάνεις, αν ο αντίπαλος είναι πιο τυχερός και αποτελεσματικός.

Κι αυτό που έλειψε από την Αρτάκη το απόγευμα της Κυριακής με αντίπαλο τον Ηρακλή Λάρισας δεν ήταν η τύχη, αλλά η δημιουργία.

Η Αρτάκη μας είχε συνηθίσει να βγάζει φάσεις, το έκανε και με την Κηφισιά, ομάδα μεγαλύτερης κατηγορίας, στο Κύπελλο Ελλάδας.

Με τον Ηρακλή Λάρισας, αξιόλογη φάση για γκολ ήταν μια, κι αυτή μετά από αναμπουμπούλα στα καρέ του αντιπάλου από στημένη μπάλα.

Όχι ότι τις φάσεις των Λαρισαίων τις μετράμε ακόμη (δύο σημαντικές έκαναν όλες κι όλες), αλλά σε γενικές γραμμές είχαν περισσότερη ενέργεια, έκρηξη, ταχύτητα και καλύτερες συνεργασίες και μεταβιβάσεις μέσα στον αγωνιστικό χώρο, αν και έπαιζαν ...παράλληλα ...σαν τον Παναθηναϊκό στα εκτός έδρας που θυμίζει την παροιμία "όλο μέλι και από τηγανίτα τίποτα".

Ο Εσκουρέντο είναι ένας ποδοσφαιριστής που πολλές επιθέσεις περνάνε από τα πόδια του.

Την Κυριακή ήταν στον πάγκο εξαιτίας ενός τραυματισμού, που τον έφερε πίσω στις προπονήσεις. Ο Διγκόζης δεν θα τον έβαζε καθόλου αν η Αρτάκη είχε ασφαλείας μαξιλαράκι (ρίμα).

Επιλέχθηκε ο Σταματάκος στο "10" και ο Χατζηστάμου στα φτερά, απέναντι ο Παπαδάκης και στην κορυφή ο Ζυγκερίδης.

Υπήρχε μια σκέψη να παίξει ο Μεγάλος εξτρέμ, τελικά μπήκε στο 75’ στη θέση του Ζυγκερίδη, με το παιχνίδι στο 0-0.

Ισως κάποιοι να ήθελαν να δουν τον Μεγάλο και τον Ζυγκερίδη δίδυμο στη γραμμή κρούσης για να τα παίξουν όλα για όλα οι γηπεδούχοι, αλλά η Αρτάκη είχε να αντιμετωπίσει μια επικίνδυνη ομάδα, η οποία μολονότι δεν είχε τελικές, άλλαζε πολύ γρήγορα την μπάλα και έφτανε με σχετική ευκολία στην ερυθροκίτρινη περιοχή. Επομένως πρέπει να φυλάς και τα νώτα σου για να μην πας για τα πολλά και χάσεις και τα λίγα.

Επίσης δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι ήταν παιχνίδι πρεμιέρας, ο Διγκόζης τώρα μαθαίνει την ομάδα, επέλεξε βέβαια την πεπατημένη του 4-2-3-1, αλλά θέλει το χρόνο του για να περάσει την φιλοσοφία του.

Η Αρτάκη δεν μπόρεσε να χτυπήσει ούτε από τον άξονα με κάθετο ποδόσφαιρο, ούτε με πλαγιοκοπήσεις (προσπάθησε φιλότιμα πάντως) και δεν άξιζε κάτι παραπάνω από την ισοπαλία. Αυτή είναι η πραγματικότητα και δεν είναι σκληρή γιατί η ομάδα της Εύβοιας μπορεί να μην έκανε παρέλαση, αλλά θα κρατήσει τη σημαία ψηλά.

Είχε ορισμένες εκλάμψεις, αλλά κάθε φορά που έβγαινε μπροστά με αξιώσεις, προσπαθώντας να παίξει ποδόσφαιρο και ο Ηρακλής ταμπουρωνόταν, ένας Θεσσαλός ξάπλωνε στο χορτάρι και έκοβε τον ρυθμό.

Τελικά, αποδείχθηκε ότι για το «Χ» ήρθε ο Ηρακλής Λάρισας και το πήρε περισσότερο εύκολα απ’ όσο περίμενε. Για ένα γκολ του Μπάμη στο 70' που ακυρώθηκε επειδή προηγήθηκε επιθετικό φάουλ, ο ρέφερι έχει σφυρίξει ...μια μέρα νωρίτερα, μην το συζητάμε.

Η δυναμική, πάντως, του Ηρακλή Λάρισας έδειξε ότι ο όμιλος δεν είναι "περάστε-σκουπίστε-τελειώσαμε". Έχει υπολογίσιμα γκρουπ, που αν δεν είσαι αυτός που πρέπει θα σε "καθαρίσουν".

Η Αρτάκη χρειάζεται και τη στήριξη του κόσμου και χθες το γήπεδο ...έδρα δεν ήταν.

Στις εξέδρες βρέθηκε και ο πρόεδρος του Ηρακλή Λάρισας Λάμπρος Ιωακείμ (φωτό πάνω - μορφή ο πρόεδρος), για τον οποίο κάναμε αναφορά και στο σχόλιο της Παρασκευής, αλλά και όμορφες-σκεπτικές παρουσίες (φωτό κάτω). 

Στην Α’ ΕΠΣΕ όχι ακριβώς "σβηστά", αλλά με σκορ (4-1) που ικανοποίησε τον κόσμο της επικράτησε η Χαλκίδα του Ολύμπου Γυμνού, με ...μπροστάρη τον Κώστα Σπανό, που ήθελε να γυρίσει στην ποδοσφαιρική Εύβοια μόνο για τον ΑΟΧ και έχει μπει στο πιλοτήριο, ετοιμάζοντας ...πτήση υψηλή (φωτό κάτω).

Στο γήπεδο της Ερέτριας Απόλλων και Ελλήσποντος αναμετρήθηκαν σε έναν αγώνα …σκληρό ροκ και στο τέλος της ...συναυλίας, -μάλλον- κανένας δεν έμεινε ευχαριστημένος από τον ήχο της ισοπαλίας.

Ο φιλοξενούμενος Ελλήσποντος που λίγο έλειψε να βαρέσει κανόνι το καλοκαίρι είναι άκρως ανταγωνιστικός, με πειθαρχία και καλούς παίκτες. Για 20-25 λεπτά μπλόκαρε την Ερέτρια, προηγήθηκε, έχασε μια απίθανη ευκαιρία για το 0-2 με τον παίκτη που έβγαλε την ασίστ στο γκολ του Βαγγέλη Ανέστη, τον Χασαπίδη, αυτό το γνήσιο ΠΑΟΚτσάκι, και εκεί που ο προπονητής Γιώργος Κρόκος (φωτό κάτω) τραβούσε τα μαλλιά που δεν έχει, η Ερέτρια μέσα σε λίγα λεπτά στο β’ ημίχρονο έκανε την ανατροπή (το πρώτο γκολ με πέναλτι).

Με πέναλτι ισοφάρισε και ο Ελλήσποντος και παρότι οι γηπεδούχοι έχασαν μια διπλή φάση για χαιλάιτς, η ισοπαλία απέδωσε δικαιοσύνη.

Στα ματς της Κυριακής τώρα, η Μακρυκάπα εύκολα ή δύσκολα εκμεταλλεύεται την έδρα της (4-2 τη Δροσιά), στοιχείο πρωταθλητισμού, ο Ταμυναϊκός βρήκε μπλόκο στο Καλοχώρι/Παντείχι και έμεινε για τρίτο σερί ματς χωρίς νίκη (1 ήττα, 2 ισοπαλίες), η Σκεπαστή –στη Λάμψακο- …σκότωσε (1-0) το Λήλα με τον Ζουζουλή (φωτό κάτω) που έχει "φονικό ένστικτο".

Ο Αμαρυνθιακός ίδρωσε, αλλά υπέταξε την Αιδηψό που έπαιζε από το 23’ με παίκτη λιγότερο (οι Αμαρύνθιοι έκαναν το 0-2 στο 90’). Ο σκόρερ του πρώτου γκολ του Αμαρυνθιακού Σπύρος Κιμουλιάτης (φωτό κάτω από το FB του Αμαρυνθιακού) στο ντέρμπι με τον ΑΟΧ δεν είχε φανεί σχεδόν καθόλου, αλλά χθες έδειξε ότι ο Αλεξανδρής μπορεί να βασίζεται πάνω του.

Οσο για την Κάρυστο ξεπέρασε με δυσκολία (2-0) το εμπόδιο του νεανικού Αυλωναρίου. Ο ΑΟΚ δεν ήρθε απλώς για να μείνει στα μεγάλα σαλόνια της Εύβοιας, αλλά θέλει να πρωταγωνιστήσει και δεν θα παίξει το ρόλο του κομπάρσου, έχοντας πίσω του και ακαδημία με δεκάδες παιδιά.

Νέα παιδιά έχει και το Αυλωνάρι που ...καλά το πάει, δεν χρειάζονται ηρωισμοί.

Στον 1ο όμιλο της Β’ ΕΠΣΕ, ξεχώρισε η εξάρα του Σταυρού επί του Αρτεμισιακού και μάλλον δικαιώνεται η επιλογή των φιλοξενούμενων να κατέβουν από το τρένο της Α’ ΕΠΣΕ, αν και με την καταστροφή που χτύπησε τη Βόρεια Εύβοια, οι πυρόπληκτες ομάδες, μόνο και μόνο που συνεχίζουν να παίζουν ποδόσφαιρο είναι άξιες συγχαρητηρίων και από εμάς έχουν το ανάλογο respect.

Στον 2ο όμιλο, αίσθηση προκάλεσε το διπλό (2-3) της ΑΕ Χαλκίδας μέσα στα Λουκίσια που είναι από τα φαβορί για τον τίτλο, ενώ κέφια έχει ο Παντριαδικός (6-3 το Ληλάντιο) του Τάκη Ακριτίδη, με τον γενικό αρχηγό Γιώργο Σέγκο (φωτό κάτω) να μην …σφυρίζει αδιάφορα στην προοπτική η ομάδα του να μπει σφήνα στο γκρουπ των διεκδικητών.

Στον 3ο όμιλο, το Νεοχώρι έστω και δύσκολα ξεχωρίζει και έχει ρίξει άγκυρα στο ρετιρέ, ενώ …αναγεννημένος δείχνει ο Μιαούλης Φύλλων που επέστρεψε δυναμικά μετά από ένα χρόνο απουσίας...