Ο ΑΟ Χαλκίς είναι καταδικασμένος να πετύχει σε έναν όμιλο της Α' ΕΠΣΕ

*Του Γιάννη Τρυφωνίδη

Η τρέχουσα εβδομάδα θα …καταλήξει στα πρώτα επίσημα παιχνίδια της σεζόν (για το τοπικό Kύπελλο), η οποία ελπίζουμε να κυλήσει ομαλά (όσο γίνεται), πράγμα δύσκολο, βέβαια, αφού τα προβλήματα είναι πολλά, ωστόσο οι ομάδες είναι αποφασισμένες να «πολεμήσουν» για την ύπαρξη και τη βιωσιμότητά τους.

Εδώ και μέρες το μενού περιλαμβάνει φιλικά παιχνίδια, όχι στο ρυθμό των προηγούμενων ετών, λόγω των γνωστών προβλημάτων που έχει επιφέρει η πανδημία.

Δύο ομάδες που αναμένεται να πρωταγωνιστήσουν στη φετινή Α’ ΕΠΣΕ είναι ο ΑΟ Μακρυκάπας κι ο Αμαρυνθιακός, με το συγκρότημα της Βάθειας να κερδίζει στην έδρα των Λύκων, που έδωσαν και το πρώτο φιλικό του καλοκαιριού και είναι λογικό να ψάχνουν πατήματα και ισορροπία.

Όχι ότι ο Αμαρυνθιακός πήγε για προετοιμασία στα «3-5 πηγάδια» και είναι σούπερ-ντούπερ, αλλά έχει ξεκινήσει νωρίτερα, δεν ήταν το πρώτο φιλικό και έτσι η Μακρυκάπα αποκτάει περισσότερα ελαφρυντικά, χωρίς φυσικά να έχω εικόνα από την αναμέτρηση. Άλλωστε στα φιλικά το τελευταίο που μετράει είναι το αποτέλεσμα, ρωτήστε και τον Παναθηναϊκό, που δεν σταύρωσε νίκη.

Τις τελευταίες μέρες κυκλοφόρησε και μια φήμη περί δημιουργίας δύο ομίλων στην Α’ ΕΠΣΕ. Το συγκεκριμένο πηγάζει από την επιθυμία ορισμένων ομάδων, που το κυνηγάνε για τους δικούς τους λόγους. Κάποιες άλλες (σ.σ. ομάδες) είναι αρνητικές, αλλά το θέμα δεν είναι που κλείνει η ζυγαριά, δεν θα κάνουμε δημοψήφισμα. Προσωπικά, το περσινό καλοκαίρι που ξαναζήσαμε –πιο έντονα είναι η αλήθεια- παρόμοια κατάσταση, ήμουν κάθετα υπέρ του ενός ομίλου, για το λόγο ότι έτσι το προϊόν είναι πιο ανταγωνιστικό. Παίζοντας όλοι με όλους και δεν χρειάζεται περισσότερη ανάλυση.

Από τότε, λοιπόν, ένα ολόκληρο πρωτάθλημα σήκωσε χειρόφρενο την 6η αγωνιστική, οι ομάδες έχουν χάσει την μπάλα με τα εμβόλια και τα κόβιντ τεστ και ειδικότερα οι σύλλογοι της Βόρειας Εύβοιας έζησαν μπροστά στα μάτια τους τον μεγαλύτερο εφιάλτη που έχει γνωρίσει στα χρονικά η περιοχή τους και περιμένουν να ενισχυθούν με πράξεις και όχι με λόγια, πριν χαθεί η υπομονή τους.

Επομένως, έχω κάθε λόγο να είμαι περισσότερο διαλλακτικός, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το σχέδιο του διαχωρισμού της μεγάλης κατηγορίας του νομού σε δύο ομίλους είναι υλοποιήσιμο τη δεδομένη χρονική στιγμή, 25 μέρες πριν η μπάλα στηθεί στη σέντρα. 

Είναι δύσκολο να αλλάξει η προκήρυξη και σχεδόν ακατόρθωτο να βρεθεί φόρμουλα που δεν θα προκαλέσει αντιδράσεις, μπερδέματα και σύγχυση, για τον τρόπο λειτουργίας ενός νέου ποδοσφαιρικού μοντέλου.

Ο ΑΟ Χαλκίς υπέταξε ακόμη μια ομάδα της Α’ Βοιωτίας στη σειρά των προγραμματισμένων φιλικών που είχε κυκλώσει στην κυανόμαυρη ατζέντα του ο Παναγιώτης Τοκπασίδης.

Μετά τη Θήβα νίκησε και τον Κυπάρισσο Αντίκυρας. Καταρχάς να ξεκαθαρίσουμε ότι η συγκεκριμένη ομάδα δεν είναι η Ένωση Άσπρα Σπίτια για όσους μπερδεύτηκαν. Για τα Αντίκυρα δεν ισχύει το «μια πόλη-μια ομάδα». Ο Κυπάρισσος λέγεται -σε φιλολογικό επίπεδο- ότι θα διαδραματίσει πρώτο ρόλο και όχι ρόλο κομπάρσου στο γειτονικό πρωτάθλημα.

Στον αγώνα του Δημοτικού Σταδίου Χαλκίδας οι παίκτες της φιλοξενούμενης ομάδας είχαν πολλά νεύρα σε σημείο να σηκώσουν από το τσιμέντο και τους λιγοστούς φίλους του ΑΟΧ που βρέθηκαν στο γήπεδο. Λες και σε περίπτωση ήττας θα περίμενε την αποστολή του Κυπάρισσου λαϊκό δικαστήριο στα εξωτικά Αντίκυρα. Οι φιλοξενούμενοι διαμαρτύρονταν με το παραμικρό και έβγαλαν έναν ανεξήγητο εκνευρισμό -για φιλικό ματς-, τον οποίο αναπόφευκτα μετέφεραν και στον ΑΟΧ.

Θεωρώ ότι ενόψει και των πρώτων αγώνων του Κυπέλλου ο Τοκπασίδης έχει κατασταλάξει σε έναν βασικό κορμό, ενός γκρουπ, που είναι «καταδικασμένο» να κόψει πρώτο το νήμα της επερχόμενης Α’ ΕΠΣΕ και να βρεθεί στα μπαράζ ανόδου της Γ’ Εθνικής σε μερικούς μήνες από τώρα.

Ο ΑΟΧ έχει δυνατότητες να παίξει αποτελεσματικό ποδόσφαιρο αν κάνει τη ζωή του πιο εύκολη στην επιθετική μετάβαση και στη δημιουργία. Στο ματς με τον Κυπάρισσο, ο ΑΟΧ, αν εξαιρέσουμε ένα 15λεπτο στο β’ ημίχρονο, που περίμενε τον αντίπαλο στο πρώτο μισό, είχε την πρωτοβουλία, αλλά δυσκολεύτηκε να βγάλει φάσεις, ακόμη και όταν κατάφερνε να πατήσει την αντίπαλη περιοχή.

Οι γηπεδούχοι κατέγραψαν μια καλή ενέργεια, δείγμα της ποιότητας που διαθέτουν, αν θυμάμαι καλά στο 75’, όταν η μπάλα πέρασε από τα πόδια όλων των χαφ, πριν γίνει κάθετη πάσα στον ανεβασμένο μπακ Κολιόπουλο, που, όμως, δεν πρόλαβε να γυρίσει στην «καρδιά» της αντίπαλης περιοχής.

Αμυντικά οι Γεωργίου, Ζουλιώτης και Τζάβρας παρέχουν ασφάλεια. Δηλαδή το γκολ που έφαγε η Εθνική από το Κόσσοβο, που πέρασε η μπάλα από 5 αμυντικούς, δύσκολα να το δεχτεί ο ΑΟΧ. Οι κυανόμαυροι θα τον είχαν καταπιεί τον Μουρίκι. Το βράδυ της Κυριακής ο Τζαβέλας μπήκε με την μπάλα στα δίχτυα και οι Γιαννούλης και Μαυροπάνος πέταγαν χαρταετό.

Θεωρώ ότι ο Σπανός δύσκολα θα βγει από το κουτί, ενώ του Μαστροκώστα του ταιριάζει ο ρόλος του επιτελικού, καθώς δεν είναι …κολλημένος στην πλάτη του 9αριού, αλλά γυρνάει, υποδέχεται την μπάλα, μαρκάρει και δίνει βοήθειες με καλά κρατήματα και στους δύο ανασταλτικούς χαφ. Αλλά στην επιθετική γραμμή εύκολα οι φορ γίνονται εξτρέμ, οι εξτρέμ γίνονται επιτελικοί και ούτω καθεξής. Είναι θέμα του εκάστοτε προπονητή το πώς θα διαχειριστεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το υλικό του και πώς θα πάρει από τον κάθε παίκτη το μέγιστο.

Στον αγώνα με τον Κυπάρισσο ο ΑΟΧ δεν κατάφερε να ενεργοποιήσει την αριστερή του πτέρυγα με το νεαρό Τσολάκο και τον Νίκο Ζαχαριά, αν και το γκολ προήλθε από σέντρα του τελευταίου από την πλευρά του μόλις στο 3’. Μετά η μπάλα παιζόταν -σχεδόν μόνιμα- από δεξιά (Κολιόπουλος-Καραχάλιος), σε σημείο να «παραπονεθεί» και ο Ηλίας Θαλάσσης, που στεκόταν στην ...απέναντι όχθη για να βγάλει κοντινές φωτογραφίες. Μάλιστα, φέρεται να είπε (κατά τη διάρκεια του αγώνα) στον αριστερό μπακ Ι.Κ. Τσολάκο «το μόνο καλό που δεν παίζουν από ‘δω, είναι ότι δεν κινδυνεύω να φάω καμιά μπάλα στο κεφάλι».

Η λογική λέει ότι ο ΑΟΧ θα παίξει ποδόσφαιρο κυριαρχίας, οι Θωμάς, Ι. Αθ. Τσολάκος, Χαλιώτης, Σπυράκης έχουν τον τρόπο να κοντρολάρουν τον ρυθμό ενός αγώνα, αλλά ξαναλέμε ότι η παραγωγή φάσεων είναι ένα κομμάτι που οι κυανόμαυροι θα πρέπει να βελτιώσουν, για να βρεθούν και στην πράξη σε θέση ισχύος.

Την Τετάρτη ο ΑΟΧ θα αποτίσει φόρο τιμής στον αδικοχαμένο Γιάννη Αγριόδημο στο τουρνουά φιλανθρωπικού σκοπού στην Ερέτρια με τη συμμετοχή του «οικοδεσπότη» Απόλλωνα και του Λήλα. Ο πατέρας του Γιάννη, ο Κώστας Αγριόδημος είναι κομμάτι της φετινής ομάδας, αφού βρίσκεται ενεργά στον οργανισμό του ΑΟΧ και βάζει καθημερινά το δικό του λιθαράκι.

Την ίδια μέρα (Τετάρτη) η Αρτάκη θα φιλοξενήσει στο γήπεδό της τον Παναθηναϊκό Β’. Ένα σπουδαίο φιλικό, γιατί πέραν του ονόματος του αντιπάλου, οι ομάδες Β’ των τεσσάρων μεγάλων δεν είναι ακριβώς προθάλαμος των ομάδων της Super League (όπως οι Κ19), αλλά προέκταση, αφού ανά πάσα ώρα και στιγμή, ακόμη και τα πιο μεγάλα αστέρια (για παράδειγμα Ελ Αραμπί, Ζίβκοβιτς, κτλ) μπορούν να βρεθούν στα γκρουπ Β’ εάν το αποφασίσουν οι Μαρτίνς και Λουτσέσκου, αντίστοιχα (για Χ, Ψ λόγους).

Μαγκιά της Αρτάκης που δοκιμάζεται σε φιλικά με υψηλό βαθμό δυσκολίας, όπως αυτό που έδωσε με τον Πανιώνιο το περ. Σάββατο και κατάφερε να διατηρήσει το «μηδέν». Μακάρι η Αρτάκη να συνεχίσει έτσι, να πρέπει να κάνεις αίτηση για να της βάλεις γκολ.

Παρεμπιπτόντως, ο Πανιώνιος δύσκολα θα καταφέρει να δηλώσει παρουσία στην Super League 2, αφού λίγα 24ωρα μετά το φιλικό με την Αρτάκη, ο επενδυτής Τσακουμάκος απέσυρε το ενδιαφέρον του, λόγω των χρεών του συλλόγου που αγγίζουν τα 2,3 εκ. ευρώ, αφήνοντας τη διοικούσα επιτροπή στα κρύα του λουτρού και πικραίνοντας δύο «δικούς» μας παράγοντες, τον Ζαλάβρα της Ιστιαίας και τον Παπουτσή του ΑΟ Καρύστου, οι οποίοι είναι δηλωμένοι «Πανιώνιοι».