Ο Ηρακλής Ψαχνών, η Αρτάκη, η ...Ελενίτσα και η τρέλα του ΑΟ Χαλκίς

Οσοι παρακολουθούμε και καταγράφουμε από κοντά τα παιχνίδια των τοπικών πρωταθλημάτων της Εύβοιας, έχουμε διαπιστώσει τον τρόπο, την προσοχή, την παρατηρητικότητα και την ευλάβεια με την οποία οι παράγοντες προφυλάσσουν τα σωματεία που εκπροσωπούν, ειδικότερα σε ό,τι έχει να κάνει με τα δελτία των παικτών ή τα δελτία υγείας.

Μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο πριν περάσουν το κατώφλι της πόρτας των διαιτητών εξετάζουν ενδελεχώς τα δελτία, μη τυχόν τους έχει διαφύγει της προσοχής …κάτι που θα τους βάλει σε μπελάδες. Στενή-Καμπιά να παίξουν, τα δελτία θα κοιτάξουν. Κι έπεσε στην πρωτοφανή λούμπα ένα κλαμπ σαν τον ΠΑΟΚ, ο -έστω απερχόμενος- νταμπλούχος και αήττητος πρωταθλητής Ελλάδας. Το "πώς" και το "γιατί" δεν το γνωρίζω (μέχρι και για "τρύπημα" γίνεται λόγος). Βέβαια, για να μην τρελαθούμε εντελώς, επειδή ακούμε πολλά παλαβά, το ζήτημα ήταν περισσότερο γραφειοκρατικό (σ.σ. δεν είχαν σφραγιστεί οι κάρτες υγείας) παρά ουσιαστικό (οκ, δεν είχαν και κορωνοϊό οι παίκτες του ΠΑΟΚ), αλλά δεν παύει να είναι ένα τραγικό και ντροπιαστικό λάθος.

Την επόμενη μέρα της γκάφας συνάντησα στην Αβάντων τον Δημήτρη Χαλίλη, ο οποίος είναι γνωστός για τα «ΠΑΟΚτσήδικα» αισθήματά του και μου έφερε σαν παράδειγμα τον …Ζήση Μαζαρακίδη, ο οποίος δεν θα έκανε ποτέ ένα τέτοιο λάθος. Ο πρόεδρος του Κεραυνού Χαλκίδας γνωρίζει μέχρι και τις ημερομηνίες που έχουν γενέθλια οι παίκτες της αντίπαλης ομάδας. Τη δεκαετία του ’80 είχε κάνει ένσταση και πήρε στα χαρτιά ένα χαμένο ματς κόντρα στον Παντριαδικό, στο παλιό γήπεδο της Τριάδας. Το αναφέρω απλώς σαν παράδειγμα, για να γίνει κατανοητό ότι η αγάπη, η προσφορά και η ανιδιοτέλεια για το άθλημα υπερτερούν έναντι των χιλιάδων ευρώ που τσεπώνουν οι υπάλληλοι των μεγάλων ΠΑΕ και δη του ΠΑΟΚ, πληγώνοντας με ανεπανόρθωτο τρόπο το ηθικό και τον εγωισμό ενός τεράστιου συλλόγου.

Στα του ευβοϊκού ποδοσφαίρου η Αρτάκη έκανε τη ρελάνς στην αποχώρηση του Ντελέκου με την απόκτηση του Ηλία Δήμου. Μία σπουδαία μεταγραφή, όχι μόνο γιατί γνωρίζουμε την ποδοσφαιρική ποιότητα του Ηλία, αλλά και γιατί ο ίδιος βρίσκεται σε εξαιρετικό φεγγάρι, κάνοντας δύο μεγάλες και παραγωγικές σεζόν με τον Αμβρυσσέα Διστόμου. Φυσικά μεσολάβησαν πολλά, καραντίνες και τα σχετικά, αλλά στον ΑΟΝΑ ευελπιστούν ότι βρήκαν τον μαέστρο της ορχήστρας.

Μόλις πριν μια εβδομάδα γράφαμε ότι όλη η δουλειά είναι να έχεις καλά χαφ. Εννοείται ότι δεν ανακαλύψαμε την Αμερική, ούτε διαβάσαμε βουλωμένο γράμμα, είναι η πιο απλοϊκή διαπίστωση που μπορεί να κάνει κι ένα …βρέφος, βλέποντας ένα ματς.

Αν ο Γκόφας καταφέρει να βρει τον ρόλο του Δήμου στο αρχικό σχήμα, η Αρτάκη θα ζωγραφίσει ωραία σκίτσα στον ποδοσφαιρικό καμβά της Γ’ Εθνικής.

Και δεν ήταν μία εύκολη μεταγραφή, καθώς ο Δήμου μένει μόνιμα στη Φωκίδα, εργάζεται εκεί και λόγω απόστασης ήταν πολύ δύσκολο να πάρει την απόφαση, τη δεδομένη στιγμή, να επαναπατριστεί.

Δεν γνωρίζω αν επιστρέψει ή αν πηγαινοέρχεται, αυτό που γνωρίζω είναι ότι η θετική του απάντηση ανεβάζει το level του ΑΟΝΑ.

Ο πρόεδρος Γιάννης Βαγιάνης έχει πάρει πολύ ζεστά το θέμα και στο στρατόπεδο του ΑΟΝΑ, όχι φωναχτά, αλλά φτάνει στα αυτιά μας, μιλάνε ακόμη και για πορεία πρωταθλητισμού.

Το ότι κάνω πορεία πρωταθλητισμού σημαίνει ότι είμαι ανταγωνιστικός, υπολογίσιμος και κοντά στη κορυφή, όχι απαραίτητα ότι είναι αποτυχία στο τέλος του δρόμου αν δεν σηκώσω την κούπα.

Με μια τέτοια λογική εκτιμώ ότι θα μπει στην αρένα του πρωταθλήματος ο ΑΟΝΑ, ο  οποίος φέρεται να πλησίασε και το Νίκο Σταματάκο, με τον «πιστολέρο» εντέλει να ανανεώνει με τον Ηρακλή Ψαχνών.

Γενικότερα η κόντρα του Ηρακλή με τον ΑΟΝΑ είναι διαχρονική στην Εύβοια και είναι λογικό τώρα που οι δυο τους ανταμώνουν στη Γ’ Εθνική, να μπαίνουν στο κάδρο της -καλώς εννοούμενης- αντιπαλότητας και τα «μεταγραφικά μπράντεφερ».

Ο Ηρακλής απέσπασε την υπογραφή του Ντελέκου, του αρχηγού του ΑΟΝΑ και προκάλεσε σοβαρό «χτύπημα» στους ερυθροκίτρινους που θέλησαν να απαντήσουν και να ισοφαρίσουν.

Σε ό,τι έχει να κάνει με τον Ηρακλή, είναι σχεδόν βέβαιο και δεν έχουμε κανέναν ενδοιασμό ότι θα μπει στη Γ’ Εθνική ως φαβορί για άνοδο κι επιστροφή στη Football League. Όχι μόνο γιατί ο Ηρακλής έχει παράγοντες, γνωστούς για την ποδοσφαιρική πάστα τους, αλλά και γιατί οι κινήσεις των «πράσινων» είναι καθόλα προσεκτικές και μελετημένες. Κινούνται με ακρίβεια και με ταχύτητα, έχουν ανανεώσει ένα σημαντικό κομμάτι του ρόστερ που τους οδήγησε με άνεση στην κορυφή της φετινής της Α’ ΕΠΣΕ και πριν λίγα 24ωρα ανακοίνωσαν την απόκτηση ενός ποδοσφαιριστή, που άνθρωπος -εκτός Ψαχνών-, που γνωρίζει πράγματα και καταστάσεις στο ποδόσφαιρο, μου είπε ότι είναι «μεγάλη παιχτάρα».

Μιλάμε για τον Τόσκα από τον Τηλυκράτη. Μεσοεπιθετικό τον γράψαμε στο ρεπορτάζ, περισσότερο είναι εξαρο-οχτάρι στο χώρο του κέντρου και ακολουθούν κι άλλες μεταγραφές, ικανές να καταστήσουν τον Ηρακλή …έτοιμο για να γράψει ακόμη έναν άθλο στην ιστορία του.

Ακούγεται ότι υπάρχει στα σκαριά και μεταγραφή έγχρωμου άσου, αλλά και νεαρού γκολκίπερ από τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Καθημερινά πολλά σενάρια κυκλοφορούν, άλλα έχουν βάση, άλλα όχι.

Εν κατακλείδι η Εύβοια αποκλείεται να είναι κομπάρσος, όπως συνέβη τα προηγούμενα χρόνια. Έχει στη διάθεσή της έναν Ηρακλή με πλούσια φαρέτρα και υψωμένο ρόπαλο, αλλά και μία Αρτάκη, η οποία δεν επιθυμεί να ζήσει στη σκιά του Ηρακλή, αλλά να τον ακολουθήσει σε δυναμική.

Είναι σαν να διεκδικούν δύο γειτονόπουλα την Ελενίτσα που μένει στο απέναντι σπίτι. Αν ο ένας είναι καρδιοκατακτητής, δεν μπορεί ο άλλος να παριστάνει τον Βασιλάκη Καΐλα, γιατί είναι βέβαιο ότι θα το χάσει το γκομενάκι. Θα κοιτάξει κι αυτός να περάσει στην αντεπίθεση.

Και πάμε στον ΑΟΧ. Το πρωτοδικείο έβγαλε απόφαση, όρισε και με τη βούλα προσωρινή διοίκηση, ο Καρλατήρας θα είναι ο πρόεδρος. Δεν τον όρισε πρόεδρο το πρωτοδικείο, απλώς ο Καρλατήρας θα κινήσει τις διαδικασίες για να γίνει σώμα η διοίκηση, προφανώς με πρόεδρο τον ίδιο. Το σημαντικό είναι ότι ο ΑΟΧ έχει διοίκηση. Να ξέρετε ότι ο ΠΑΟΚ στο μπάσκετ είχε δέκα χρόνια διοικούσα επιτροπή (με επικεφαλής τον Πρέλεβιτς). Δεν είναι, δηλαδή, ντροπή.

Πλέον, είναι στην ευχέρεια της διοίκησης για το πότε θα γίνει η συνέλευση. Φαντάζομαι ότι δεν είναι το πιο λογικό να γίνει το Νοέμβριο, μεσούσης της περιόδου, που λήγει η διορία από το δικαστήριο.

Στην περίπτωση του ΑΟΧ δεν ισχύει «το όποιος βιάζεται σκοντάφτει», αλλά «το γοργόν και χάριν έχει». Αλλά όχι να φτάνουμε στο σημείο να ισχυριζόμαστε για την προσωρινή διοίκηση, που έβαλε και πάλι το τρένο στις ράγες, ότι κάνει δεύτερες και τρίτες σκέψεις. Άλλωστε, γνωρίζουμε ότι ο Γιώργος Τόλιας είχε μια σύντομη κουβέντα με τον δικηγόρο Αλέκο Καραμάνο και συμφώνησαν στο ότι θα τηρηθεί η νομιμότητα σε όλα τα επίπεδα. Έτσι κι αλλιώς η τωρινή διοίκηση κρατάει τη ζυγαριά και αυτή θα ζυγίσει τα δεδομένα.

Από τη μία, λοιπόν, έχουμε την προσωρινή διοίκηση που έχει κλεισμένο προπονητή τον Τοκπασίδη (λογικό) και βρίσκεται σε επαφές με τον κορμό του ρόστερ. Ήδη κάποιοι από τους έμπειρους έχουν συμφωνήσει να ξαναφορέσουν τη φανέλα. Χθες άλλαξε φωτό προφίλ και ο Τσατσαρώνης και έβαλε μία που φοράει τη φανέλα του ΑΟΧ, απλώς έτσι το αναφέρω.

Από την άλλη, έχουμε τον Γιώργο Τόλια, ο οποίος παρά το περσινό «βατερλό» από τον Μορίδη έχει κυριευτεί από εμμονή να διοικήσει τον ΑΟ Χαλκίς. Αναφέρει ότι μπορεί να συνεργαστεί με τον Καρλατήρα και τον κάθε Καρλατήρα, χωρίς να ρωτήσει αν ο άλλος θέλει να συνεργαστεί μαζί του. Ο Μορίδης πέρσι ζήτησε από τον ίδιο να συνεργαστούν και αρνήθηκε. Άρα, η συνεργασία δεν αποτελεί πανάκεια.

Σαφώς και είναι δικαίωμά του να επιθυμεί ν’ αναλάβει τον ΑΟΧ. Όπως είναι και θεμιτό να σχεδιάζει επί χάρτου τις κινήσεις του και τη στρατηγική του, ξεκινώντας από την κορυφή της αγωνιστικής πυραμίδας σε μια ομάδα, που δεν είναι άλλος από τον προπονητή. Ο Τόλιας σε περίπτωση που εκλεγεί (σ.σ. μπορεί να μην του δίνουμε πιθανότητες, αλλά ποτέ μην ξεγράφεις κάποιον που θέτει τον εαυτό του στην κρίση του κοινού), έχει επιλέξει για τον πάγκο, τον Νίκο Κιαπέκο.

Ο Κιαπέκος έχει φορέσει τη φανέλα της Χαλκίδας ως ποδοσφαιριστής και θεωρείται πετυχημένος τεχνικός στην Εύβοια. Δεν το λέμε εμείς, αλλά το έργο του σε Καστέλλα και Μακρυκάπα. Στην Καστέλλα έγινε ένας …σύγχρονος «Γκέραρντ», δημιουργώντας -για σειρά ετών- ένα αξιόλογο και μαχητικό σύνολο με αγωνιστική ταυτότητα, ενώ με τη Μακρυκάπα έκανε καλή διαδρομή, δεδομένου και της δυναμικής του συλλόγου. Ντάξει, η Μακρυκάπα είναι, όχι η Μπαρτσελόνα.

Από ‘κει και πέρα, ενδεχομένως μόνο σε μια ομάδα με την τρέλα και την «παλαβομάρα» που δέρνει τον ΑΟΧ θα μπορούσε να συμβεί το παρακάτω. Να σχεδιάζονται ταυτόχρονα δύο ομάδες από διαφορετικούς ανθρώπους.

Για να ελαφρύνουμε το κλίμα, προτείνουμε να χτιστεί ο ΑΟΧ 1 και ο ΑΟΧ 2. Ο ΑΟΧ 1 να πάει για προετοιμασία στο Πήλιο και ο ΑΟΧ 2 στα «3-5 πηγάδια». Και τέλη Αυγούστου να δώσουν έναν νοκ άουτ αγώνα στο Δημοτικό Στάδιο Χαλκίδας και ο αυτός που θα κερδίσει να μπει στη μάχη του πρωταθλήματος της Α’ ΕΠΣΕ.

Για να μιλήσουμε, όμως, και λίγο σοβαρά, από ηθικής πλευράς είναι χρέος της προσωρινής διοίκησης -εφόσον το επιθυμεί- να συνεχίσει το έργο της. Πιστεύω ότι το αναγνωρίζει και η άλλη πλευρά, είτε είναι μειοψηφία, κατεβαίνοντας στον εκλογικό αγωνιστικό χώρο για …μια καλή εμφάνιση, είτε θεωρεί ότι μπορεί να διεκδικήσει με αξιώσεις την ψήφο της συνέλευσης.

Εμείς καθημερινά κάνουμε τα δικά μας άτυπα γκάλοπ και έχουμε βγάλει το συμπέρασμά μας.

Στον αντίποδα, το ότι ο Τόλιας έχει κλείσει προπονητή, ο οποίος προφανώς έχει κάνει τις επαφές του και με παίκτες δεν είναι παράλογο και ο λόγος είναι απλός. Ο δεύτερος πόλος στη συνέλευση είναι αναγκασμένος και υποχρεωμένος να παρουσιάσει ένα πλάνο. Καλό θα ήταν να μας πει ο Τόλιας ποιοι είναι οι άνθρωποι που τον πλαισιώνουν. Θα έβαζα στοίχημα ότι δεν έχει υποστηρικτές, μου λένε ότι έχει.

Βέβαια, και ο Μορίδης (σ.σ. τι παλικάρι κι αυτό) πήγε στη συνέλευση του ερασιτέχνη Παναθηναϊκού με …13 πρότζεκτς (λόγω της θύρας 13) και πέρα από το ότι παραλίγο να του πάρει ο αέρας -που φύσαγε- τα χαρτιά και να τα ψάχνει απέναντι στη ΓΑΔΑ, δεν πρόλαβε να παρουσιάσει ούτε ένα.

Ευτυχώς που δεν πήγε να πάρει την ερασιτεχνική ΑΕΚ, γιατί θα έπρεπε να παρουσιάσει …21 –ορίτζιναλ- πρότζεκτς.

Τα λέμε την άλλη εβδομάδα…