Ο κρίσιμος Ιούνιος για ΑΟΧ, Ηρακλή, Αρτάκη και Ταμυναϊκό

Οι προσεχείς μέρες θα φέρουν εξελίξεις, καθώς στον ορίζοντα υπάρχουν οι συνελεύσεις του Ηρακλή Ψαχνών, της Αρτάκης και του ΑΟ Χαλκίς.

Στο στρατόπεδο του Ηρακλή όρισαν ημερομηνία, την ερχόμενη Τετάρτη θα γίνει η συνέλευση, ευτυχώς στο γυμνάσιο Ψαχνών κι όχι στο δημαρχείο, γιατί αν γινόταν στο δημαρχείο θα σκάγαμε σαν τα ποντίκια. Λογικά θα ακολουθήσουν -μέσα στον Ιούνιο- ...Αρτάκη και ΑΟΧ.

Του ΑΟΧ η συνέλευση είναι ιδιαίτερα κρίσιμη επειδή θα έχει κι εκλογικό χαρακτήρα.

Τη δεδομένη στιγμή επικεφαλής της προσωρινής διοίκησης είναι ο Βασίλης Καρλατήρας, αλλά δεν είναι 100% σίγουρο ότι θα συμμετάσχει στις εκλογές. Έτσι μαθαίνουμε, ότι ενδέχεται ν’ αποσυρθεί από τη διαδικασία.

Επομένως, θα περιμένουμε μέχρι τη συνέλευση, για να δούμε ποιος θα δείξει ενδιαφέρουν (πραγματικό ή έστω από βίτσιο), ώστε ν’ αναλάβει τις τύχες του ΑΟΧ.

Ο Γιώργος Τόλιας είναι ο επικρατέστερος για να εμφανιστεί στη συνέλευση, όπως κάνει πάντα δηλαδή. Το παράξενο θα ήταν να μην εμφανιστεί. Αν η συνέλευση του ...ανάψει το πράσινο φως, θα αναλάβει. Αν όχι, θα προσπαθήσει ξανά στην …επόμενη συνέλευση. Χαρά στο κουράγιο του. Εγώ, πάντως, αν είχα χάσει με συντριπτικό σκορ από το Μορίδη λίγους μήνες νωρίτερα, ούτε απέξω δεν θα περνούσα. Απ' όσο ξέρουμε, αυτές τις μέρες ψάχνει συμμάχους για να δημιουργήσει ψηφοδέλτιο ο Τόλιας. Οταν έρθει η ώρα, θα διαπιστώσουμε πόσοι απ' αυτούς του απάντησαν καταφατικά για να δώσει τη μάχη του. Ολοι κρίνονται.

Σε ό,τι αφορά τον Ηρακλή, η διοίκηση Στούπα θα συνεχίσει στο τιμόνι της ομάδας. Πριν καιρό είχε ακουστεί, χωρίς να επιβεβαιώνεται από επίσημα χείλη, ότι ο Ηρακλής θα επιδιώξει ν’ αγωνιστεί ακόμη και στη Super League 2. Ούτε καν στη Football League. Αυτό που δεν γνωρίζω είναι αν ο Ηρακλής το πολεμάει ακόμη ή έχει εγκαταλειφθεί η συγκεκριμένη προσπάθεια και κάνει focus στη Γ' Εθνική. Η περίπτωση σίγουρα είναι εξαιρετικά περίπλοκη. Δεν αγοράζεις κοψοχρονιά ένα ΑΦΜ. Την Τετάρτη ίσως να πάρουμε κάποιες απαντήσεις.

Η Αρτάκη θα παίξει στάνταρ στη Γ’ Εθνική με πρόεδρο τον Βαγιάνη και προπονητή τον Γκόφα, ο οποίος, όμως, δεν έχει ανακοινωθεί ότι συνεχίζει, χωρίς να σημαίνει ότι δεν έχει κλείσει. Λέγεται ότι οι δύο πλευρές έχουν έρθει σε συμφωνία εδώ και 1,5 εβδομάδα. Δεν φαίνεται, λοιπόν, να σπάει το δίδυμο Βαγιάνης-Γκόφας.

Έχουν ξεκινήσει και οι επαφές με τους παίκτες του φετινού ρόστερ. 12-13 ήταν οι "ενδεκαδάτοι", κάποιοι εξ αυτών αποκλείεται να μην έχουν προτάσεις και από άλλες ομάδες, επομένως είναι μια δύσκολη διαδικασία που δεν θα τελειώσει από τη μία μέρα στην άλλη.

Ο Ταμυναϊκός είναι μια ομάδα που -λογικά- θα πρωταγωνιστήσει την ερχόμενη σεζόν. Ο Τάσος Κατσινόπουλος απ’ ότι φαίνεται θα συνεχίσει να προσφέρει στην ομάδα της περιοχής του. Το αναφέρουμε γιατί και ο ίδιος κατά καιρούς εμφανίζεται απογοητευμένος και δηλώνει ότι θέλει να παραδώσει τη σκυτάλη. Κάτι τέτοιο δεν προκύπτει το φετινό καλοκαίρι.

Όμως, δεν είναι ξεκάθαρο το τοπίο σε ότι έχει να κάνει με τον προπονητή. Ο Δημήτρης Αντωνόπουλος έδειξε πολύ καλά δείγματα στο διάστημα που κάθισε στον πάγκο της ομάδας. Βέβαια, ο τίτλος είχε εξασφαλιστεί από τον Ηρακλή και σίγουρα δεν υπήρχε μεγάλο άγχος, πίεση και το «πρέπει» της νίκης. Αλλά ξαναλέμε ότι ο Αντωνόπουλος έκανε  καλή δουλειά, όντας αήττητος και …το πιο σωστό θα ήταν να παραμείνει στον αλιβεριώτικο πάγκο.

Το τι είναι σωστό και λάθος για τον Ταμυναϊκό, σίγουρα δεν μπορούμε να γνωρίζουμε καλύτερα από τον Κατσινόπουλο, αλλά τις τελευταίες ώρες έχει αναπτυχθεί μία σεναριολογία και μία ονοματολογία, που επαναφέρει στο προσκήνιο και πασίγνωστο προπονητή της Ν. Εύβοιας, ο οποίος στο πρόσφατο παρελθόν έχει κοουτσάρει με επιτυχία τον Ταμυναϊκό.

Οι πιο ...ωραίες είναι η Σκεπαστή και η Αιδηψός, με συνοπτικές διαδικασίες ανανέωσαν τη συνεργασία τους με τους Στάθη Κατσικογιάννη και Θανάση Αναγνώστου.

Ο Κατσικογιάννης δημιούργησε ένα μαχητικό σύνολο που είχε όμως τη βάση του από τα προηγούμενα χρόνια, αλλά ο ίδιος κατάφερε να δώσει προσανατολισμό, κίνητρο και ταυτότητα στην ομάδα και να την οδηγήσει στις υψηλές θέσεις της βαθμολογίας. Οποιαδήποτε άλλη εξέλιξη πλην της συμφωνίας των δύο πλευρών θα ήταν μεγάλη έκπληξη.

Για τη Σκεπαστή είχε ακουστεί ότι ίσως αποχωρήσει από την προεδρία ο Γιάννης Βάγιας, αλλά κι ο ίδιος συνεχίζει ακάθεκτος, με την πολύτιμη συμπαράσταση των συνεργατών του. Άνοιξε η όρεξη στη Σκεπαστή, άλλη μια τέτοια χρονιά όπως η φετινή και θα φτιάξει και brandname.

Αλλά και στην Αιδηψό, λογικό ήταν να μείνει ο Θανάσης Αναγνώστου, ο οποίος πρόλαβε να καθίσει στον πάγκο της ομάδας σε δύο μόλις ματς και στο καπάκι ήρθε η διακοπή, λόγω του κορωνοϊού. Θα ήταν άκομψο και άτοπο να μην συνέχιζαν μαζί Αιδηψός και Αναγνώστου και έγινε το αυτονόητο.

ΥΓ: Η επίθεση στο σπίτι του Δημήτρη Γιαννακόπουλου από οργανωμένους της Θ13 και σε live εικόνα μέσω ίνσταγκραμ σήκωσε πολύ σκόνη και ήταν λογικό. Όταν μια διοίκηση έρχεται σε "μετωπική" με οργανωμένους, πάντα, στο τέλος του δρόμου χαμένη θα βγει η διοίκηση. Αυτό είναι νόμος. Είναι δύσκολο να τα βάλεις με τους οργανωμένους. Μπορεί να πάρει καιρό ...χρόνια, αλλά θα περάσει το δικό τους. Στα μέσα της δεκαετίας του ’90 η Θεσσαλονίκη έβραζε για τον Θωμά Βουλινό. Ετοιμαζόταν ένα συλλαλητήριο που θα ...βούλιαζε την πόλη. Ο Βουλινός είχε ανοίξει άγρια κόντρα με τους οπαδούς του ΠΑΟΚ. Τότε, είχε βγει προς τα έξω ότι του είχε τηλεφωνήσει ο δήμαρχος ο Κοσμόπουλος και του είχε πει «σήκω φύγε να σωθεί η πόλη». Ο Βουλινός ήταν εξαφανισμένος. Εννοείται δεν πατούσε το πόδι του στην Τούμπα, αλλά ούτε και στις επιχειρήσεις του. Είχε ένα κατάστημα, το K-max, έτσι λεγόταν, με είδη σπιτιού. Μια μέρα πήγα με τον πατέρα μου για ψώνια και ξαφνικά σταμάτησε το αυτοκίνητο έξω από το Κ-max. Βλέπω την πινακίδα, του λέω «δεν πιστεύω να μπεις εδώ μέσα, αυτό είναι το μαγαζί του Βουλινού». «Θέλω να πάρω κάτι για το σπίτι, έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει περίπτωση να είναι μέσα ο Βουλινός» απάντησε. Κατέβηκα κι εγώ και από περιέργεια μπήκα στο μαγαζί. Όπως χάζευα, ακούω τη φωνή του πατέρα μου από το βάθος του διαδρόμου: «Γιάννη έλα γρήγορα, ο πρόεδρος, έλα να του μιλήσεις». Νόμιζα ότι μου κάνει πλάκα. Πλησιάζω και βλέπω τον πατέρα μου να έχει πιάσει κουβέντα με τον Βουλινό, τον οποίο, τότε, δεν θα τον έβρισκε ούτε η συμμαχία Χαρδαβέλα-Νικολούλη. Και τον βρήκε ο πατέρας μου και συζητούσαν κιόλας για θέματα του ΠΑΟΚ. Ούτε θυμάμαι από ποια ...πόρτα πετάχτηκα έξω από το μαγαζί. Εννοείται γύρισα σπίτι μόνος μου και τσακώθηκα με τον πατέρα μου. Τελικά, ο Βουλινός παραιτήθηκε δέκα μέρες πριν το προγραμματισμένο συλλαλητήριο. Την τελευταία του συνέντευξη την έδωσε λίγες μέρες αργότερα στη «Δίκη» του Κυριάκου Θωμαίδη, στην ΕΡΤ 3. Αντιπροσωπεία οπαδών του ΠΑΟΚ έκανε "ντου" στο στούντιο, όχι, όμως, για ...φασαρία. Του χάρισαν ένα βιβλίο που είχε τίτλο «το ημερολόγιο ενός τρελού». Από τότε χάθηκαν τα ίχνη του Βουλινού, ο αστικός μύθος λέει ότι μετακόμισε στο Θιβέτ, μέχρι που μάθαμε ότι πριν καμιά δεκαριά χρόνια έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 71 ετών, χτυπημένος από την επάρατη νόσο.