Ο μεγάλος τελικός που ...πλησιάζει, η ανάμνηση του Λήλα και η αναμονή της Αρτάκης

Ο μεγάλος τελικός που ...πλησιάζει, η ανάμνηση του Λήλα και η αναμονή της Αρτάκης
9 Μαΐου 2020, 20:15
A+ A-
Το σχόλιο της εβδομάδας για τα ποδοσφαιρικά δρώμενα του νομού.

Διαβάζω ότι οι Ενώσεις μία-μία ορίζουν ημερομηνίες μέσα στο μήνα για την ανάδειξη των κυπελλούχων τους, μετά την αρλούμπα της ΕΠΟ να επιβάλλει κλήρωση ανάμεσα στους φιναλίστ του τελικού.

Αρα και η ΕΠΣ Εύβοιας, λογικά θα πρέπει να ετοιμάζεται για τη μεγάλη κλήρωση. Πρόεδρος της επιτροπής είναι ο Τάσος Τσεκούρας, ίσως αυτός να τραβήξει το μπαλάκι. Αυτό που δεν ξέρω είναι αν υπάρχει πρωτόκολλο για παρουσία εκπροσώπων των ομάδων στην κλήρωση.

Αν φυσικά επιθυμούν να παραβρεθούν, από τη στιγμή που δεν συμφωνούν με τη διαδικασία. Ολη η Ελλάδα δεν συμφωνεί, οι αντιδράσεις έφτασαν στα αυτιά των εμπνευστών, αλλά φωνή βοώντος εν τη ερήμω.

Είχε ακουστεί μέρες πριν την ανακοίνωση της απόφασης ότι η ΕΠΟ θα αποφασίσει να …συγχύσει τις ομάδες.

Βασικά, το είχε αποκαλύψει ένας παράγοντας ομάδας της Αθήνας, που είχε πληροφορίες …εκ των έσω για δεσμευτική απόφαση.

Προσωπικά δεν το περίμενα. Πίστευα ή θα αλλάξουν μυαλά ή θα καταλήξουμε στην παύλα.

Δεν πειράζει, ας μην παίξουν οι ερασιτεχνικές ομάδες στο Κύπελλο Ελλάδας την ερχόμενη σεζόν.

Έτσι κι αλλιώς, και εμπορικό αντίπαλο να βρουν στο διάβα τους στην πρώτη φάση, το παιχνίδι θα γίνει χωρίς θεατές, επομένως ...εισπράξεις μηδέν.

Όπως την είχε πατήσει κάποτε ο Λήλας που κληρώθηκε με τον ΠΑΟΚ και τον αντιμετώπισε κεκλεισμένων των θυρών, επειδή σε προγενέστερο αγώνα πρωταθλήματος (Δ’ Εθνική) είχε πεταχτεί ένα μπουκάλι στον αγωνιστικό χώρο, αν δεν κάνω λάθος σε ματς με τον Ασπρόπυργο. Μιλάμε για ...έπος του Λήλα, να αναγκαστεί ν' αγωνιστεί στο συγκεκριμένο ματς χωρίς θεατές. Δυο επιπλέον μεταγραφές θα έκανε ο αείμνηστος Αγραφιώτης από τις εισπράξεις εκείνου του αγώνα.

Κεκλεισμένων, λοιπόν, το Λήλας-ΠΑΟΚ, αλλά οι ομάδες είχαν δικαίωμα να βάλουν με προσκλήσεις 20-25 άτομα η κάθε μία.

Ο ΠΑΟΚ είχε δηλώσει άτομα από τη Θεσσαλονίκη που δεν ήρθαν ποτέ στα …Βασιλικά (σ.σ. το Βασιλικό σ' όλη την υπόλοιπη Ελλάδα το έλεγαν ...Βασιλικά, ποτέ δεν κατάλαβα γιατί).

Στο ξενοδοχείο της ομάδας (νομίζω έμεινε στην Ερέτρια) βρέθηκαν φίλοι του ΠΑΟΚ από τη Χαλκίδα, οι οποίοι «χρεώθηκαν» κι από ένα …σαλονικιώτικο ονοματεπώνυμο, για να μπορέσουν να μπουν στο γήπεδο.

Έπρεπε να φτάσεις στην πόρτα του γηπέδου του Λήλα, να πεις ένα όνομα, που ήταν γραμμένο στη λίστα της ΠΑΕ ΠΑΟΚ και να μπεις. Ευτυχώς χωρίς να επιδείξεις ταυτότητα.

Ένα φιλαράκι μπροστά μου, όταν έφτασε στην πόρτα ...σκάλωσε. Δεν θυμόταν το όνομά του. Γύρισε προς το μέρος μου και μου είπε «ρε, πως με λένε;». Λες και ήξερα (εγώ με το πραγματικό μου όνομα μπήκα, γιατί έπρεπε να καλύψω το ματς, είχα άδεια).

Ευτυχώς τον βολέψαμε, ήταν κρίμα να μείνει απέξω. Είχε πάει στην Ερέτρια με το μηχανάκι και συνόδευσε την αποστολή μέχρι το Βασιλικό.

Μπροστά πήγαινε το πούλμαν της ομάδας, πίσω ένα περιπολικό και πιο πίσω το τσακαλάκι με το μηχανάκι.

Μια ακόμη ατάκα που «έγραψε» ιστορία σ’ εκείνο το ματς ήταν όταν ένας πιτσιρικάς οπαδός του ΠΑΟΚ πλησίασε έναν παίκτη της ομάδας, τον Αμαφούλε, για να ζητήσει τη φανέλα του, μετά το τέλος του αγώνα.

Ο Αμαφούλε αρνήθηκε και τότε ο πιτσιρικάς γύρισε και του είπε: «Έλα δώσε τη φανέλα, αφού δεν πρόκειται να ξαναπαίξεις».

Τέλος πάντως, περασμένες ιστορίες. Στο μεταξύ σε ανύποπτη φάση μου έχει εκμυστηρευτεί και ο Νίκος Μαστροκώστας, ο φορ του ΑΚΠΟ ότι ήταν παρών σε εκείνο το ματς. Πίσω από τα κάγκελα της κερκίδας με τα καθίσματα, πιτσιρικάς ήταν ο Νίκος.

Ετσι που λέτε, πλησιάζει ο μεγάλος τελικός και η αγωνία που έχουμε δεν περιγράφεται, μας έχει κυριεύσει, μάτι δεν θα κλείσουμε το προηγούμενο βράδυ.

Μια απόφαση που προσβάλλει παίκτες, προπονητές, παράγοντες και φιλάθλους. Κυρίως δεν σέβεται τον κόπο και τον ιδρώτα των ομάδων.

Ο Ηρακλής έφτυσε αίμα για να περάσει το εμπόδιο της Αρτάκης. Το ίδιο και ο Ελλήσποντος. Τι όχι;

Μπορεί να πέρασε με 1-0 από το Βασιλικό και να προηγήθηκε στη Λάμψακο, αλλά το γκολ της ισοφάρισης του Κανάνι σε ένα χρονικό σημείο που οι Βασιλικαριώτες είχαν την υπεροχή, έβαλε στο ματς φωτιά. Ένα γκολ ήθελε ο Λήλας για να περάσει αυτός, αλλά ο Ελλήσποντος άντεξε. Και από εκείνη τη μέρα ζει για τον τελικό.

Η ΕΠΟ με μία απόφαση-μνημείο αμπαλοσύνης, τράβηξε μια μολυβιά στον κόπο και την αγωνία όλων των παιδιών που έφτασαν ως τον τελικό.

Τον Ελλήσποντο τον πονάει αυτή η απόφαση γιατί είναι η πρώτη φορά που πήγε σε τελικό Κυπέλλου.

Θυμάμαι στον αγώνα με τον Λήλα, οι άνθρωποι της ομάδας χαιρόντουσαν ...σαν μικρά παιδιά με δακρυσμένα μάτια.

Κι αν ο Τσεκούρας τραβήξει το μπαλάκι του Ελλήσποντου και η βίβλος γράψει «Ελλήσποντος: Κυπελλούχος Εύβοιας 2019-2020» …κλάιν μάιν, συγνώμη και για την έκφραση.

Και τον Ηρακλή όμως...

Ενας Ηρακλής (μην πάτε πολύ μακριά), ο οποίος στο Κύπελλο Ελλάδας έχει αποκλείσει τη Βέροια της Α' Εθνικής και έχει παίξει με τον ΠΑΟ στη Λεωφόρο και με την ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ.

Φέτος, πήγε τρένο σ' ένα πρωτάθλημα που δεν ολοκληρώθηκε και προκρίθηκε σε έναν τελικό που δεν θα αγωνιστεί. Το αν τον χάσει ή τον κερδίσει στην κλήρωση κανέναν δεν νοιάζει. 

Στο μεταξύ, περιμένουμε και την απόφαση της ΕΠΟ για το τι θα γίνει με τις ομάδες, οι οποίες με τη διακοπή της Γ’ Εθνικής ήταν λίγο κάτω από τη ζώνη, όπως η Αρτάκη.

Στο στρατόπεδο του ΑΟΝΑ υπάρχει σιγουριά για την παραμονή, αυτό δήλωσε και ο Μίλτος Γκόφας στην έντυπη Γνώμη που κυκλοφορεί.

Η ΕΠΟ δεν έχει μπούσουλα αναδιάρθρωσης γιατί έχει χαθεί κι ο έλεγχος σε Super League 2 και Football League. Μιλάμε για το απόλυτο μπάχαλο.

Η Αρτάκη λογικά θα ξαναπαίξει στη Γ’ Εθνική, με ή χωρίς τον Βαγιάνη, γιατί ακούγεται έντονα ότι ο πρόεδρος έχει κουραστεί. Θα είναι κοντά, αλλά και λίγο μακριά. Έτσι λένε... Ανέβασε και μια φωτογραφία ο Γιάννης Παύλου με τον Πρατσόλη κι έγραψε «εδώ με τον πρόεδρο» και φούντωσαν ακόμη πιο πολύ οι φήμες.

Ο Γκόφας έχει αδυναμία στον Βαγιάνη, μιλώντας στη Γνώμη τον χαρακτήρισε "κόσμημα". Επίσης, ο κόουτς μου έδωσε την εντύπωση ότι θέλει να μείνει στην ομάδα πραγματικά.

Το «υπάρχει διάθεση από την πλευρά μου να παραμείνω» είναι μια κουβέντα που μπορεί να έλεγαν οι εννιά στους δέκα προπονητές.

Αλλά όπως τον άκουσα και όπως τον ψυχολόγησα, γουστάρει την Αρτάκη.

Εκανε το μεγάλο διπλό στο Αργος, είχε και μια παλικαρίσια ισοπαλία στην Παλλήνη με σφαγιαστική διαιτησία. Η Ρόδος, η οποία νίκησε εδώ μέσα, οκ, είναι η πρωταθλήτρια με καμιά 500αρα χιλιάδες ευρώ μπάτζετ, αλλά και εκεί η Αρτάκη σφυρίχτηκε άσχημα από το ρέφερι.

Ισως μοναδική ανορθογραφία ήταν η εντός έδρας λευκή ισοπαλία με τη Θύελλα Ραφήνας. Δεν ήταν το μη νικηφόρο αποτέλεσμα, αλλά η κακή εμφάνιση, αλλά ας πούμε ότι ήταν μια κακή μέρα στη δουλειά.

Σε γενικές γραμμές καλά τα πήγε ο Γκόφας. Και αυτό το "καλά" θα το εξαργυρώσει με την παραμονή, ακριβώς επειδή η απόστασή της από τη ζώνη σωτηρίας είναι απόσταση αναπνοής. 

Αυτός που δεν τα πήγε καθόλου καλά ήταν ο Κλάδης. Σε όλους τους τομείς. Και ακριβώς το κακό ξεκίνημα ήταν αυτό που έγινε ...βαριά σκιά για την Αρτάκη και την κυνηγούσε μια ολόκληρη σεζόν.

Λογικά, την ερχόμενη εβδομάδα θα συνεδριάσει η ΕΠΣΕ και θα βάλει επί τάπητος τη ...μακέτα των νέων πρωταθλημάτων. Προφανώς, υπάρχει προσχέδιο, αλλά και αντίθετα "πρέπει", όχι απαραίτητα στους κύκλους της ΕΠΣΕ, γενικά μιλάω.

Ο Ηλίας Κουτσουφλάκης έλεγε "μπάλα παίζεις και στην Α' ΕΠΣΕ, μπάλα παίζεις και στη Β' ΕΠΣΕ" οπότε μην τρελαίνεστε και ρίξτε λίγο το βάρος και στις ακαδημίες οι ομάδες.

Συνεργεία έπιασαν δουλειά στο γήπεδο του Βούρκου με την ευχή, αυτή τη φορά η δουλειά να τελειώσει. Ενα ποδοσφαιρικό γήπεδο-κλουβί και στολίδι, που μαράζωσε στο πέρασμα των χρόνων (και όχι του χρόνου) και μετατράπηκε σε εφιάλτη στο δρόμο με τις ...λεύκες. Μακάρι να μην ξαναχρειαστεί ο Μπάμπης Κουσκούτης να σηκώσει πανό για τα ...χρόνια της φαγούρας, που η ιστορική Προποντίδα είναι ξεσπιτωμένη από τη φυσική της έδρα.  

Προσωπικά, με την ιδιότητα του δημοσιογράφου, το γνώρισα αυτό το γήπεδο όταν ...πρωταγωνίστησε ο Ευβοϊκός Χαλκίδας στην Α' ΕΠΣΕ και προβιβάστηκε στη Δ' Εθνική. Είχαν φτιάξει τότε και ένα δημοσιογραφικό για τις περιγραφές, σαν σκοπιά ήταν, ανέβαινες με σκάλα, αλλά δεν ήταν κλειστό όπως στην Ερέτρια. Αμα φύσαγε, κυνηγούσες το στυλό και τις σημειώσεις που τα έπαιρνε ο αέρας. Αλλά ωραία ήταν...

Κατά τα άλλα καταργήθηκε το SMS για να βγαίνουμε έξω. Ευτυχώς. Εγώ φτηνά το γλίτωσα το 150αρι ένα βράδυ (οχι ακριβώς βράδυ, 3 το ξημέρωμα ήταν), που πεινούσα και πετάχτηκα σ' ένα μαγαζί κοντά στο σπίτι μου, που είναι ανοιχτό 24 ώρες το 24ωρο. Στο μεταξύ έστειλα μήνυμα ότι πάω στο συγκεκριμένο μαγαζί (σ.σ. έβαλα το νούμερο που αντιστοιχούσε στο φούρνο) και μου απάντησε το 13033 "εντάξει πήγαινε".

Και στο γυρισμό έπεσα πάνω σε περιπολικό με σβηστό φάρο. Αν ήταν αναμμένος θα είχα ...διακτινιστεί. Σταμάτησε το περιπολικό, εγώ όμως ψύχραιμος, συνέχισα να περπατάω. Λογικά δεν θα είχαν όρεξη οι αστυνόμοι να ασχοληθούν, είδαν και τη σακούλα, σου λένε "αυτός μάλλον γυρνάει" ...και όλα καλά.

Αλλά δεν ήταν κατάσταση αυτή με το SMS. Με την κατάργησή του, οι άλλοι στην Αγ. Παρασκευή έκαναν πάρτι. Βασικά, λόγω των ελάχιστων, πλέον, κρουσμάτων, έχουμε επαναπαυτεί. Θεωρούμε ότι ο κίνδυνος έχει περάσει. Μακάρι να είναι έτσι, αλλά εντάξει, δεν χρειάζεται να μαζευόμαστε καμιά 300αριά με τη ...μία. Δεν ήμασταν και στα κάτεργα και σκάβαμε. Και φυσικά, δεν θέλουν και πολύ οι κυβερνώντες για να μας ξανακλείσουν μέσα.

Κι έχουμε στο κεφάλι μας και τους συνωμοσιολόγους του facebook... Οταν τα κρούσματα ήταν 90 και 100 έλεγαν ότι Τσιόδρας και Χαρδαλιάς ...φουσκώνουν τα νούμερα για να μας τρομάξουν.

Τώρα που τα κρούσματα είναι 10 και 15, υποστηρίζουν ότι ο Τσιόδρας και ο Χαρδαλιάς κρύβουν τα πραγματικά νούμερα, μετά από εντολές της κυβέρνησης, για να μην χάσει η Ελλάδα τον τουρισμό.

Δεν υπάρχει κορωνοϊός γι' αυτούς, είναι όλα τα ψέματα, αλλά όταν ανακοινώθηκε ότι ανοίγουν ξανά τα σχολεία, το κατηγόρησαν κι αυτό, "θα κολλήσουμε όλοι" είπαν.

Γενικά είναι τύποι που δεν τους πιάνεις πουθενά. Απλώς, πλέον, όταν αναρτούν κάτι, τους προσπερνάς, χωρίς καν να διαβάσεις τι γράφουν. Προφανώς, άλλο ένα σενάριο συνωμοσίας θα 'ναι.

Επιστροφή