Καλός ο ποδοσφαιρικός πολιτισμός, αλλά το πράγμα έχει ξεφύγει λίγο...
Με διαφορετικό τρόπο θέλαμε να ξεκινήσουμε το σχόλιο της εβδομάδας, αλλά μας πρόλαβε ο ξαφνικός θάνατος του πρώην προέδρου της Ιστιαίας Γιάννη Αναγνώστου, μία τραγική είδηση που επισκιάζει τα πάντα.
Μπροστά στην απώλεια της ανθρώπινης ζωής τα λόγια είναι φτωχά. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει και κουράγιο στην οικογένειά του. Ηταν πραγματικά ένα σοκ.
Στα αγωνιστικά, στην κορυφή της ατζέντας -λόγω ιεραρχίας- βρίσκεται το εντός έδρας ματς της Αρτάκης κόντρα στον Παναρκαδικό. Ο Μιχάλης Μαύρος με δηλώσεις του στο egnomi.gr χαρακτήρισε τον Παναρκαδικό ως την ποιοτικότερη ομάδα του ομίλου και καταλαβαίνει ο καθένας ότι το έργο του ΑΟΝΑ την Κυριακή θα είναι εξαιρετικά δύσκολο.
Ο ΑΟΝΑ εκτός συγκλονιστικού απροόπτου θα παραταχθεί χωρίς τον Δημήτρη Βεζιρτζόγλου, ο οποίος τις τελευταίες μέρες αποτελεί ξένο σώμα για την ομάδα.
Σε ένα κομβικό σημείο του πρωταθλήματος, στο οποίο ο Μιχάλης Μαύρος έπρεπε να ξεθάψει όλα τα ...τσεκούρια του πολέμου, χάνει το βασικό όπλο από τη φαρέτρα του στην επιθετική γραμμή.
Πεδίο για αλλαγές, έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει, επομένως είναι αναγκασμένος να πολεμήσει με τους παίκτες που έχουν απομείνει, γιατί δεν είναι και λίγοι αυτοί οι οποίοι έχουν αποχωρήσει.
Αλλά και ο Μαύρος θα πρέπει να αντιμετωπιστεί από όλους εμάς με επιείκεια, καθώς ανέλαβε σε μια στιγμή που ενδεχομένως οι 9 στους 10 προπονητές θα έλεγαν "όχι" σε πρόταση του ΑΟΝΑ για συνεργασία. Ο ίδιος, όμως, τόλμησε να τσαλακωθεί.
Οπως και να 'χει, η Αρτάκη για να σωθεί, είναι καταδικασμένη να κερδίζει στην έδρα της και να παλεύει με νύχια και με δόντια στα ...εκτός, έστω για την ισοπαλία.
Και στη Ραφήνα, αλλά και στη Ρόδο, ο Μαύρος επέλεξε στα μισά του δρόμου των ματς να βγάλει επιθετικούς και να φορτώσει την ομάδα μεσοαμυντικά. Στη Ραφήνα έκατσε το αποτέλεσμα, στη Ρόδο δεν έκατσε. Βέβαια, πολλές φορές όταν επιλέγεις να οπισθοχωρήσεις για να κρατήσεις το αποτέλεσμα και δεν διαθέτεις αιχμή του δόρατος, δίνεις το δικαίωμα στον αντίπαλο να εγκατασταθεί έξω από την περιοχή σου, κοινώς να σε βάλει στα δίχτυα. Εκεί λοιπόν, είναι και θέμα τύχης και συγκυρίας να τσιμπήσεις το βαθμό.
Να αναφέρουμε επίσης ότι η Αρτάκη έκανε κρουαζιέρα μέχρι να φτάσει στη Ρόδο. Πέρασε από 5-6 νησιά μέχρι να φτάσει στο ...σμαραγδένιο, δύο ώρες πριν τη σέντρα του ματς. Θα έπρεπε να επιλεγεί άλλος τρόπος μετάβασης στο νησί, ξεκάθαρα.
Ο πρόεδρος ο κ. Βαγιάννης τα προηγούμενα 24ωρα βρέθηκε στην Αμερική σε επαγγελματικό ταξίδι και ο ερχομός του θα φέρει κάποιες ...αποφάσεις.
Στο τοπικό ξεχωρίζουν οι αναμετρήσεις Δροσιά-ΑΟ Χαλκίς και Λήλας-Ταμυναϊκός. Οι Αλιβεριώτες δεν έχουν περιθώρια για άλλη απώλεια με τη διαφορά τους από τον πρωτοπόρο Ηρακλή στο -4.
Μετά το "Χ" στη Βάθεια, έβγαλαν αντίδραση στη Δροσιά, νικώντας με 4-0. Τώρα, μετά το "Χ" στο Αλιβέρι με τον Ελλήσποντο, καλούνται να αποδράσουν από μία εξίσου δύσκολη έδρα, όπως αυτή του Βασιλικού.
Οσον αφορά τον ΑΟΧ ψάχνει την πρώτη του εκτός έδρας νίκη στη Δροσιά, αλλά και ο ΑΚΠΟ έρχεται από σερί ήττες και θα επιχειρήσει να ξανασηκώσει κεφάλι.
Η λογική λέει ότι ο ΑΟΧ, δεν γίνεται διαφορετικά (νομοτελειακά δηλαδή), θα σπάσει μία αντίπαλη έδρα, αλλά δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά ότι αυτή θα είναι της Δροσιάς το απόγευμα του Σαββάτου.
Πάντως, στο στρατόπεδο του ΑΟΧ δεν έλειψαν οι υπερβολές από πλευράς Μορίδη και την περ. εβδομάδα, όπου είχαμε την αποθέωση του εφέ και της λεζάντας, με την παρουσίαση της φανέλας, η οποία μόνο την προπαίδεια, αλλά και τις διευθύνσεις και τηλέφωνα των παικτών δεν είχε πάνω.
Επιπλέον, με ξεπερνάει αυτό που είπε ο Φοίβος Μορίδης. Οχι ότι η Χαλκίδα είναι η Ιντερ της Ελλάδας. Αυτό το ξέρουμε. Αλλωστε και η Ιντερ είναι η Χαλκίδα της Ιταλίας. Το γεγονός ότι τέτοια φανέλα από συγκεκριμένη εταιρία, έχει μόνο ο ΑΟΧ και η μπασκετική ΑΕΚ. Εκτιμώ ότι γελάνε και τα διχτάκια στις μπασκέτες του ΟΑΚΑ.
Καλός ο ποδοσφαιρικός πολιτισμός που θέλει να φέρει ο κύριος Μορίδης, αλλά το πράγμα έχει ξεφύγει λίγο...
Μου θυμίζει έναν καθηγητή μου χημικό στο φροντιστήριο στα χρόνια του Λυκείου στη Θεσσαλονίκη.
Μετά από έναν επεισοδιακό αγώνα Αρη-ΠΑΟΚ στο Χαριλάου με την παρουσία οπαδών και των δύο ομάδων, μας είχε εκμυστηρευτεί ο συγκεκριμένος καθηγητής, ότι όνειρό του, είναι σε ένα ντέρμπι Αρης -ΠΑΟΚ, οι ΠΑΟΚτσήδες (Μάο Μάο) να πλησιάσουν την κερκίδα του Αρη και να πετάξουν λουλούδια και οι αρειανοί να πλησιάσουν την κερκίδα των ΠΑΟΚτσήδων και να πετάξουν σοκολατάκια. Η πιο σοβαρή αντίδραση στην τάξη ήρθε από τον μοναδικό Ηρακληδέα μαθητή, που του είπε "κύριε, εγώ θα πάω στην κερκίδα των ΠΑΟΚτσήδων για να φάω σοκολατάκια".
Κάποια στιγμή ο Μορίδης προσπάθησε να αναμιχθεί με τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης, αλλά μεταγενέστερα της ατάκας του χημικού, που ήταν και υποστηρικτής του γηραιού. Αν είχαν συμπέσει τα δύο γεγονότα θα έβαζα στοίχημα ότι Μορίδης και χημικός είναι κολλητοί φίλοι.





















