Ο Γιάννης Μαρκόπουλος τιμά την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου με ένα απολαυστικό μονόπρακτο

Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου είναι σήμερα, Τετάρτη 27 Μαρτίου και ο δημοτικός υπάλληλος και σκηνοθέτης Γιάννης Μαρκόπουλος τιμά την ημέρα με ένα απολαυστικό μονόπρακτο που έγραψε για τους αναγνώστες του egnomi.gr.

Διαβάστε το και να θυμάστε ότι το θέατρο αξίζει την αγάπη μας για όλα όσα προσφέρει στην ψυχαγωγία του ανθρώπου...

Η ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ΕΠΕΤΥΧΕ…

(Ο Θανάσης, 40 χρονών περίπου, κάθεται αραχτός στον καναπέ του σαλονιού του και διαβάζει την εφημερίδα. Φοράει ρούχα σπιτιού με μια ρόμπα από πάνω και δίπλα στο τραπέζι φαίνεται ο καφές του. Από την πόρτα μπαίνει ταραγμένη η Ελένη)

Ελένη: Θανάση Θανάση το τηλέφωνο…

Θανάσης: Ωχ! Το φαντάστηκα… ήρθε ο λογαριασμός και σού πα ρε γυναίκα…

Ελένη: Βρε άσε τα σούπα και μούπες… Η Μαμά!

Θανάσης: Τι; Η μαμά είναι στο τηλέφωνο;

Ελένη: Όχι, η μαμά είναι με γουρλωμένο το μάτι σαν της γαρίδας και όταν την ρωτάω τι έχει, μου απαντάει σαν τον Ζουράρη…

Θανάσης: Ωραία, άμα συνεχίσει έτσι κανα δυό μέρες, θα την προτείνουμε για βουλευτή.

Ελένη (Ψάχνει στο δωμάτιο): Σε παρακαλώ Θανάση άσε την παπαρολογία και δώσε μου το τηλέφωνο να πάρω τον γιατρό.

Θανάσης: Τι λες; Σοβαρά; Να συνεννοηθείς εσύ με τον γιατρό, όπως την προηγούμενη φορά και για να τον πληρώσουμε αυτά που συμφωνήσατε, να βγούμε στο κλαρί για κανα μήνα!

Ελένη: Ωραία και τι θες; Να έρθεις να την εξετάσεις εσύ;

Θανάσης: Το μόνο που θέλω είναι να κάνω τη συμφωνία μαζί του εγώ (εν τω μεταξύ, βγάζει από την ρόμπα του το ασύρματο τηλέφωνο και  πληκτρολογεί ένα νούμερο)

Γιατρός (φωνή στο τηλέφωνο): Παρακαλώ…

Θανάσης: Ναι ο κύριος Παπαδογιαννάκης;

Γιατρός: Ο ίδιος.

Θανάσης: Είμαι ο γείτονας, ο κύριος Θανάσης Κοντομανωλάκης, με θυμάστε; Που είχατε έρθει και πριν ένα μήνα στο σπίτι μας για την…

Γιατρός: Ναι ναι βεβαίως και σας θυμάμαι. Ελπίζω να μην υπάρχει κάποιο πρόβλημα!

Θανάσης: Όχι γιατρέ μου… τι πρόβλημα να υπάρχει, όλοι μια χαρά είμαστε… (Βάζει το χέρι στο τηλέφωνο και απευθύνεται στην Ελένη)  Έτσι του το λέω, για να μην νομίζει ότι είμαστε σε ανάγκη…

Ελένη: Ναι αλλά τρέξτε λίγο, γιατί είμαστε σε …κόψιμο!!

Θανάσης: Ξέρετε γιατρέ μου τι ήθελα να σας ρωτήσω; Εσείς δεν έχετε ένα καθαρόαιμο Αζαουάκ;

Γιατρός: Ναι ναι, σας είχα πει ότι ψάχνω ένα θηλυκό για διασταύρωση…

Θανάσης: Ακριβώς! Αυτό ακριβώς ζητάμε εμείς από τον γιατρό μας, να έχουμε μια πιο ανθρώπινη σχέση, να μπορούμε να μιλάμε και για άλλα θέματα, όχι στενά ιατρικά και επαγγελματικά… Να μπορούμε να τον βοηθάμε κι εμείς σε θέματα που μας έχει ανάγκη… Να τον βλέπουμε σαν φίλο, σαν συνεργάτη σαν…

Γιατρός: Συγνώμη γιατί δεν σας καταλαβαίνω απόλυτα, μήπως θέλετε να μου πείτε κάτι;

Θανάσης: Εγώ τι να σας πω; Άλλωστε όσο και να προσπαθώ να το αποφύγω, αν έχω να σας πω κάτι, δεν θα σας το πω;

Γιατρός: Ξέρετε και την προηγούμενη φορά, όταν με πήρε τηλέφωνο η σύζυγός σας για την επίσκεψη…

Θανάσης (τον διακόπτει): Ναι αλλά τώρα δεν σας είπα τίποτα για επίσκεψη!

Γιατρός: Η αλήθεια είναι ότι δεν σας καταλαβαίνω.

Θανάσης: …Αλλά μια και το αναφέρατε αν… λέμε αν… ο μη γένοιτο δηλαδή… Σας ζητούσαμε μια επισκεψούλα, γιατί μας έχουν πεταχτεί τα μάτια έξω και βαριανασαίνουμε, τι θα μας ζητούσατε;

Γιατρός: Πάλι τα ίδια; Τι θα πει «τι θα σας ζητούσα;»

Θανάσης: Εννοώ από οικονομικής απόψεως.

Γιατρός: Κύριε Κοντομανωλάκη, αν θυμάστε καλά και την προηγούμενη φορά που μίλησα με την σύζυγό σας, κάπως έτσι ξεκινήσαμε την κουβέντα και κατά την πορεία των συζητήσεων η γιαγιά μπλάβιασε και στο τέλος, μου είχατε πει, να τρέξω γρήγορα μπας και την σώσουμε, μήπως θέλετε να κάνουμε πάλι το ίδιο;

Θανάσης: Έχετε δίκιο αλλά την προηγούμενη φορά διαπραγματευόσασταν με την γυναίκα μου που δεν θα έλεγα ότι πολυσκοτίζεται για την τσεπούλα μου. (η Ελένη φεύγει από το δωμάτιο)

Γιατρός: Ναι, αλλά αν θυμάστε, είχαμε συμφωνήσει ότι κάθε φορά που θα έρχομαι θα παίρνω 50 €!

Θανάσης: Αυτό ακριβώς ήθελα να σας πω, ξέρετε υπάρχουν και άλλοι γιατροί που μας ζητάνε πολύ λιγότερα!

Γιατρός: Και γιατί δεν πάτε στους άλλους;

Θανάσης: Γιατί απλούστατα εμείς τιμάμε τους φίλους!

Γιατρός: Καλά κάνετε, αλλά εμείς δεν είμαστε φίλοι στην κυριολεξία. Είμαστε ένα είδος συνεργατών που ο ένας έχει την ανάγκη του άλλου.

Θανάσης: Πολύ σωστά. Να το κάνουμε 30€!

Γιατρός: Να το κάνετε όσο θέλετε, αλλά εγώ με 30€ δεν έρχομαι. Και σας θυμίζω επίσης, ότι την προηγούμενη φορά λόγω της καθυστέρησης, για τους ίδιους λόγους σχεδόν, πληρώσατε περισσότερα, γιατί η γιαγιά χρειάστηκε και ηλεκτροσόκ!

Ελένη (Μπαίνει μέσα τρέχοντας αναστατωμένη): Θανάση κάνε γρήγορα η μαμά δεν είναι καθόλου καλά…

Θανάσης (βάζει το χέρι στο τηλέφωνο): Τον έχω σου λέω, σε δυό λεπτά κλείνω συμφωνία! (στον γιατρό) Ναι αλλά τώρα η γιαγιά είναι μια χαρά και παίζει και γελάει και πριν λίγο ήθελε να παίξουμε μακριά γαϊδάρα! ( Η Ελένη φεύγει πάλι)

Γιατρός: Ε τότε, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, γεια σας και ζωή σε λόγου σας!

Θανάσης: Μισό λεπτό, μισό λεπτό! Να το κάνουμε 40€;

Γιατρός: Ακούστε κύριε… Για λόγους που …δεν γνωρίζω, είμαι σίγουρος ότι η γιαγιά αυτή την στιγμή είναι χάλια…

Θανάσης: Μπάααα…

Γιατρός: Αν εσείς καθυστερείτε γιατί πιστεύετε ότι θα αλλάξει κάτι σε ό,τι είχαμε, συμφωνήσει κάνετε λάθος. Δύο είναι τα χειρότερα σενάρια.

Θανάσης: Να τα ακούσω.

Γιατρός: Το καλύτερο είναι να χειροτερέψει κι άλλο μέχρι να επέμβω και στο τέλος να πληρώσετε περισσότερα γιατί η θεραπεία θα είναι πολυσύνθετη!

Θανάσης: Και το άλλο σενάριο, για να μπορώ να διαλέξω;

Ελένη (Η Ελένη ξαναμπαίνει σε έξαλλη κατάσταση): Θανάση κάνε κάτι η μαμά είναι χάλια σου λέω… (ξαναβγαίνει)

Γιατρός: Το άλλο σενάριο είναι να πιούμε μαζί τον καφέ της παρηγοριάς !!!

Θανάσης: Και τότε δεν θα έχετε πρόβλημα εσείς;

Γιατρός: Σίγουρα θα έχω, αλλά πιο σίγουρα θα είναι μικρότερο από το δικό σας…

Θανάσης: Πολύ ωραία, ας ανακεφαλαιώσουμε λοιπόν για να δούμε τα δεδομένα…

Γιατρός: Με την ησυχία σας, χρόνο έχουμε!

Θανάσης: Λοιπόν έχουμε και λέμε… Εμείς σας ζητάμε να μας βοηθήσετε προκειμένου, σε μια υποθετική πάντα περίπτωση και εφ όσον πρέπει να δεχτούμε ότι κάτω από αυτές τις συνθήκες…

Ελένη: (Μπαίνει κλαίγοντας) Άσε Θανάση δεν χρειάζεται… η Μαμά δεν αναπνέει…

Θανάσης: Μη μου κάνει τέτοια πες της, μη μου κάνει τέτοια… φτου! πάνω που τον είχα στριμώξει στα σκοινιά!!!!! Πάνω που θα 'κλεινα την συμφωνία! Φτού!!!

Γιάννης Μαρκόπουλος